آلاخونه | شبکه اجتماعی دانش آموزی آلاء

امیدوارم به زودی پزشک هایی وارد جامعه بشن که همه فکر و ذکرشون خوب شدن حال بیماره . امیدوارم که خانواده ها یاد بگیرن و بفهمن اگر کسی رو زور کنن که پزشک بشن . فقط یه ماشین پولسازی تحویل جامعه میدن نه یه پزشک با وجدان ...

shirin norouzi
سلام دوست آلایی 🙂
این چیز هایی که گفتی واقعا نمیتونه باعث بشه خودت رو رتبه ندونی ، اگر رشته ای که دوستش داری اونقدر برات جذاب هست که براش حاضر باشی از جون مایه بزاری ، حتی اگه این جا بهش پر و بال نمیدن ... پس بازم بخون بخون و خودت باعث بشو تا یه رشته جا افتاده بشه توی کشورمون ، اگر هم نه تلاش کن تا بتونی مهاجرت تحصیلی بگیری . هیچ چیز برای کسی که اراده اشو برای کاری جم کرده نشد نداره . اگر فعلا نمیتونی مهاجرت بکنی (اگر اصلا همچین فکری داری ، اگر نه این قسمت روزنامه ای بخون رد شو 🙂) انقدر تلاش کن تا چند سالی رو این جا بخونی و بعد شرایط رو توی یه کشور خوب برای خودت مهیا کن و درست رو ادامه بده اون جا . اما خود ایران هم خیلی جای پیشرفت داره ، خیلی چیزا توش نیازه که جا بیوفته ، نیاز به کسایی داره مثل خودت تا دل بزنن به دریا و یه چیز جدید رو وارد میدون کنن . پس اگر میخوای به اون جا برسی . نمیشه و نمیتونم رو کنار بزار .
من هم یه راه ابریشمی ام ، من هم تازه خریدم و یک ماه و نیم از برنامه عقبم ، حتی چون برنامه فشره ای هم دارم در آینده ام نمیتونم طبق برنامه آلا پیش برم . این چیزا خیلی اذیتم کرد اما بعد با خودم کنار اومدم. پس توام اگر فکر میکنی بعد این که این یک ماه عقب موندگی فیلم ها جبران شد میتونی با برنامه آلا پیش بری که چه بهتر ، اما اگر فکر میکنی مثل من تک و تنها باید خودت بچینی و بری جلو پس یک ساعت برای خودت زمان آزاد کن ، با توجه به اولویت های خودت فیلم هایی که باید ببینی رو دسته بندی کن و شروع کن به دیدن ، خودت مشاور خودت باش اون این یک موضوع .
در ضمن . اگر فکر میکنی کسی که دوازدهمی هست نمیتونه رتبه برتر بشه سخت در اشتباهیی. 😅
کسی که از دهم شروع میکنه کارش راحت تره ، میتونه کنار درس به استراحت و تفریح بیشتری بپردازه . ولی یه دوازدهمی مثل منو خودت که خیلی به دهم و یازدهم بها ندادیم (متاسفانه) یا بها دادیم و نتونستیم با برنامه مدرسه و درگیری های کرونا کنار بیایم ، باید یکم از یه سری خوشی ها و تفریحات بزنیم و محدود تاشون بکنیم . مثل این میمونه که بهت بگن برای مسافرت از تهران تا شمال ۵ ساعت زمان لازمه . یکی همون موقه آماده میشه و حتی زود تر ! شروع به حرکت میکنه ، حالا تو مسیر مسافرت میتونه یه سر به بازارچه های بین راه بزنه ، ماشینو نگه داره تو هوای آزاد یه چایی بخوره یه هوایی بخوره ، یکی دیر تر مثل ما شروع میکنه ، باید خودشو به جا ۵ ساعت توی ۲،۳ ساعت به مقصد برسونه . هنوزم میشه رسید به مقصد ، ولی باید چایی بین راه و سر زدن به بازارچه های کنار جاده رو بیخیال شد 🙂
بهت قول میدم اگر دل بدی ، اگر شروع کنی و تست های روزانه بزنی و خوووب تحلیلشون کنی . میتونی به رتبه ای برسی که رشته مورد علاقه اتو پوشش بده ، فقط استرس رو کنار بزار و به خودت اعتماد کن و بسپر به خدا بقیشو .
موفق باشی 🥰🌹🌹🌹

shirin norouzi در به آخر خط رسیده! گفته است:

