پرسش و پاسخ عربی
-
MahdiNOVE
برا تشخیص فاعل ما باید اول نگا کنیم فعلمون چه صیغه ایه.
اگه صیغه های مفردمذکر غایب و مفرد مونث غایب باشه؛ فاعلمون جایزالاستتاره. ینی چی؟ ینی بستگی داره به اینکه اسمِ انجام دهنده ی کار قبل فعل بیاد یا بعدش.
اگه اسممون قبل از فعل بیاد، فاعلمونو مستتر میگیریم(چون در اینصورت جمله اسمیه س و اون اسمه دیگه مبتداست نه فاعل).
یه نکته برا اینکه این موضوع رو یادتون بمونه تا همیشه اینه:
ضمیر مستتر منم، قایم میشم پشت ننه مینی اگه اسممون قبل فعل (ننه ش) بود، اصلا شک نکن که فاعل اسم ظاهر نیست.
برا صیغه های متکلم وحده و مع الغیرِ مضارع، و صیغه مفرد مذکر مخاطب چه ماضی چه مضارع، فاعل همیشه مستتر(واجب الاستتار) ینی اگه اسمی دیدیم هم نمیتونیم اونو فاعل بگیریم و قطعا نقش دیگه ای داره.
تو سایر صیغه ها، ضمیر بارز فاعله. -
اینطوری یادش بگیرین:
%(#e300df)[هُوَ و هیَ = جایزالاستتار] (نکته ش همون شعر؛ اگه اسم ظاهر بعد فعل بیاد میشه فاعل، قبلش بیاد دیگه فاعل اسم ظاهر نیست و مستتره)
%(#0079e3)[أنتَ و أنا و نحن = واجب الاستتار] ینی دیگه اصن کاری به اسم داشتن و نداشتن نداریم.
ضیغه های دیگه هم ضمیر بارزه (ینی صیغه هایی که ضمیرمتصل مرفوعی دارن)
کلا از رو ظاهر فعل میشه متوجه شد که ضمیر بارز داره یا نه. اگه نداشت همون استتار رو چک میکنیم -
MahdiNOVE وقتی دیدیم ضمیر بارز داریم دیگه اسم ظاهرو اصن توجه نمیکنیم چون نقش دیگه ای داره.
مثلا یذهب%(#ff0000)[و]ن واو ضمیر بارزه و فاعل( ببینین اینا تو تحلیل صرفی خیلی مهمه مثلا میدن فعل مع فاعله، یا میدن فعل و فاعله هو مستتر مثلا، باید حتما اینارو تشخیص بدین)