@Amin-Forouzan
درمورد واج‌آرایی درسته. منم اصن کی باشم که بخوام به سعدی ایراد بگیرم😅

ایراد گیری ای که از اول نبوده. می دونم برادر 💙
خیلی وقتا خودمم که یه غزل می خونم کلی چیزای جایگزین میاد تو ذهنم. ولی بعد، غزل رو نه فقط با چشم که با صدای بلند می خونم واسه خودم. می بینم که وقتی بلند بخونی کلمات رو و با گوش بشنوی چه نوای دلنشینی داره همون غزل. و می فهمم شیخ و خواجه شیراز بی دلیل این کلمات رو انتخاب نکرده‌اند. حتی به زیبایی قرائت و موسیقی کلام هم توجه داشته اند. تازه اون لحظه از شعرشون، فارغ از معنی بیشتر لذت می برم و درک می کنم چرا شعرشون در تاریخ ماندگار شده ...

حالا برای من عجیبه که چرا سعدی «گَر» رو استفاده کرده درحالی که با این معنی «چون» کار ما رو راحت‌تر می‌کرد. ولی خب انگار واقعا معنی همینه...

عجیب نیست اتفاقاً هنرمندانه است.برای موسیقی شعر. مصرع اول تکرار واج (س) و مصرع دوم تکرار واج (گ):[گر/توانگر/گدا]

• شعر خطاب به معشوق (=تو) هست
• گدایی کردن معشوق=در خدمت معشوق بودن

سلام ...هیچ بنده ای طالب تاج و تخت پادشاهی نخواهد بود، اگر فقط یک بار بندگی تورو بکنه . زیرا که یک نظر از تو به گدایان (بندگان)، آنان را از پادشاه نیز توانگرتر میکند. :///

سلام.
بحث طالب بودن اینجا مطرح نیست بلکه بحث بنده و غلام بودنه.
میگه که بنده سرش رو در برابر تخت پادشاهی فرو نمیاره و تعظیم نمی‌کنه اگه از یه بار گداییت رو انجام دادن، به توانگری برسه.
حالا برای من عجیبه که چرا سعدی «گَر» رو استفاده کرده درحالی که با این معنی «چون» کار ما رو راحت‌تر می‌کرد. ولی خب انگار واقعا معنی همینه...