@danial-hosseiny
بابت بند اول چشم
حتی سعی میکنم بهش فکر هم نکنم
بابت بند دوم اینکه فهمیدم یک نفر حرف هایی رو مثل من شنیده و حسم رو درک میکنه حس میکنم از لحاظ این احساس تنها نیستم :crying_face:
اینکه میتونم تو بی پولی و بی کاری محض باشم رو نمیتونم تحمل کنم
واقعا نمی تونم
چون رشته ی تجربی که الان دارم درساش رو میخونم رو فقط به خاطر اینکه میتونم راحت تر نسبت به بقیه رشته ها به ارزش هام برسم انتخاب کردم
متاسفانه هدف و ارزشم پول نیست که بشه انگیزه برام که بخوام پزشک یا .. بشم:person_facepalming_light_skin_tone: چون همه کسانی رو که میشناسم که میخوان دکتر بشن همه برای پولش هست:expressionless_face:
اما ارزش هام طوری هست که بدون کار و پول نمیتونم بهشون برسم ( حداقل تو ایران):broken_heart:
بابت تست هم مرسی که بهم امید دادین واققا ممنونتونم
انشاءلله
دعا کنین برام
شما هم انشاءلله به ارزوهاتون برسین
ممنونم که وقت ارزشمندتون رو گذاشتین برام

بزارید این همه حرف زدم یکم هم درد و دل کنم ...
میدونم مخاطب پیامتون من نیستم ولی مونده ته دلم که این حرفو بزنم و چه کسی بهتر از بچه های آلایی .
من خودم عااااشق هنر هستم ، چیزی نیست که توی هنر بهش ناخنک نزده باشم .
تا نهم هم قصد داشتم که برم هنرستان و علایقمو دنبال کنم ... ولی من آدمی نبودم که با یه هنر واحد بتونم حال خودمو خوب کنم . سال نهم تا اواسط مرداد ماه قبل دهم خودمو به شدت درگیر کردم که واقعا چی از این دنبا میخوای ، خودت رو چطور تصور بکنی حس بهتری داری ...
خوندم و گشتم و جستجو کردم ، در مورد همه رشته ها همه چیز ...
این وسط یه چیزی دل منو برد 🙂 اون چی بود ؟؟؟؟ پزشکی ...((((:
پزشکی ای که نه برای پول میخوامش نه شهرت نه اعتبار . پزشکی ای میخوام که لبخند آخر خانواده هایی رو ببنیم که مریضشون خوب شده ، دعای خیر مادری رو ببینم که با اشک مرخص شدن بچه اشو از بیمارستان میبینه . اشک شوق اون بیماری رو ببینم که حالش خوب شده و آخرین باره که قراره توی بیمارستان ببینمش (:
اما وقتی میدیدم یه سریا تاپیک میزدن ، توی همین آلا... که پزشک ها همشون الان دنبال پول ان، همه فقط رشته های دکتر مهندس قبول دارن ، بقیه رشته ها بی اهمیت جلوه داده شده و... که حق ام دارن گلایه کنن و حرفشون کااااملا درست هست ... از خودم و رشتم خجالت میکشیدم ، که چیزی رو دوست دارم که خیلی ها به خاطر رسیدن بهش مجبور شدن از علایق خودشون بزنن ، خیلی ها مجبور شدن به خاطر خانواده برن و از این رشته دل چرکین شدن. ...
توی این دوره زمونه نمیشه بدون پول زندگی کرد ، آدم نفس هم بخواد بکشه باید پول بده ، ولی قرار نیست پزشکی بشه یه راه برای پول دار شدن و کسب در آمد . پزشکی دلالی نیست(:
اینار رو گفتم که بگم میشه دکتر بود و با راه های دیگه پول در آورد ، بگم که میشه با وجدان هم پزشک شد . و به اون دوستایی که فکر میکنن نمیشه جز رشته های تاپ به درآمد رسید بگم که سخت در اشتباهن 🙂
هنر بر خلاف حرف بقیه رشته ای به شدت پولسازه ، فقط باید خلاقیت داشته باشه آدم... اگر علاقتون چیزی غیر پزشکی هست با جون و دل بپذیرید هم سختی هاشو هم شیرینی هاشو در کنار هم . و اگر علاقه تون پزشکی یا پیرا پزشکی هست بیاید یک بار با این دید نگاه کنید ، به در آمد صفر فکر کنید و ببینید آیا بازم قبول میکنید این رشته رو ؟ اگر میخواید پزشک بشید حاضرید وجدان رو به پول ترجیح بدید ؟ اگر نمی‌تونید ، خیلی راحت رشته ای رو انتخاب کنید که هم راحت تر باشه هم پولساز تر ...
در آخر امیدوارم که به قول آقای موقاری‌ هر رشته ای رو که انتخاب می‌کنید، توش بهترین باشید 🌹
ببخشید که توی تاپیک شما گفتم ، حرفی بود که دوست داشتم حتی شده چند نفری پیامم رو بخونن شاید مسیرشون عوض بشه ، دیدشون عوض بشه ...

