آلاخونه | شبکه اجتماعی دانش آموزی آلاء

اولین قدمش توأم با احساساتی ناشناخته بود...
در نظرش طی کردن این مسیر نه چندان هموار قرن ها طول می‌کشید...
با ابهام از آینده‌ای که پیش رویش بود جلوتر رفت...
به پستی و بلندی های متعددی رسید...
ترسید...
یک گام به عقب برداشت...
سعی کرد با ترسی که گریبان گیرش شده بود مقابله کند...
با دلهره‌ای اندک، قدم پَس کشیده را پیش گذاشت...
مدتی گذشت..
گام هایش را یکی پس از دیگری با طمانینه بر می‌داشت...
به گام هایش سرعت بخشید...
آرامش و تسلطش با هر قدم بیشتر و بیشتر میشد...
پستی و بلندی‌ ها، خستگی ها، کلافگی ها و حالات متعدد دیگری که چندان خوشاید نیستند سد راهش شدند...
هر دفعه سعی کرد از تمامی این سد ها عبور کند...
گاهی با سختی بسیار و گاهی به راحتی هرچه تمام تر از سد‌ها گذر کرد...
کم مانده بود...
هرچه نزدیک تر میشید، زمزمه هایی ترغيب به دست کشیدنش میکردند...
هر چه می‌گذشت زمزمه ها بلند و بلند تز میشد...
قدم هایش کند شد، پای رفتنش سست شد اما متوقف نشد...

بعد از چندی که به‌ مقصد رسید، تنها تکرار می‌کرد:

ارزشش رو داشت!

maryam111
سلام، خیر متأسفانه حل نشده

Bahar Gh طولانی شد!
سلام عزیزم، تک تک حرفات رو با تمام وجود درک میکنم...همین الان هم خیلی از ماها درگیر همچین حس‌ و حالی هستيم..!
تو صحبت‌هات گفتی که استرس داری، میترسی از شروع کردن، اطرافیانت معتقدن قبول نمیشیو....و مهم تر از همه خودت باور داری که نمیتونی درس هات رو یاد بگیری، همچینین باور داری قبول نمیشی!!!
بهار این اطمینان از کجا میاد؟ چجوری میتونی با این قاطعیت حکمِ مرگ اهداف و آروزهایی که یه روزی باعث ذوق‌ زدگیت میشدن رو صادر کنی ؟
تو از همه نظر در برابر خودت مسئولی، حق نداری اینطوری خودت رو قضاوت کنی..!
تو اینقدر به خودت تلقین کردی که نمیشه و نمیتونی شروع کنی که مغزت باورش کرده، به این کلمه "نمیتونی" ایمان آورده طوری که اگر بخوای عملی برخلاف این باورش انجام بدی، اجازش رو بهت نمیده، و همش بهت میگه تو نمیتونی..!
مقصر تمام این ترس‌ها ذهنیتیه که به خودت قبولوندی و
تنها کسی که میتونه جلو این ترس، استرس رو بگیره خودتی.
اگر همینطوری روزات رو با ترس و لرز و استرس بگذرونی آخرش میتونی بفهمی که اگر شروع می‌کردی میتونستی موفق بشی یا نه؟ برخلاف عقیده‌ای که داری آیا میتونستی از پس یادگیری درس‌هات بر بیای یا نه؟
حرفای مغزت، باورای غلطت، خودت، اطرافیانت و هرکس دیگه ای رو پشت گوش بنداز، بهشون توجه نکن...
چون همش دروغ، تو و هرکس دیگه‌ای خبر نداره یه ساعت دیگه چه اتفاقی ممکنه بیوفته پس نمیتونین با قطعیت بگین قبول نمیشی!
برو دوره "شروع از نو" رو ببین، بهت کمک میکنه.
شروع کن به درس خوندن بدون توجه به حس های که داری، نترس و استرس نداشته باش چون هیچ تغییری تو نتیجه ای که قرار با تلاشت رقم بزنیش ایجاد نمیکنه..!
مطمئن باش اگر بخونی نمره خوبی هم میگری، تمامش به میزان تلاشی که میکنی بستگی داره.
اهدافی که یه روزی با فکر بهشون ذوق زده میشدی رو به یاد بیار، بهشون زندگی بده و برای رسیدن بهشون قدم بردار، بدون اینکه به انتهای مسیر فکر کنی.
اگر شروع کنی دو احتمال وجود داره موفق میشی یا موفق نمیشی، تو حالت دوم باز هم میتونی بلند بشی و دوباره برای موفق شدن تلاش کنی..
اما اگر شروع نکنی هیچ اتفاقی نمیفته و هيچوقت نمیتونی بفهمی که موفق میشدی یا نه!

