سلام سلاااام🤩
بچه ها تو این تاپیک میخوایم دانشجوها هم مثل کنکوریا ساعت مطالعه شون رو اعلام کنن ✌
هم انگیزه بشه برای فارغ التحصیلای آلاء تا تو محیط دانشگاه هم دست از تلاشِ آلائی برندارن 💪و هم اینکه کنکوریای با درسایی که دانشجوها میخونن یکم آشنا میشن🤗
پس از امشب استارت این تاپیک رو میزنیم و هرشب میایم و میگیم در طول روز چ درسایی رو خوندیم ،چند ساعت و چیکارا کردیم😁
دعوت میکنم از @فارغ-التحصیلان-آلاء که باهامون همراه بشن🤝
خیلی ممنون از @z-gheibi و @M-ba78 بابت پیشنهاد و همراهیشون❤
راستی از @romisa جانم هم دعوت میکنم بهمون سر بزنه و همراهیمون کنه😍
سلام خدمت دوستان عزیز....خیلی سریع میرم سر اصل مطلب ممکنه خیلیا تو تایم مطالعه از گوشی استفاده نکنن یا خودشون مجازی نداشته باشن و از گوشی خانواده استفاده کنن (مثل من😭)...ولی بعضی وقتا پیش میاد نمیتونی درست مطالعه کنی یا هرچیز دیگه ای من زیاد با آلا آشنایی ندارم حقیقتا ...ولی دوست دارم بعضی وقتا پارت بذارم هرکسی خواست میتونه همراهی کنه
سلام شبتون بخیر
چطورین رفقا؟!
میخام یه چالش بزارم، نمیدونم قبلا همچین تاپیکی بوده یا نه ولی خب من ایجاد کردم دیگه..!😁
رفقا بیاین یه متن بنویسیم و هر جملش با این کلمه شروع بشه: "چقده خوبه که.."
و داشته هامونو بگیم و خدامونو واسه اینکه تو زندگیمون داریمشون شکر کنیم..!✨❤
مثلا متن خودم:
چقد خوبه که میتونم واسه هدفام تلاش کنم...
چقد خوبه که وسط ناامیدی زیاد، بازم امید دارم...
چقد خوبه که عضو انجمن آلا هستم و کلی رفیق دارم...
چقد خوبه که انسانیت درونمو حس میکنم..
چقد خوبه که پیتزا و شیرکاکائو با تی تاپ درمون دردامه...
چقد خوبه که قیمه اختراع شده...
چقد خوبه که میتونم برم بیرون و خونوادم و رفیقامو بغل کنم...
چقد خوبه که سالمم...
چقد خوبه که خونوادم کنارمن...
چقد خوبه که میتونم خودمو کارامو انجام بدم...
چقد خوبه که داداشم هوامو دارم...
چقد خوبه که ...
چقد خوبه که بدنیا اومدم...!
:))))
خدا برای همه ی "چقد خوبه ها که" شکرت..!
بیاین یبار هم که شده بجای نداشته هامون، داشته هامونو بگیم..!
پ.ن: تاپیک رو زدم بخش مشاوره ای، چون فکر میکنم واسه روحیه مون خیلی خوب باشه..!
@دانش-آموزان-آلاء @راه-ابریشم-پرو-زیست @تجربی @دوازدهم @ریاضی-فیزیک @انسانیا @فارغ-التحصیلان-آلاء @دانش-آموزان-نظام-جدید-آلا @راه-ابریشم-پرو-شیمی @راه-ابریشم-پرو-ریاضیات-ریاضی @راه-ابریشم-پرو-فیزیک-کازرانیان @راه-ابریشم-پرو-ریاضی-تجربی
:handshake: سلام خدمت دوستان %(#ff0000)[دوازدهمی]، داخل این تاپیک میتونید ساعت مطالعه روزانتون رو گزارش بدید. طبیعتا همه دوست داریم فعالیت ها تو یه تاپیک باشه و نه پراکنده پس تاپیک تکراری نخواهیم داشت.
:date: تاریخ گزارشات رو هم ذکر کنید (مخصوصا اگر گزارش مربوط به ۱ روز قبل میشه).