بنده با اقتدار گیاهی رو حذف کردم و از این تست عبور میکنم

@Ali-Valicheki
از موضع اقتدار پایین اومدم گفتم یه محک بزنم خودمو 😂😂😂

INTG
و قاتل 🙂😂

زندگی پر از سختیه ، نمیگم تلاشتو بکن تا روزای بهتر بیاد ، حرف و انگیزه الکی بهت نمیدم . شاید هیچ وقت اوضاع بهتر نشه ولی میدونی چی میشه که آدما بعد یه مدت به سختیای قبل می‌خندن؟ چون سختیای بزرگ قبل رشدشان داده و آماده ن کرده برای روزای سخت تر . امروز داخل تلگرام آلا یه پیامی گذاشت که خیلی به دلم نشست . نوشته بود که سختیا دست از سرمون برنمی دارن تا این که درسی که قرار بوده رو بهمون یاد بدن . من نمیگم منم سختی دارم منم درداتو کشیدم منم گم شدم گیج شدم . چون همه تو زندگی شون مراحل سخت دارن ، همه آدما در حد توانشان دردو تجربه میکنن شاید چیزی که برای من یه درد بزرگه برای شما بچه بازی باشه . برای همین نیومد این جا که مقایسه کنم 🙂
فقط با همه وجودم با تک تک سلول‌های بدنم بهت میگم خودکشی تنها راه نیست ، نه تنها کمک نمیکنه ، بلکه همه چیز رو بدتر میکنه . نمیدونم رابطه ات با خانواده با اطرافیان چطوریه ، ولی بدون هر جوری هم که باشی باز بالاخره توی این دنیای به این بزرگی یکی از نبودت دلگیر میشه . بخاطر همون یه نفر تلاشتو بکم که با زندگی کنار بیای . شاید الان افکار دیوونه کننده ای به ذهنت هجوم بیارن شاید گاهی حس کنی مغزت داره میترکه ولی اگه روی خودت و روی احساساتت کار کنی باور کن میشه اوضاع رو حداقل از نظر روحی بهتر کرد ، میشه کاری کرد که سختی هارو با قدرت بیشتر پشت سر گذاشت . باور کن باور کن جز خودت کسی نمیتونه کمکت بکنه ، باید روی افکارت کار کنی ، اگه واقعا دنبال بهتر شدنی از چیزایی که درد و غمتو بیشتر میکنه دور بشی ، آهنگای غمگین فیلم دپ پیج ها و کانال های تکست و غمگین ... هر چیزی که حالتو بد میکنه .
ببین این کار آسون نیست ، یه مدت واقعا شاید بیشتر از الانم هم اذیتت بکنه ولی بعد کم کم میبینی تغییرو ، شاید سخت شاید طولانی ...
من خودم تو یکی از شرایطی که توی زندگیم بود برای بهتر کردن خودم حدود ۶ ماه از آدما دوستام فاصله گرفتم ، واتساپ ام رو پاک کردم و از دوستای نزدیک ترم خواهش کردم که یه مدت کاری به کارم نداشته باشن . کار خاصی اون مدت نکردم که بگم معجزه کرد ، کارای کوچولو کوچولو بود ، آدمای سمی رو دور کردم و بیشتر روی چیزایی که مغزم رو مثل خوره میجویید تمرکز کردم ، یه سری چیزا درونی بود باید ریشه اش پیدا می‌شد و یه سری ام به خاطر دوستا و آدمای منفی و سمی بود . نمیگم حتما همین کارارو بکن ولی من خودم این طوری ام که وقتی میبینم یکی با یه سری کار و تمرین تونستن به چیزی غلبه کنن یا چیزی رو یاد بگیرن حس خوبی بهم میده حس میکنم فقط من نیستم که دارم با یه مشکل دست و پنجه نرم میکنم . توی پیاما دیدم که نوشته بودین یه سری چیزا مقطعی ان و نمیتونن همه چیزو همیشه درست کنن ، باهاتون موافقم . آدم باید از ریشه خودشو بزاره ولی اگه کنار همون کند و کار درونی یه چیزایی رو به زندگیتون اضافه کنید مثل ورزش اون موقه میتونه اثر دائمی و مثبت بزاره .
