[خطاب به یار] ای که چهره فروزان‌ تو همانند گل لاله، روشن کننده [درخشنده در] باغ زیبایی است، بلبل باغ جان (*) پرنده خوش آواز تو باشد [برای تو خوش بخواند، که منظور عاشق تو باشد هست].
*در مورد بلبل باغ جان نظری ندارم، فقط یه حدس می‌زنم، شاعر جان خودش رو به باغی تشبیه کرده که بلبل (دل شاعر) آن باغ، پرنده خوش آواز (عاشق) یار بشود.