بازیگران این تاپیک شما هستید پس بترکونید :fire:
موفق باشید :rose: :heart:
:information_source: اگر کنکوری نیستید میتونید از لینک های زیر وارد تاپیک مخصوص خودتون بشید :linked_paperclips: :point_down:
:male-student: :female-student: => :keycap_0: :keycap_1: تاپیک مخصوص دهمی ها
:male-student: :female-student: => :keycap_2: :keycap_1: تاپیک مخصوص یازدهمی ها
@دوازدهم
Stager
دوره استاژری، استاجری، استیجری یا هرچی که دوست دارین اسمشو بذارین. کاراموزی پزشکیها اینجا شروع میشه😁
الان که دارم این مطلبو مینویسم، ۶ ماه از شروع استاژریم گذشته و هنوز تمومش نکردم، پس طبیعتا خیلی چیزا رو نمیدونم.
این دوره خیلی چیزهاش میتونه تو دانشگاههای مختلف متفاوت باشه، مواردی که اینجا میگم یه سری چیزهای کلی و در واقع اون چیزی هست که همهجا باید اجرا بشه و همینطور اتفاقاتی که مختص کاراموزی خودم هست رو هم میگم. بقیه دوستانی که استاژر هستن یا تموم کردن هم بیان از تجربههاشون بگن چون واقعا تفاوتهای بسیار زیادی وجود داره.
اول اینکه درسهای تئوری و کلاسهای تئوری غیر از کاراموزی و مشابه دوره فیزیوپات خواهید داشت. برنامه این کلاسها از کاراموزیها جداست و امتحانش هم جداست. امتحان کاراموزی هر بخش در انتهای بخش گرفته میشه و کاااملا بستگی به استاد داره که به چه شکلی باشه. مثلا بخشهایی که من تاحالا رفتم، برای جراحی امتحان تستی گرفتن، برای ارتوپدی تشریحی بوده، برای روان پزشکی شفاهی و کاغذی تستی باهم بوده، برای یه بخش دیگه اصلا استاد امتحان نگرفت😂 بقیه دوستام تو بخش داخلی که بودن، ازشون آسکی گرفتن و ... میخوام بگم یه چیز ثابت و واحد نیست.
نمرهی پاسی برای کاراموزی هر بخش فکر میکنم ۱۴ باشه ولی مطمئن نیستم...برای درسهای تئوری که دارین، پاسی همون دوازدهه
نمره دهی تو هر بخش براساس فعالیت داخل بخش و نمرهی امتحان پایان بخشه (این قانون کلی هست ولی دیگه اینکه هر استاد چیکار کنه رو گفتم دیگه، متفاوته)
تو استاژری، ورودی شما گروهبندی میشه، و در قالب گروههای جدا، هرکدوم بخش خودتون رو میرین و در طول سال بین بخشها جابهجا میشین. نحوه گروهبندی هم من نمیدونم قانون همهجاییش چیه ولی برای ما سپردن به خودمون که گروهبندی کنیم. ما هم خوبارو برداشتیم برا خودمون🙄🙄😂البته که با انتخاب خودشون اومدن😅
حالا میرسیم به اینکه استاژر تو بخش چیکار میکنه
دانشجوی استاژر، صبح ساعت ۷ونیم باید تو بخش حضور داشته باشه، اگه بیمار جدید داریم، شرح حال بگیره و معاینه کنه، آزمایشات و عکس برداریهای این بیمار جدید رو ببینه و همهی اطلاعاتی که بدست آورده رو داخل برگهی شرح حال بنویسه، تشخیص افتراقیها و تشخیص نهاییش رو هم بنویسه، امضا کنه و بذاره داخل پرونده(میتونین از رو شرح حال پرستار یا چیزایی که پزشک از قبل نوشته هم تقلب کنین🫣🫣😂) بعد بره سراغ بیمار بعدی و همه این مراحلو براش انجام بده
بیمارهای جدید که تموم شدن، حالا باید بره به بیمارهای قبلی که روزهای قبل ازشون شرح حال گرفته سر بزنه. باید دوباره یه شرح حال خلاصهتر و معاینه انجام بده و ببینه بیمار نسبت به روز قبل چه تغییراتی داشته. همهی این تغییرات رو داخل برگهی سیر بیماری بنویسه، آزمایشها و عکسبرداری های جدید بیمار رو ببینه و اگه اونجا هم نکتهای هست، بنویسه و در نهایت باتوجه به تغییراتی که رخ داده یا نداده، یک پلن درمانی برای بیمار بنویسه(معمولا پزشکها مینویسن RPO ولی از دانشجو انتطار میره که حتما دونه به دونه داروها و اقدامات درمانی رو با دوز و نحوه مصرف و ... بنویسه🤦🏻♂️😂) این برگهی سیر رو هم که نوشتین، تاریخ و ساعت و امضا میزنین و میذارین داخل پرونده. تا وقتی بیمار داخل بخش حضور داره باید براش هر روز سیر پر کنین. حتی اگه رفت icu باید برین پیداش کنین سیرشو بذارین😂😂یه وقت فکر نکنین چون تو بخش نیست پس مرخص شده، شاید رفته باشه سونو، رادیوگرافی، مرخصی موقت یا icu.
