جملات این کتاب عجیب غریب با من ارتباط میگرفتن
حتی جمله های خیلی معمولی واضح حس خودشونو نشون میدادن و این فوق العاده لذت بخشه
"لحظه ای مکث کرد،به اندازه ای که بتوان تبری را بالا برد: اجازه میدم بری."
هر زندگی میلیون ها تصمیم توی خودش داره؛تصمیم های بزرگ و تصمیم های کوچیک.ام هر زمانی که تصمیمی رو به تصمیمی دیگه ترجیح بدی،نتایج فرق میکنه.تغییر برگشت ناپذیری رخ میده که به نوبه ی خودش دگرگونی های بیشتری رو ایجاد میکنه.
نورا نفس عمیقی کشید و گفت:دن این شکلی نبود.
خانم الم هنوز داشت به صفحه ی شطرنج نگاه میکرد:آدم ها عوض میشن.
و دستش رو یک فیل معطل بود.
نورا دوباره فکر کرد:یا شاید این شکلی بود و من ندیدم.