یه پیشنهاد کوچولو دیگه ام دارم که اگر انجام بدید فکر میکنم بتونه کمک کنه ، یه مدت واکنش هاتون چه مثبت چه منفی رو زیر نظر بگیرید ، رفتار های روزانه تون نسبت به اتفاقا و کارای مختلف رو موشکافانه بررسی کنید و اون احساساتی که براتون اذیت کننده تر بود یا حتی از اون طرف بهتر بود رو یه جا یاد داشت کنید ، جدا از هم . مثلا اگر کسی بیشتر از دوبار صداتون میکنه عصبی میشید (مثلاااا) بعد از این که این چیزا رو نوشتید و به یه آگاهی نسبی نسبت به رفتارتون پیدا کردین اونایی که بیشتر تکرار میشه و اذیتتون میکنه رو بشینید فکر کنید روش ، مثلا من چرا بعد دوبار صدا کردن عصبی میشم ؟ مثلا به خاط اینه که دوست دارید کسی خلوتت ن رو به هم نزنه . حالا از این به بعد سعی کنید کمتر توی خلوتتون غرق بشید ، یکم هر چند سخت با خانواده و کتبی هال وقت بگذرونید. همین طوری خودتون ریشه یابی کنید و سعی توی رفعش داشته باشید . باور کنید خیلی سخته این که بخ اید خلاف عادات قبلی گام بردارید ولی بعد یه مدت حدودا شاید ۳ ، ۴ ماهه یا بیشتر تغییرو می‌بینید (آدم با آدم فرق داره شاید برای شما زمانش متفاوت باشه .) همینطوری پیش برید تا کم کم حس بهتری نسبت به خودتون و اطرافتون داشته باشید ،یادتون باشه همه چیز از پذیرش شروعمیشه ، قبل این که بخ ایم با چیزایی که دورمون و شاید نتونیم تغیرشون بدیم بجنگیم ، باید یاد بگیریم اوضاع شرایط بپذیریم و برای تغییرش قدم برداریم ، مثلا اگر من آدم تپلی ام و دلم میخواد لاغر بشم اگر بیایم با خودم بجنگم و هی از خودم متنفر بشم نه تنها نمیتونم مسیر کاهش وزن رو درست طی کنم بلکه به هزار تا مرض و درد هم دچار میشم ، اما اگه خودمو همینطوری بپذیرم و با خودم سر جنگ نداشته باشم ، حتی اگه خودمو خیلی ام دوست نداشته باشم ، میتونم گام های بهتری بردارم . این موضوع توی همه اتفاقا ی زندگی میتونه باشه نه این که فقط برای اتفاقایی مثل مثال من .
امیدوارم که حرفام شده یه جرقه ای هر چند کوچیک براتون باشه و کمک کننده باشه براتون .
راستی اگر وقتش رو دارید و به کتاب خوندن علاقه دارید این دوتا رو بخونید .
۱- اشکال ندارد اگر حالت خوب نیست : در مورد آدمایی که دارن با یه درد و رنج دستو پنجه نرم میکنن . مثال داخل کتاب بیشتر روی صحبتش و مثال هاش با افرادی که کسی رو از دست دادن یا غم بزرگی یهو وارد زندگیشون شده ، اما از بین حرفاش میشه غم های کوچیک و جدا نشدنی رو هم پیدا کرد که بت نیم باهاشون کنار بیایم و زندگی آروم تری رو تجربه کنیم .
۲- خرده عادت ها . برای کسی هست که خودش رو با عادتای کوچولو کوچولو به جایی رسونده ، از تغییر کردن و اضافه کردن کارای کوچیک به روز براتون حرف زدم گفتم شاید این کتاب بتونه کمک کنه راحت تر اون عادتای مثبت رو برای خودتون ایجاد کنید و عادات منفی رو تغییر بدید .
ببخشید که حرفام طولانی شد . سعی کردم از همه تجربیاتم بگ، ازز همه چیزایی که زندگی یادم داده . بازم داور نهایی خودتونید هر جور که میخواید و با شرایططون مچ تر هست حرف هام رو شخصی سازی کنید و اگر به نظرتون مفید بود به کار ببندید .
خواهش میکنم ازتون خودتونو سرزنش نکنید و صبر هم به خرج بدید و آروم آروم پیش برید تا به یه حال بهتر برسید ، با امید بهتر شدن حالتون 🙏🏻🌹