بعد از این استاد وارد بخش میشه و میاد که بیمارهاشو ویزیت و برای ما راند آموزشی برگزار کنه. ما هم مثل جوجه اردکها که دنبال مامانشون راه میرن، هرجا استاد رفت دنبالش میکنیم. میریم بالاسر بیمار، هرکس از گروهمون شرح حال گرفته، شرح حالشو(ترجیحا از حفظ) برای استاد میگه، استاد هم چندتا سوال میپرسه، اشتباهات رو تذکر میده و درستش رو میگه، چندتا نکته آموزشی میگه و توضیحاتشو ارائه میکنه. بعد میریم بیمار بعدی و دوباره همین مراحل تا وقتی همهی بیمارها تموم بشن. هیچ بیماری نباید بدون شرح حال باشه و وقتی استاد میپرسه این بیمار کیه، ساکت نمونین🤦🏻♂️🤦🏻♂️
بعد از این مرحله حالا بسته به بخشی که هستین، ممکنه با استاد برین درمانگاه، برین اتاق عمل، کلاس آموزشی یا هرجایی که استاد بگه
عصرها هم کشیک دارین. کشیکهاتون رو تقسیم میکنین و هر روزی که نوبتتون باشه، به مدت ۳ ساعت باید برین اورژانس و هرچی بیمار جدید که مربوط به بخش شما هست رو ببینین، شرح حال بگیرین و معاینه و خلاصه هرکاری که صبح واسه بیمارای جدید انجام میدادین رو انجام بدین. به ما گفتن ساعت ۵ تا ۸
این چیزیه که تو یک روز عادی دوره کاراموزی برای دانشجو باید اتفاق بیفته
ولی خب...🙄🙄🫣😂
مورنینگ هم ما داریم. برای بقیه رو نمیدونم...ولی ما چون رزیدنت و اینترن نداریم، دیگه از همین استاژری باید مورنینگ بدیم😂😂😅 مورنینگمون هم هر روزه نیست، یه روزهای خاصی از هفته هست که هر هفته هم برگزار میشه. یه بیمار رو استاد برامون مشخص میکنه تا توی مورنینگ ارائه بدیم. محتوای مورنینگ هم دقیقا همون محتوایی هست که داخل برگه شرح حال نوشتین و گذاشتین داخل پرونده. یعنی میشه شرح حال بیمار، معاینه بیمار، تشخیص افتراقیها، آزمایشات و عکسبرداریها، تشخیص نهایی. حالا تفاوت های ریز هم ممکنه وجود داشته باشه مثلا بعضی اساتید ممکنه اقداماتی که برای بیمار داخل بیمارستان انجام شده رو هم بخوان، مثلا اینکه وقتی بیمار اومده بیمارستان، چه داروهایی گرفته، داروها اثر داشته یا نه، عوارض داشته یا نه، عکسبرداریهاش تغییر کرده یا نه، خلاصه ممکنه محتوای برگههای سیر بیماری که نوشتین رو هم بخوان یا حتی پلن درمانی...حالا تشخیص نهایی رو دادی، خب چیکارش کنیم، چجوری درمان کنیم.
حالا واسه استاژری شما شاید مورنینگ نباشه ولی تو اینترنی به احتمال بالای ۹۰ درصد دیگه حتما دارین😂😂
ژورنال کلاب هم ممکنه داشته باشین...البته من هنوز ژورنال کلاب ارائه نکردم و داخل جلساتش هم نبودم، هروقت رفتم اونو هم توضیح میدم.
