چون موقوف المعانی بودن بهتر بود جفت بیتا رو داشته باشیم.
میگه دیروز صبحدم رفته بودم به باغ لاله و به صبا گفتم:«اینهمه گل لاله واسه کی شهید شدن؟!»(خب این سؤال درواقع خنده‌داره. جوابشم خیلی واضحه که شما باید بگی اینا برای خداس) باد صبا هم گفت:«حافظ من و تو محرم این رازا نیستیم. تو فعلا بیا از شراب و اینا حرف بزن.»
بیت دوم میگه که به پای لاله کدوم شهید رو خاک کردن که گوشهٔ کفنش از گور افتاده بیرون؟
(اینو نمیدونم قسمت به جهل زدنش کجاشه... اما خب بریم جلو تا ببینیم چی میشه)
بیت سوم میگه که از این لالهٔ شکفته شده توی دامن صحرا هر لاله نشان قدم کسیه که داشته راه میرفته.
شاید لالهٔ اول استعاره از معشوق هم باشه... که راه میره و زیر پاش لاله رشد میکنه. نهایتا این بیت سؤالی ازمون نپرسیده بود.
بیت چهارم میگه که هرکجا که در آغوش صبا یه گل سرخیه، خون شهیدی داره از دل خاک می‌جوشه و میاد بیرون؟
فکر میکنم بیت چهارم بیت بعدیِ گزینهٔ سوم باشه...
در هر صورت سه تا بیت داشتن از ما سؤال میکردن و یه بیت نه و اینکه بیت دوم رو به خاطر نزدیکیش به ابیات دیگه پذیرفتم خودم. دلیل خاصی برای ردش ندارم.
@amin-forouzan
علیرضا تمدنی
خوشحال میشم نظرتون رو درمورد بیت دوم بشنوم.