به خودت باور داشته باش و به حرف هیچکس گوش نده.
فقط غیر ممکن‌، غیر ممکن!
موفق باشی🌱

Rasta 0 "یکم طولانی شد"
سلام عزیزم، خیلی بهتره که تو این سن که به بلوغ فکری و عاطفی‌ کاملی نرسیدیم وارد رابطه نشیم.
من اعتقاد دارم که حتی اگر سنمون هم بیشتر باشه و موقعیت های بهتری هم از هر نظر داشته باشیم نباید خودمون رو درگیر بکنیم مگر اینکه هم از خودمون و هم از طرف مقابلمون شناخت کافی داشته باشیم و قصد جدی باشه در غير اين صورت باشه بعده ها متوجه میشیم که فقط وقت تلف کردن و آسیب به خود بوده.
تو مغزت هک کردی که من نمیتونم از این آدم جدا بشم، وابستش هستم و مدام هم این هارو قبل گرفتن یه تصمیم جدی با خودت تکرار میکنی و یه کاری کردی که مغزت باورش بشه این کار شدنی نیست!
با این کار یه "ظلم بزرگ" رو در حق خودت انجام میدی.

يه لحظه تصور کن:
اين رابطه رو با تمام معايب و مزايا عاطفی که داره تموم نکردی و ادامه دادی....تک و توک تونستی درس بخونی ولی نه اونطوری که برای خودت راضی کننده باشه... به همین دلیل علاوه بر تنش های ایجاد شده در طی این رابطه مجبوری بار روانی‌ درس نخوندن، استرس داشتن، اهمال‌کاری، تمرکز نداشتن، پیشرفت نکردن، درجا زدن و...رو هم متحمل بشی!
بعد از آزمون به جای احساس رضایت، افسوس تلاش هایی که میتونستی در حق خودت بکنی و نکردی ذره ذره نابودت میکنه..!
اون روز توانایی این رو داری که لحظه های از دست رفته رو برگردونی تا بتونی یه صفحه بیشتر بخونی؟ کسی که وابستش شدی میتونه بهترین رتبه و بهترین شغل رو بعد اینکه آزمون سراسری رو خراب کردی و رتبه نیوردی، برات فراهم کنه؟
بهترین موقعیت اجتماعی و شغلی‌ای که میتونی به دست بیاری رو به خاطر یه رابطه که مشخص نیست آخرش چی هست، از دست نده...
فکر کن و تصمیم بگیر، سخت هست ولی شدنیه...اینم بدون هیچ کاری نیست که تو از پسش بر نیای..!
امیدوارم بتونی بهترین تصمیم رو بگیری:)🤍🍃

Venus Svsvhjwnssh
ایشالله بهترین ها برسی عزیزدلم 🤍🍃🥰

sajede Rashno
که اینطور، حتما دانلود میکنم🤍🍃

علیرضا تمدنی
چه خوب:)

M Ebrahimi
منم اینطوری میشم:)
میرم کارایی ک دوس دارم رو انجام میدم بعدِ، ی مدتی خود به خود اوکی میشم..!

Ali Taghi
همچنین🤍🍃

yasaman yazdani
سلام
ایشاالله که زودتر خوب بشی، به نظر من تا زمانی که کاملا بهبود پیدا نکردی زیاد خودتو درگیر درس نکن...
چون نه مغزت میکشه نه بدنت تحمل داره.
سعی کن مثلا یکی دو ساعت یه مرور رو درسایی ک خوندی داشته باشی تا یادت نره یا اگر حالت بهتر بود در حد چند صفحه درس جدید بخونی وگرنه اگر تو مریضی و گیجی بخوای درس بخونی نه تنها خوب نیست بلکه نتیجه عکس میده!
تا میتونی استراحت کن تا زودتر بهبود پیدا کنی...

