آلاخونه | شبکه اجتماعی دانش آموزی آلاء

حبه انگور_ سخته ولی تنها راهه دیگه، باشه ممنون

Mahdi Musavi تنها امیدم همینه دیگه، بعضی وقتا میگم مگه غیر از اینه که خدا بهتر از هر مادر و پدر و معلم و روانشناسیه؟ ولی خدا زد زیر قولش من شب قبل از اینکه شروع کنم به خدا گفتم از من حرکت از تو برکت من با وجود ترسام و ناراحتیام شروع کردم بعد خدا اینجوری تنهام گذاشت

@s-ein باشه

حبه انگور_ آره درست حدس زدی، ممنونم که نظر دادی ولی خب فامیل بدترین کاریه که میتونم بکنم 🙄 خانواده حتی راضی نیست خودم تنها برم تراپی. آره میدونم از دست هیچ‌کس هیچ کاری برنمیاد از دست هیچ کس فقط چون کسیو نداشتم لینجا گفتم

اسما نادری ممنونم عزیزم

mahsaaa rezaeee 👌 درسته ممنونم

mahsaaa rezaeee چرا هست 😢

mahsaaa rezaeee نه من اصلا بی احترامی نکردم اصلا هیچی نمیگم فقط یکم بابت تحقیرا و حرفاشون ناراحتم همین

@سمیه-صادقلو دلم برای کتابام برای اون نظمه برای کتابخونه برای اون همه انرژی تنگ شده ولی اصلا تمرکز ندارم امروز میخواستم برای امتحان شیمی فردا درس بخونم ولی اصلا نتونستم همه‌ش گریه‌م میگیره همه‌ش اون صحنه‌هایی که به خانواده و معلمم التماس میکردم تنهام نزارن کنارم باشن یادم میاد همه‌ی اون گریه ها

سلام بچه‌ها
لطفا تا آخرش بخونید من کسیو نداشتم که این موضوع رو باهاش در‌میون بزارم لطفا شما کمک‌م کنید
من دوازدهم تجربی هستم
اواخر اسفند بود که با راهنمایی یکی از معلمام بصورت جدی برای کنکور استارت زدم و ۲۰ روز عالی درس خوندم ولی ۱۵ فروردین بود که شل شدم و دیگه از همه چی بریدم! دقیق‌تر اگه بخوام بگم دوشنبه بود، از کتابخونه اومدم و بعدش شروع کردم به گریه همه چیز از همون دوشنبه نحس شروع شد ... سه‌شنبه و چهارشنبه رفتم پیش معلمم و بهش گفتم باید باهاتون صحبت کنم ولی نشد. راستش نمیدونم! شاید نخواست باهام صحبت کنه 😕 قشنگ یادمه چند بار رفتم پیشش و چند بار ازش خواستم با هم صحبت کنیم بگذریم ... چهارشنبه از مدرسه که داشتم میومدم خونه حالم عجیب خراب بود از همه طرف طرد شده بودم و هِی میگفتم نه بریم خونه درست میشه و خودم تنهایی از پس‌ش برمیام و شد پنجشنبه. پنجشنبه با یه حالت آشفته از خواب بیدار شدم. استرس، تپش قلب، بی‌قراری، نا‌امیدی شدید و اصلا دلم نمیخواست به زندگی ادامه بدم کلا خیلی خیلی آشفته بودم و نمیتونستم یه جا بشینم خانواده رو بیدار کردم و متوجه حالم شدن ولی هیچ واکنشی نشون ندادن و همه‌شون رفتن بیرون‌. خلاصه من دیدم نمیتونم ادامه بدم زنگ زدم به معلمم و کمی آروم شدم. از این قضیه حدود دو هفته میگذره بچه‌ها! تصمیم گرفتم برم پیش روانشناس وقت هم گرفتم برای دوشنبه هفته آینده ولی خانواده گفتن کنسل کن و امروز عصر به شدت تحقیرم کردن در واقع هر چی از دهن‌شون دراومد گفتن و دعوام کردن. یه قسمتی از حرفاشون
داری فیلم بازی میکنی، اگه عرضه داشتی نمونه تیزهوشان قبول میشدی، چرا نمیخوای قبول کنی توی خونه بشینی خونه داری کنی، ما دیگه از تو صرف‌نظر کردیم روی خواهرت سرمایه گذاری میکنیم و تحقیرهای دیگه ‌ای که اینجا جاش نیست. صبح‌ها با یه حالت آشفته و استرس و تپش قلب بیدار میشم و میگم اَه بازم یه روز دیگه یا مثلا از الان استرس دارم که خدایا حالا فردا که از مدرسه بیام چه‌طوری خونه رو تحمل کنم و دیگه نهایت ناامیدی حالا ممکنه بگین برو بابا کتابو بزار جلوت بخون ولی بخدا نمیشه من از صبح کتاب شیمی‌م جلومه ولی اصلا تمرکز ندارم یه دفعه همه چی میاد جلوی چشمم و گریه‌م میگیره قرص ضد استرس هم مصرف میکنم. بچه‌ها میدونم اگه این دوماه رو بخونم یه رتبه معقول میارم ولی این احساس اضطراب و آشفتگی رو چه کنم چه طوری باهاش کنار بیام؟

دانش-آموزان-آلاء تجربیا ریاضیا انسانیا بچه-های-تجربی-راه-ابریشم بچه-های-ریاضی-کنکور-1401 بچه-های-تجربی-کنکور-1401 بچه-های-همخوانی