راستش یه سری تجارب کوچیکی هست که میخوام این هم بگم شاید مفید واقع بشه .
من یه مدت در رابطه با حالات روحی ناخوش (معادل مشکلی که گفتید 🙂😁) کتاب خوندم .
داخل کتابی نوشته بودش اگر توانایی انجام کارای روزمره اتونو دارید ، هنوز امیدتونو دارید و از دستش ندادید و حس میکنید میشه یه چیزایی رو تغییر داد ینی میشه با یکم تلاش حتی خودتون بدون کمک مشاور از این مشکل سر بلند بیرون بیاید .
اما اگر احساسات بد بهتون دست میده ، توی انجام کارای ساده روزانه هم دچار مشکلید و ... باید یکم بیشتر روی این مشکل فوکوس بکنید . یکم بیشتر سعی کنید راهی پیدا کنید و اینا .
مثل تماشای دوستایی که گفتن من هم میگم ، اخبار بد ، آهنگ غمگین ، فیلم درام ، فیلم به قول دوستمون دارک و هرررررر جور محتوا ی منفی و غمگین براتون مثل سم میمونه . اخبار و آهنگ منفی آدم پر انرژی رو از پا در میاره چه برسه کسی که حال گرفته ای هم داشته باشه ...
حتی اگر آدم منفی نگر و بی هدف و بی انرژی ای اطرافتون دارید ازش دوری بکنید ، سخته ولی شدنیه . نبود این آدما از بودنشون بهتره ...
یه چیزایی مثل به موقع خوابیدن ، زیاد تو گوشی نبودن غذای سالم خوردن و کلاسای لایف استایل صحیح داشتن به شدت به شدتتتتتت میتونه کمک کننده باشه .
الان شاید یه سری ها پیام منو بخونن بخندن ، فکر کنن شعار میدم ولی بااااور کن کارایی که خودم هم انجام دادم رو گفتم . من یک سال رو خودم کار کردم یک سال برای داشتن یه سبک زندگی جدید تلاش کردم و هنوزم تلاش می‌کنم.
واقعا حرفامو از ته قلبم بهت گفتم . امیدوارم که به درد بخوره و بتونی از ایم مسیر زندگی موفق و با یه عالمه تجربه های خوب بیرون بیای . یه روزی که خودت هم وقتی یه آدم خسته و تو راه مونده دیدی لبخند بزنی و سعی کنی با همه چیزایی که تجربه و زندگی یادت داده اونو کمک بکنی 🙂🙂🙂❤❤❤

گزینه ۲

یک شاید

در ضمن یه چیز دیگه ام بگم ، حتی اگر هیچ کدوم از حرفام کمکی نکرد بهت ، ازت خوااااهش میکنم که برای رفع مشکلت صورت مسئله رو پاک نکنی ، از ناراحتی هات فرار نکن از مشکلی که داری باهاش دست و پنجه نرم میکنی فرار نکن ، براش راه حل پیدا کن ، تا وقتی که خودتو بزنی به بیخیالی و فراموشی ، بالاخره این زخم یه روز سر باز میکنه و شاید خیلی سخت تر از الان بشه آرومش کرد . هوشمندانه تصمیمی بگیر و حتما راه حل مناسب رو با دو دو تا چهار های خودت و پیشنهاد های دوستان پیدا کن و انجامش بده .
هر وقت که حالت بهتر شد ممنون میشن که توی تاپیک جدید یا همین جا بهمون بگی و خوشحالمون کنی .
به امید دیدن حال خوبت 🙂

فکر میکنم گزینه یک باشه

@miss-mir1381 در فقط کمک... گفته است:

Sana Asadi 1
سلام ثنا
نمیدونم چطور بگم که چه قدر میفهممت. اما فقط میفهممت ، درکت نمیکنم . چرا که معتقدم درک کردن دیگران غیر ممکنه! درک کردن یعنی من ثنا باشم و تمام اتفاقاتی که گذرونده رو تجربه کرده باشم که طبیعتا اینطور نیست ...
ولی میفهممت به خصوص اون قسمت که نمیخواستی این تاپیکو بزنی ، یا اونجایی که نمیخوای خانوادت بفهمن ، یا اونجایی که تو آدم بی خیاله ی داستانی ، یا زمانی که بگی افسرده ای دیگران چه قدر واکنش غیرقابل تحملی میتونن داشته باشن...
من نمیدونم از چه زمانی این عقیده راه افتاد که افسردگی و درموندگی فقط مال بزرگسالاست :///
قطعا همه ی کسایی که اینجان حداقل یه بار احساس کردن دیگه نمیتونن اما چرایی برای این نتونستن پیدا نکردن. این خود افسردگیه ...
من از خودم بخوام برات بگم ، سال دهم بود که به خاطر یه سری دلایلی افسردگی شدید گرفتم. اوایل فقط وانمود میکردم که خوب میشم و بابا چیزی نیست ولی از یه جایی به بعد دیگه نشد...
اون نقابی که هر روز به صورتم میزدم و میگفتم هی دوستان من عالیم افتاد و وقتی همه دیدن منِ خسته و درمونده زیر اون نقابه ... فکر میکنی چیکار کردن؟ :)))
دردناکه بگم ولی گفتن بچه ۱۶ ساله و افسردگی، هه . جمع کن خودتو مگه زندگیو داری میگردونی :))) و اونجا اولین صدای شکستن عمیق روحمو حس کردم (دوستان برای من خیلی سخته نوشتن اینا ، لطفا حداقل شما مثل بقیه قضاوتم نکنید و فکر نکنید دارم چرند میگم!)
خب من از قضاوت دیگران ترسیدم ، یه نقاب ساختم محکم تر از نقاب اولی دیگه هیچ وقتم درش نیوردم، حتی شبا. شبایی که میتونستم کمی خودمو خالی کنم رو هم از دست داده بودم.
اره قبول دارم مامان و بابام نگران شدن ولی اولین کاری که کردن انکار افسرگی من بود، گفتن یه ناراحتیه سادست دیگه احتمالا هم به خاطر تغییر مقطع ...
خلاصه بگم، گذشت تا من سِر شدم. درسمو میخوندم ، خندمو میکردم ،گریه؟ هه مگه بچه ۱۶ ساله گریه میکنه ...
اون زمان خیلی به من سخت گذشت ولی ازش چیزای زیادی یاد گرفتم. رک بگم زندگی همینه در حقیقت من و تو الان با واقعیت زندگی روبه رو شدیم. اره زندگی قرار نیست تغییر کنه ولی تو قراره تغییر کنی (الان شعار میبینیش و من این حال تو رو میفهمم)
زندگی مخلوطی از درد و زجر و لذت و خوشحالیه
هیچ زمانی نیست تو لذت مطلقو داشته باشی
هیچ زمانیم نیست زجر مطلقو داشته باشی
زندگی یه درصدی از ایناست. هی جابجا میشن.
از فردای بهبود افسردگیت تو قراره هزاران روز خوشحال باشی ولی بذار منی که هم پیش روانشناس رفتم هم روان پزشک و هم مشاور بهت بگم، همراه این خوشحالی یه درده و اینو بپذیر.
بپذیر که از بچگی بهمون دروغ گفتن که دنیا آباد و زیباست
نه آباده نه زیبا ...
باور کن این پذیرش باعث میشه نصف مشکل حل بشه
جدا از اینا ثنا ، سخت نگیر. بذار این افکارت بگذرن
هی با خودت نگو نه این فکر نباید تو مغز من باشه ، معذرت میخوام ولی مغز بیشعور ترین و لجباز ترین اندامه که فقط منتظره تو بهش دستور بدیو خلافش عمل کنه
بذار بگذرن ...
و برخلاف بقیه و البته با احترام به نظرشون حرف زدنو بهت پیشنهاد نمیکنم ... مگر در یه صورت که بهت میگم اول بذار بگم چرا با دوستات حرف نزنی
چون دوستات حتی صمیمی ترینشون ، یه قضاوت اولیه از تو دارن و بر اساس اون باهات برخورد میکن «ثنا، همون ادم بیخیاله ی جمع»
خوب تو تا بیای بهشون اثبات کنی بابا به خدا من حالم بده، که عمرت تموم شده. جدا از اون هر دوستی ممکنه یه روز دشمنت بشه و از ضعفات استفاده کنه (من خیلی بدبینم اگر اینطوری نیستی که خیلی هم عالی)
اما گفتم در یه صورت حرف بزن «ناشناس»
تو الان برای من فقط ثنایی. نمیشناسمت ، نه از روی تیپت قضاوتت کردم نه تفکراتتو شنیدم هیچی هیچی
پس فردا تو جامعه هم تورو ببینم بازم نمیشناسمت :))
و چه خوب نه؟
تو میتونی بدون ترس از قضاوت شدن یا سانسور کردن خودت با من و تمام آلایی ها حرف بزنی و این عالیه
شاید اگر منم اون زمان با انجمن آلا آشنا بودم کارم به قرص و روانپزشک که به درد نمیخورن حداقل برای من ، نمی رسید.
ثنا دختر، میفهممت ولی در نهایت توی این راه تنهایی
ما میتونیم گوش شنوا باشیم برات اما در نهایت این خودتی که تصمیم میگیری چه مدتی افسرده بمونی
از صمیم قلبم برات دعا میکنم ...
(و در آخر دوستان امیدوارم منو قضاوت نکرده باشید ، خیلییی برام سخت بود نوشتنش اما برای یه دوست مثل ثنا می ارزید 🙂)
ببخشید زیاد شد 💔