M Ebrahimi
انگیزه تو هدف و آرزوهاته.
هدفت رو بشناس، چیزی که میخوای بهش برسی رو بشناس.
وقتی متوجه بشی چی میخوای غیرارادی به سمت آرزوت قدم بر میداری...
تنها راه حلش این ک بفهمی چرا میخوای درس بخونی؟به چی میخوای برسی؟
دوره "شروع از نو" رو ببین خیلی کمکت میکن.

زینب نجفی
فدات خواهر، بازم کمکی از دستم برمیومد بگو🤍🍃

مهدیه رجبی
سلام
برو "شروع از نو" استراتژی ۱۰۰ در ۱۰۰ رو ببین، قشنگ گفته که مثلا تو درس ریاضی فقط به فلان مبحث مسلط بشی چند درصد از ریاضی کنکورت رو میتونی بزنی...

و اینکه نمیتونی بگی فقط دوازدهم رو بخونی چون بعضی قسمتای ریاضی۳ وابسته به پایه های ۱ و ۲ هستش ولی خب این دوره رو ببینی دستت میاد که باید چیا رو بخونی تا درصد ریاضی رو بالا بیاری.

موفق باشی🍃🤍

زینب نجفی
گفتم که قشنگم،
چند روزی به خودت استراحت بده و کارایی که دوست داری رو انجام بده تو این چند روز هرکاری و فکری میخوای بکن به غیر درس...
،سعی کن فکر کردن به آینده و استرس گرفتن رو کنار بزاری و ندید بگیری...
از مسیری که طی میکنی لذت ببر...
هر روز به خودت یادآوری کن آرزوهات چیه
متعادل پیش برو و درس بخون، نه اینقدر خودتو غرق کن که بعد ی مدتی حالت از درس بهم بخوره نه اون قدر آروم درس بخون که درس خوندن واقعی فراموشت بشه...

اینم همیشه بدون بابا هیچوقت تو مسیری قرارت نمیده که آخرش قرار نباشه بهش برسی و باعث ناراحتیت بشه!

زینب نجفی
تا دلت بخواد پره از این آدما که فقط آیه يأس میخونن.
دکترایی که الان می‌بینیم آدم فضایی نیستن! اونام یه روز یه دانش‌آموزی بودن مثل ماها، که تلاش کردن و هیچ توجهی به آدمای منفی‌باف دورشون نداشتن تا تونستن بشن دکتر...
پس ولشون کن بزار برا خودشون حرف بزنن وقتی دکتر شدی خودشون ساکت میشن!

زینب نجفی
استرس عادی و خوبه اما تا یه حدی که نزاری تمرکزت رو بگیره!
منم استرس دارم تازه بدتر از تو چون کلی درس مونده که باید فیلم آموزشی ازشون ببینم تا بتونم مطالبو کنکوری یاد بگیرم نه تشریحیِ ناقصِ مدرسم😐😑
من پشت کنکوری‌ام، ۱۴۰۰ بدون اینکه چیزی خونده باشم رفتم سر جلسه و بعد اون اومدم و شروع کردم به یادگیری از صفرِ درسا چون نه تنها چیزی ازشون یادم نبود و ک تشریحی خونده بودم تا نمرم خوب بشه بلکه معلمام هم در حد همون مدرسه دولتی درس میدادن نه کنکور...
من حتی امکان داره مجبورشم بازم پشت کنکور بمونم ولی خب ۲ سال موندن پشت کنکور میرزه چون تهش قشنگه...
ولی سعی میکنم به این چیزا فکر نکنم چون اگر فکر کنم دیوونه میشم، هممون دیوونه میشیم.

اگر الان فکر کنی به اینکه نتیجه کنکورت چی میشه؟ آیا میتونی موفق بشی یانه؟ چیزی تغییر میکنه جز اینکه روحیه و انگیزت رو ذره ذره بکشی تا وقتی که چیزی ازشون باقی نمونه؟
سعی کن فکر نکنی به تهش و فقط مسیری که داری میری رو ببینی.
میدونم آسون نیست، ولی سعی کن...

علیرضا تمدنی
اها باشه، ممنونم🙏🏻🍃