انگيزه
-
زندگی همچو طولانی نیست؛ تنها یک بار هم هست.من حق دارم؛ من وظیفه دارم که آن را هدر ندهم و سر سری از آن نگذرم.
-
هر سقوط یعنی شروع پروازم
-
از امروز،نمی تونم،نمیشه و ممکن نیست رو از فرهنگ لغتت Shift+Delete کن
-
این تایبیک رو دیدم نتونستم جلوی خودمو بگیرم که ننویسم
هر چقدر سنم بیشتر شد یه تناقض حل شد و اونم این که فهمیدم چیزی که بقیه ازش گلایه و ناله میکنن , چیزی که بقیه میندازن دور , چیزی که هیچ وقت دنبالش نمیرن ,یه فرصته و چیزی که بقیه ازش رویا ساختن یه حقیقتهچند سال طول کشید تا به این موضوع برسم. ولی هنوز به ا ین باور نرسیدم که واقعا یعنی میشه رفت فضا؟
واقعا چرا نشه؟
فکر کنم جواب این باشه که در اینده زندگی کن وقتی از نشدن بحث میشه. -
این پست پاک شده!
-
-
زماني كه همه چيز بر ضد شماست
به ياد آوريد كه هواپيما همواره
خلاف جهت باد اوج مي گيرد -
یک لحظه چشماتو ببند… تصور کن که هیچ دستی نداری. نمیتونی چیزی رو با انگشتت لمس کنی یا با دوستات دست بدی. حالا تصور کن که هیچ پایی هم برای راه رفتن نداری. فقط کافیه یه لحظه به این فکر کنی نه دست داری نه پا! حتی فکرش هم تن آدم رو به لرزه میندازه…
تصویر بالا متعلق به نیک وی آچیچ هست. نیک وی آچیچ به خاطر ابتلا به نوعی بیماری بدون دست و پا به دنیا اومد، تو زندگی محدودیت های زیادی داشت اما تونست با این محدودیت ها کنار بیاد و حتی از خیلی افراد سالم موفق تر باشه.
وقتی نیک پا به این جهان گذاشت یه دنیا غم، مشکل، سوال و اضطراب برای والدین به بار آورد. نیک تو هشت سالگی بخاطر تمسخرهای شدید همکلاسی هاش دچار افسردگی شد و اقدام به خودکشی کرد… اما بخاطر علاقه به پدر و مادرش از این کار منصرف شد…
اون با تلاش زیاد یاد گرفت با دو انگشتی که انتهای بدنش وجود داشت بنویسه و کارهای روزانشو انجام بده. نیک در 21 سالگی از دانشگاه با دو مدرک لیسانس در رشته های حسابداری و برنامه ریزی مالی فارغ التحصیل میشه. اون با ادامه فعالیت هاش تبدیل به شخصی شد که سخنرانی هایش برای میلیون ها شنونده در سراسر جهان امید به زندگی و انگیزه به وجود بیاره. نیک وی آچیچ سخنران انگیزشی و مدیر موسسه زندگی بی حد و مرز هست.در کتاب خودش “زندگی بی حد و مرز” آورده که:
من ایمان دارم که زندگیم حد و مرزی ندارد. دلم می خواهد تو نیز، صرف نظر از دشواری های زندگیت، چنین احساسی داشته باشی. ما همسفریم. در آغاز سفرمان، لطفا قدری درنگ کن و درباره تمامی محدودیت هایی فکر کن که بر زندگی خویش تحمیل کرده ای و یا به دیگران اجازه داده ای بر زندگیت تحمیل کنند. اکنون به این بیندیش که رهایی از این محدودیت ها چه حس و حالی دارد. زندگی تو چگونه می بود اگر همه چیز برایت ممکن می شد؟
“من معجزهای را که از خداوند طلب میکردم، خودم در زندگیام رقم زدم”زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست
هرکسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد... -
سوال این نیست که چه کسی به من اجازه خواهد داد
بلکه این است که چه کسی قرار است جلوی من را بگیردبهترین درخشش ها برایتان
-
-
اطرافتو از آدمایی پر کن که مجبورت می کنم به اوج برسی...