فکر میکنم خیلی هامون این حس هارو تجربه کرده باشیم ، حالا کم یا زیاد . قشنگی اش اینه که هممون حرفی برای گفتن داشتیم ، همه مون حس کردیم باید چیزی بگیم چون وقتی خودمون این طوری بودیم کسی نبوده که همین حرفای ساده رو بهمون بزنه . حتی نبوده که بگه خیلی ساده من قضاوتت نمیکنم ، همینم نشنیدیم ...
درد های آدما تو زندگی فرق داره ، آستانه تحمل ها فرق داره . یکی هست که ۲ تا بچه اش رو از دست داده و بعد از یه دوره سختی حالش خوبه و داره با قدرت ادامه میده . یکی ام هست شاید اتفاق به ظاهر کوچیک تری افتاده باشه براش ، ولی همون ضربه فنی اش کرده و دیگه تنها نمیتونه از اون درد خارج بشه شاید ...
من هم موافق این موضوع هستم که با دوست حرف زدن کار درستی نیست ، جدای بحث اعتماد و اینا ، دوست هم یکی مثل خودمونه ، حتی اگر عاقل باشه فهمیده باشه کتاب خونده باشه بازم یه دختر یا یه پسر ۱۷ ، ۱۸ ساله اس .‌یه سری چیزا رو شاید لازم باشه واقعا به اهلش سپرد .
و در آخر ، شدیدا موافق ام با این صحبت که تا خودت نخوای نمیتونی از شر این حس های بد خلاص بشی ، تا زمانی که با غصه و خستگی بشینی و کاری برای بهتر شدن نکنی حتی اگه بهترین روانشناس و پزشک های دنیا رو هم بیارن بازم تاثیر نداره . یکم تلاش کن یکم سعی کن حال خودتو شده یکم بهتر کن ، قدم اول رو خودت بردار و بعد برو سراغ راه ها و روند های درمانی برای بهبود حالت .❤

به شدت فوق العاده ، مشکلات درونیم رو تا حدودی با آقای پژوهان فر متوجه شدم و استراتژی های ۱۰۰ در ۱۰۰ رو هم تا الان تا پایان عمومی دیدم و نکته برداری کردم . انشاءالله بتونیم با این فیلم‌ها یه %(#ff0000)[شروع از نو] داشته باشیم و مسیر رو با آگاهی بیشتر تا کنکور ادامه بدیم .
به امید موفقیت همه رفقای آلایی 😉
ایشالا که این کنکور کنکور آخرتون باشه😁🌹

سلام و وقت بخیر
من دانش آموز پایه یازدهم هستم و قصد داشتم انشاءالله از بعد اتمام امتحانات ترم با راه ابریشم شروع به درس خوندن بکنم . میخواستم بدونم که در سال جاری هنوز امکان استفاده از راه ابریشم هست ؟ و این که من میتونم به محض گرفتن کارنامه ترم ۲ یازدهم از این طرح استفاده بکنم ؟

سلام دوستان
امسال رو میخوام اگر بشه غیر حضوری بکنم و سال آخری رو خودم با آلا پیش برم برای کنکور .
اما مدرسمون غیر حضوری قبول نمیکنه . شما داخل تهران مدرسه ای رو می‌شناسید که شرایط غیر حضوری قبول بکنه ؟ و این که تجربه هاتون رو بگید اگر میشه که چطوری غیر حضوری کردین
، وجهی پرداخت کردین و کلاس هایی هم بود که بتونید خودتون آزاد شرکت بکنید و اینا ، نمره نیم ترم چی میشه و....

دانش-آموزان-آلاء
دانش-آموزان-نظام-جدید-آلا
تجربیا
ریاضیا
انسانیا

سلام راستش من در مورد طرح پرچم با مدرسه مون به مشکل برخوردم . مدیر مدرسه ما به هییییییییچ عنوان حاضر نیست برگه طرح پرچم رو حتی دستش بگیره چه برسه به امضا کردن ...
با مدیر صحبت کردم ولی به خاطر برخورد بدشون با من و مادرم بحث کردن بیشتر باهاشون رو جایز ندونستم .
میخواستم بدونم برای دریافت طرح پرچم راه دیگه ای هست ؟ مثلا مهری از طرف آموزش و پرورشی چیزی ... هر چی غیر مدیر مدرسه ...
اگر تجربه ای دارید یا راه حلی دارید لطفا بگید ...
واقعا به طرح پرچم نیاز دارم برای امسال لطفا اگر کسی میتونه راهنمایی کنه 🙏🙏🙏

