🔹چه غم دیدار امت را که دارد چون تو پشتیبان / چه باک از امواج بحر آن را که باشد نوح کشتیبان

🔹مستمع صاحب سخن را بر سرکار آورد / غنچه‌ی خاموش، بلبل را به گفتار آورد

🔹عشق چون آید برد هوش و دل فرزانه را / دزد دانا می‌کشد اول چراغ خانه را

🔹شانه می‌آید به کار زلف در آشفتگی / آشنایان را در ایام پریشانی بپرس

🔹عشق بر یک فرش بنشاند گدا و شاه را / سیل، یکسان می‌کند پست و بلند را

🔹محرم این هوش جز بیهوش نیست / مر زبان را مشتری جز گوش نیست

🔹هر که جز ماهی ز آبش سیر شد / هر که بی‌روزی‌ست روزش دیر شد

پ.ن: چند وقت پیش از یه جزوه ای نوشته بودمشون الان pdf ش رو ندارم؛ منبعش هم یادم نیست متاسفانه.

دوازدهم تجربیا ریاضیا انسانیا دانش-آموزان-نظام-جدید-آلا