VictorKeke در نظر شما چیه ؟ گفته است:
یه مطلبی رو گفتنش به نظرم خیلی لازم اومد.
اشتباهی قدیمی، به قدرت آدمی است، که فکر کنیم تا کاری اتجام نشود قبل از ما، نمیتوان انجام داد.
همه داستان دویدن یک مایل زیر 4 دقیقه رو شنیدید.
تا سالها هیچکس نمیتونست این فاصله رو زیر 4 دقیقه بدوه. پزشکا اعتقاد داشتن از لخاظ فیزیکی غیر ممکنه. تا اینکه یک روز یه نفر دوید. و بقیه فهمیدن میشه. تا اینکه امروزه در دبیرستان ها هم یک میال رو زیر 4 دقیقه میدون 😒
تقریبا همه سوالاتی که از طرف دوستان پرسیده شده، اینه:
تا حالا کسی تونسته از شرایط من شروع کنه و به فلان چیز برسه؟
فرض کنیم نشده، شما میخوای چیکار کنی؟ تقدیر رو قبول کنی که دیگه نمیشه؟ چون تا حالا کسی نتونسته؟
یا اولین باشی تو کارت؟ کدوم رو انتخاب میکنی؟
میگه تو مسیر هیچ گوسفندی دوراهی وجود نداره. هیچ گوسفندی دوگانگی نداره. دنبال کوسفند جلویی حرکت میکنه، اونم از جلویی، اونم از جلویی و از همه جلوتر، چوپان داره میره.
الان، از حرف من ناراحت نشو. من بهت توهین نکردم. خودت، به خودت اخترام بذار، خودت، خودت رو گوسفند فرض نکن، و دنبال یه راه رفته شده نباش. راه خودت رو بساز. اگه لازم بود از صفر بساز. ولی خودت بساز. بساز و یاد بکیر. بذار یکی دو بار خراب بشه. ولی یاد بگیر. بذار اصلا یه عده گوسفند مسیر تو باشن. ولی تو گوسفند کسی نباش. آزاد باش. رها باش. لاممکن ها رو ممکن کن. چرا دنبال تاریخی؟ از اشتباهات تاریخ یاد بگیر، این جدا. ولی مسیر تکراری نرو.
خیلی قشنگ و تامل بر انگیز بود .. خیلی وقتِ به این عقیده فکر میکنم ، اما همیشه از نتیجَش میترسم .. ترسِ از نتیجَش ، یا تلاش کردن و دربرابرش ، نتیجه ای نگرفتن ، دلسرد کنندست .. !