دانش-آموزان-آلاء
@M-an

سلام
برنامه آلا این طوری چیده شده که اوایل هفته شما فقط درسنامه میخونید و فیلم درسنامه می‌بینید، تا به نزدیکای آزمون جمعه که می‌رسید تست ها شروع میشه . اما آلا برای هر فیلم حدود ۷۵ دقیقه تایم قرار داده که با وجود میانگین ۳۰ دقیقه ای بودن فیلم ها زمان خوبی هست که از بقیه وقتتون برای تست زنی استفاده کنید ، ینی از ۷۵ دقیقه ۳۰ الی ۴۰ دقیقه میره پای فیلم و حدود ۳۵ دقیقه میمونه که میتونید برای تست استفاده کنید . البته خودتون هم میتونید این تایم رو جابه جا کنید و طبق شرایط و زمان خودتون اوکی اش کنید.

Sana Asadi 1
سلام ثنا جان (امیدوارم ناراحت نشی که به اسم صدات کردم)
خیلی از آدما توی شرایطی قرار میگیرن که نمیتونن از نظر روحی ازش موفق عبور بکنن . حتی اگه ته اون اتفاق پیروز تو باشی ، یه پیروز مجروحی (:
مثل این که توی یه جنگ تن به تن با یکی به شدت مبارزه میکنی ، هر روز هر روز . هی هم آسیب میبینی ولی به کسی نمیگی . هی همه میگن عجب جنگجوی خفنی هر روز رقیباشو شکست میده و آخ نمیگه ... نمیبین درد هاتو نمیبینن آسیب هاتو ، نمیبینن که برای شکست دادنش چه جراحت هایی برداشتی....
اما همیشه یه نفر هست که میتونه تو این موارد کمک بکنه .
اگر دوست داری با یه مشاور حرف بزنی ، میتونی از پزشک ها و روانشناس های آنلاین بهره ببری ، وقت های آنلاین بزار و زمان هایی که کسی کنارت نیست رزرو کن و صحبت بکن . فقط ازت خواهش میکنم که قشنگ همه دکتر هارو ببینی ، نظرات رو بخونی و کسی رو انتخاب کنی که حس میکنی میتونه هم مشاور خوبی باشه هم دوست خوب ، چون تویی که قراره با یه مشاور حرف بزنی باید به دلت بشینه تا راحت تر باشی باهاش ، حرفم عجیبه ولی واقعیت داره(:
کم کم هم خانواده اتو آماده کن با این موضوع که باید بیشتر به حال و روحیاتت اهمیت بدن ، با یه گفتگو ساده . نشون دادن یه رفتاری که متوجه بشن یا هر چیز دیگه ای . فقط آروم آروم و طی روز های متوالی بگو که براشون جا بیوفته ، شاید اگر یهو بگی براشون عجیب باشه و قبول نکنن
تو حرفات ندیدم از ضعف حرفی بزنی ولی به عنوان یه دوست وظیفه خودم میدونم که اینو بهت بگم . فکر نکن چون به خاطر یه موضوعی ، چه سخت چه آسون دچار ناراحتی شدی (از کلمه افسردگی خوشم نمیاد ، ازش استفاده نکنیم بهتره حس میکنم 🙂) این ینی تو ضعیفی، نه . اصلا و ابدا این طور نیست . تو انقد قوی بودی که بتونی با مشکلی کنار بیای ، بتونی بدون این که بقیه بفهمن با ناراحتی ها و دردات دست و پنجه نرم کنی ، و این هم بدون آستانه تحمل آدما ها باهم خیلی خیلی متفاوته ، قرار نیست همه کوه هم جابه جا بشه هیچی شون نشه ... خودتو بپذیر و برای کمک به خودت بهترین راه رو انتخاب بکن ❤
در آخر میگم ، اگر رابطه اتو با خدا بیشتر کنی ، اگه به خودش به قدرتش باور پیدا کنی ،خیلی چیزا تغییر میکنه .‌بهت قول میدم (:❤❤

سلام به همگی
یه راهنمایی میخواستم ازتون .
دوستانی که تا به حال از فیزیک راه ابریشم استاد کازرانیان و استاد طلوعی استفاده کردن . به نظرتون برای کسی که سطح پایینی داره کدوم کامل تر و جامع تر توضیح میدن ؟