این اتفاقات کلی بود که باید همهجا به این شیوه برگزار شه
ولی خب بوده که تو یه بخشی ما استاد رو بزور میدیدیم، برا همین تقریبا ول بودیم و خودمون سعی میکردیم هرچی میتونیم با چیزایی که میخونیم و میبینیم یادبگیریم...بخشی هم بودیم که اساتیدش بهمون امون نمیدادن، و انقدر تحت فشار بودیم که اگه یکم دیگه ادامه پیدا میکرده، دچار فروپاشی میشدیم😂😂بخشی هم بودیم که نه کلا ول بودیم و نه اونقدر سخت گرفته شده، استاد میومده و کارشو میکرده، برا ما هم توضیح میداده و همه چی گل و بلبل😁 بخشی هم بودیم که اصلا بخش نبودیم🤦🏻♂️ فقط درمانگاه رفتیم براش😂 بخشی هم داشتیم که فقط اتاق عمل بودیم و ... اون برنامهی اصلی کاملا رعایت نمیشه هیچوقت
فقط گفتم که ذهنیت داشته باشین
داشتن روپوش سفید و اتیکت برای حضور در بیمارستان الزامیه، این دیگه مشخصه، برای اتاق عمل هم که باید اسکراب داشته باشین(البته اگهههه اتاق عمل راهتون بدن، ما که ورودیهای اول دانشگاهیم و هیچ دانشجو پزشکی دیگه نداریم، راحت رفتیم، با استاد هم دست شستیم😂😂 واقعا اگه من نبودم کی میخواست به جراح کمک کنه...😔😔🤦🏻♂️😂)
توی هر بخش یه سری کارهای عملی متناسب با اون بخشو هم باید بهتون یاد بدن، مثلا تو اورولوژی باید بهتون یاد بدن چطوری سوند بذارین (خییلی راحته😂)، مثلا تو بخش جراحی باید بهتون یاد بدن چطوری چست تیوب بذارین، مثلا تو بخش ارتوپدی باید بهتون یاد بدن چطوری گچ بگیرین و خیلی چیزها متناسب با هر بخش
البته که به ما در این زمینه هیچی یاد ندادن🤦🏻♂️🤦🏻♂️شما ولی پیگیرش باشین...داخل کوریکولوم فکر کنم همهش رو نوشته
آها اینم یادم شد بگم، قبل از ورود به استاژری باید تیتر آنتی بادیتون برای هپاتیت هم بالا باشه...آزمایش میدین، اگه بالا بود که چه بهتر، وگرنه باید واکسن بزنین...حدودا چندماه قبل اینکه وارد بیمارستان شین
البته جای ما سخت نگرفتن، بعضیامون یکم دیرتر اقدام کردن، ولی خب این برای خودتون و سلامتی خودتون مهمه که باید جدی بگیرین.
هر بخشی که میرین خیییییییلی باید درس خوند. برای فیزیوپات گفتم که باید زیاد درس خوند، اینجا همچنان اون زیاد خوندن رو باید ادامه داد. شما تو دوره کاراموزی اگه تشخیص و درمان رو یادگرفتین که چه بهتر، وگرنه تموم میشه، اینترن میشین، و باید تو بخش تنهایی بیمارها رو منیج کنین😁 دیگه نه استادی هست که کمکتون نه هیچی (البته استاد هست ولی انتظارش اینه که بلد باشین و موارد خیییلی سخت و پیچیده رو نهایتا بپرسین)
آها یه مورد دیگه که نزدیک بود یادم بره. باید تا قبل از آزمون پرهانترنی، حتما عنوان پایاننامهتون رو ثبت کنین. از زمان ثبت عنوان تا دفاع پایاننامه هم حتما باید حداقل یک سال بگذره و زودتر نمیشه دفاع کرد
حالا شما میتونین تو دو سال استاژری هر زمانی عنوانتون رو ثبت کنین
کاری که من دارم انجام میدم اینه که، عنوان رو اوکی کردم، کارای دیگهش رو هم انجام میدم و سال بعد همین حدودای زمستون میرم برای دفاع. بعد هم بدون هیچ نگرانی از پایاننامه، میشینم واسه پره میخونم، و تو اینترنی هم باز بدون نگرانی واسه پایاننامه، میشینم واسه رزیدنتی میخونم.
