اللهم عجل لولیک الفرج
-
امیرالمومنین علی علیه السلام فرمود :عمل دوم
حکمت ۴۶نهج البلاغه
خطایی که باعث ناراحتی تو شود نزد خداوند از کار نیکی که باعث عجب(تکبر) تو شود بهتر است.پیامبر اکرم فرمود:
اگر مومن به خاطر اعمال خوبش دچار عجب نمی شد به درجه عصمت از گناه راه پیدا میکرد، به طوری که حتی قصد گناه هم نمی کرد
ولی گناه برای او او از عجب هم بهتر هست. -
یک مثال قشنگ برای عجب
"قصه ی نجار و میخ":نجار ها را دیده ای ؟
چکش را میآورند روی سر میخ
هر جا میخ سر برآورد
با یک ضربه چکش آنرا می کوبند،
اگر کوبیده شد دیگر چکش نمیخواهد
بی خود چکش نمیزند....خداوند هم هر وقت
خودخواهی و عجب و غرور ما سر بر آورد
مثل یک میخ !!!
یک ضربه میزند، و آن را فرو میبرد.. -
حالا یه سوال دیگه..
یک خانواده مستمندی از شما برای درمان بیماری خود کمک میخواهد
شما ازاین و ان پول جمع میکنید،
و قدری هم روی ان میگذارید و
پول بیمارستان را می دهید..
یک دسته گل هم برای آن بیمار میبرید و
لبخند رضایت او و خانواده مستمندش راهم میبینیدو لذت می برید
خوب هر فردی که کار خوبی انجام دهد از انجام آن احساس رضایت باطن می کند
و از کار خود خوشش می آید.شما این کار خداپسندانه را
به هیچ کسی هم تعریف نمی کنید که ریا شود،
اما در درون خود از آن راضی هستید.. آیا این احساس خوب باطنی عجب(تکبر) است؟