بعضیام هستن که عنوانشونو ثبت میکنن، بعد برای پره میخونن و تو اینترنی میرن سراغ پایاننامه. بعضیام که کارای دیگه میکنن. دیگه اینو خودتون ببینین چجوری دوست دارین.
مورد دیگه که دوست دارم دربارش بگم، اینه که تو بخشها ارتباط با همکاراتون خیلی مهمه. تا جای ممکن بیحاشیه پیش رفتن و ارتباط خوب با اینترن یا رزیدنت بالادست، با پرستارها، با خدمات بخش، همه و همه کمکتون میکنه و خب درگیری باهاشون هم مسلما به آموزش شما لطمه خواهد زد. غیر از شرح حال و معاینه و تشخیص و درمان بیماران، یک مورد خیلی مهم دیگه که تو کاراموزی باید یادگرفت، همین ارتباط با افراد دیگهای هست که تو روند بهبودی بیمار شما نقش دارن. البته که سیستم آموزشی ما واسه این مورد هیچ برنامهی درستی نداره و باید دِیمی خودتون یادبگیرین😂😂
همچنان پیشنهاد میکنم المپیاد استدلال بالینی رو شرکت کنین و خوندنتون برای اون باشه...توضیحات بیشترشو تو تاپیک دوره فیزیوپاتولوژی گفتم
آخر استاژری هم آزمون پره انترنی داریم که با قبولی تو اون آزمون، مجوز ورود به اینترنی رو بدست خواهیم آورد. هنوز آزمونش رو ندادم، پس هروقت رسیدم بهش توضیحاتش رو خواهم داد.
و نکته آخر هم اینکه از معاینه کردن، نترسین، نترسین، نترسین(اینو به خودم هم میگم). هرجایی که لازمه رو ببینین، هرجایی که لازمه رو دست بزنین، اصلا هم به این فکر نکنین که بیمار درد داره یا ممکنه همکاری نکنه یا جای حساسیه، یا بیمار خانم یا آقاست که اگه معاینه نکنین و معاینه رو یادنگیرین، ظلم بزرگی به یادگیری خودتونه و ظلم بزرگتری هم به بیمارهای آیندهی شماست.
فعلا دیگه چیزی به ذهنم نمیرسه
@دانشجویان-پزشکی
یکمی آروم تر..
سوال مشاوره ای
21
دیدگاهها
11
کاربران
361
بازدیدها
11
Watching
-
سلام
وقتی قراره فعالیتی را برای مدتی طولانی مثل درس خواندن برای کنکور را هر روز تکرار کنی، بی حوصلگی و تنبلی سراغت می آید و کارها را به بعد موکول می کنی و این کار احساس در ما بی تفاوتی، خستگی، اضطراب، یا عصبانیت ایجاد می کند.
احساس عدم رضایت از یک فعالیت، یا علاقه به آن، می تواند منجر به تنبلی و خستگی شود.
من برای کم کردن تنبلی و بی حوصلگي برای درس خواندن، یک سوال درسی طرح می کنم و برای یافتن جواب آن کتاب را می خوانم. مثلا من امروز می خواهم درس اول دین و زندگی دهم (هدف زندگی) را بخوانم؛ از خودم می پرسم راستی هدف من از زندگی چیه؟ به خودم میگم بذار این مطلب بخوانم ببینم چه کمکی میتونه به من بکنه.
مغز ما برای حفاظت احساس بد در اثر شکست های احتمالی در مسیر رسیدن به اهداف، سعی می کنه با روش های مختلف ما رو از انجام فعالیت باز داره. یعنی با تصویر کردن ترس، حس شکست و ناراحتی، کاری می کنه که حتی ما به سمت امتحان کردن و شروع کردن هم نریم و خیلی سریع دست می کشیم میشیم و حوصلمون سر میره.
من علاوه بر طرح سوال جهت ایجاد انگیزه و فعال کردن ضمیر ناخودآگاهم، ابتدا تلاش می کنم (حتی تلاش برای مطالعه یک صفحه در روز) و سپس به خدا توکل می کنم و از یک روشی به نام کایزن (هر روز، در یک زمان مشخص، یک دقیقه لغت انگلیسی میخوانم نه بیشتر) برای درمان تنبلی و بی حوصلگی استفاده می کنم. و البته یک حرکت ورزشی یوگا (5 دقیقه) انجام میدم.
