گزارش ساعت مطالعه برای کنکوری ها (تمامی رشته ها)

[Fragile]

پزشکی

مطلب قابل بيان در خصوص رشته پزشکی، طول دوره اين رشته است. پشتکار درونی و حقيقی عامل موفقيت و حفظ نشاط در سپری کردن اين رشته با ارزش هست، تأمل و دقت در انتخاب اين رشته جايگاه ويژه ای دارد که با انتخاب آگاهانه می توان به وظايف سنگين اين انتخاب به خوبی عمل کرد و در پايان سرافراز و پيروز به درجه دکتری رسيد. - نظام آموزش پزشکی عمومی شامل 5 دوره است: 1- علوم پايه 2- فيزيوپاتولوژی 3- کارآموزی بالينی 4- کارورزی بالينی 5- کارورزی - دوره علوم پايه: اين دوره ضمن آشنانمودن دانشجويان با مباحث پايه، آمادگی لازم را برای يادگيری علوم بالينی در آنان بوجود می آورد. طول اين دوره 5 نيم سال است. - دوره فيزيوپاتولوژی: آگاهی از مبانی فيزيولوژيک، شناخت مکانيزم بيماريها و عوامل موثر در آنها نشانه های بيماريها و تشخيص و درمان آنها مطالبی است که شما می توانيد آنها را فرا بگيريد. طول این دوره 6 ماه است. - کارآموزی بالينی: شناخت آثار و علائم بيماريها از ديدگاه بالينی و آزمايشگاهی و بدست آوردن توانائی های لازم در به کار بردن انديشه، استدلال و نتيجه گيری سريع در طراحی عمليات پيشگيری و درمان است. طول اين دوره 20 ماه است. -کارورزی بالينی: پرورش مهارت ها، تقويت قدرت تصميم گيری در مقابل با مسائل بهداشتی و درمانی و قبول مسئوليت در مقابل اقدام لازم هدف های اين دوره مهم است. طول اين دوره 18 ماه است - کارورزی: اين دوره کنکور کارروزی دارد که کلياتی از دروس 4 دوره قبل می باشد. فارغ التحصيلان ملزم به خدمت در مناطق محروم کشور هستند.

---

یکم تصورمون عوض شه خوبه☺

تصور بسیاری از داوطلبان ورود به دانشگاه به خصوص داوطلبان علاقه‌مند به رشته پزشکی این است که دانشگاه مثل یک قیف برعکس است که ورود به آن مشکل و خروج از آن بسیار ساده است. در حالی که به گفته‌ دانشجویان این رشته، یک دانشجوی پزشکی باید آمادگی مطالعه، تحقیق و پژوهش را در حد بسیار گسترده و فراگیر داشته باشد؛ یعنی اگر دانشجو بسیار کوشا و علاقه‌مند نباشد و تنها برای عنوان "دکتری" وارد این رشته شده باشد، حتی نمی‌تواند مدرک دکترای عمومی خود را به دست بیاورد. زیرا دوره پزشکی عمومی نسبت به رشته‌های دیگر، طولانی‌تر است و در طی این مدت دانشجو باید درس‌های متعدد، متنوع، حجیم و نسبتاً پیچیده و دشواری را مطالعه کند.

---

---

تجربیا

[Mono]

دانش-آموزان-آلاء

[Abolfazl tavalaei]

بسی شایسته است به پاس تلاش‌ها و زحمات مستمر شما

در راستای توسعه و پیشرفت همه جانبه،

نهایت سپاس و قدردانی خویش را خدمت حضرت عالی ابراز داریم

[Fragile]

Abolfazl tavalaei در من و رشتم(پزشکی😍) گفته است:

بسی شایسته است به پاس تلاش‌ها و زحمات مستمر شما

در راستای توسعه و پیشرفت همه جانبه،

نهایت سپاس و قدردانی خویش را خدمت حضرت عالی ابراز داریم

🙏🌹ممنونم
کاری نکردم☺

[Dr.agon]

مراحل تحصیل پزشکی چگونه است؟

۱. علوم پایه
تو امروز وارد دانشکده شدی. یا ورودی مهر هستی یا بهمن ماه.

فرق چندانی ندارد. درگیر آن‌ها نشو. شاید بهمن بهتر هم باشد. چند ماه وقت داری که به یک سری کارهای دیگر برسی.

از امروز که وارد می‌شوی دانشجوی علومِ پایه (Basic Sciences) هستی. به طور معمول دروس علوم پایه، ۵ ترم طول می‌کشد. البته با برنامه‌ی جدید وزارت‌خانه قرار هست که به ۴ ترم تقلیل یابد. درس اصلی‌ای حذف نمی‌شود. فقط کمی جابه‌جایی صورت می‌گیرد و کمی از این ور و آن ور می‌زنند تا بشود آن را در ۴ ترم ارائه داد.
این چهار یا پنج ترم، به این می‌گذرد که تو یک سری مبانی را یاد می‌گیری. ساده بگویم،‌ تو یاد می‌گیری که بدن در حالت طبیعی چگونه کار می‌کند و باکتری و ویروس و قارچ و انگل چی هستند.

تو باید یاد بگیری که حالت طبیعی این سیستم چگونه است تا بتوانی حالت غیرطبیعی آن را درک بکنی.

آناتومی، فیزیولوژی، بیوشیمی، متابولیسم، بافت و جنین و باکتری و … که احتمالا قبل از ورود به پزشکی نیز نام آن‌ها را شنیده‌ای، در این چند ترم تدریس می‌شوند.

در آناتومی به تو شکل ظاهری بدن را توضیح می‌دهند. این که مچ از چند استخوان تشکیل شده و هر استخوان آن چگونه خون‌رسانی می‌شود.

این که مسیر هر عصب در بدن چگونه است، ناحیه‌های مختلف مغز چه هستند، عضلات چشم چند تا هستند و هر کدام چه کار می‌کنند، دستگاه گوارش از چه قسمت‌هایی تشکیل شده است و مواردی از این قبیل،‌ موضوعات آناتومی هستند.

آناتومی سطح بدن را یاد می‌گیری. قرار است از آن برای معاینه‌ها استفاده کنی.

بافت‌شناسی، آناتومی میکروسکوپی است. به زبان ساده، اگر قسمتی از بدن را بگذاریم زیر میکروسکوپ و آن‌چه را که می‌بینیم توصیف کنیم، همان بافت‌شناسی است.

حالا که تو دانستی پانکراس قسمتی از دستگاه گوارش است،‌ بهتر است که بدانی از چه سلول‌هایی تشکیل ساخته شده است. شکل این سلول‌ها چگونه است و چطور در کنار هم قرار گرفته‌اند.

این مباحث در بافت‌شناسی بحث می‌شوند.

در جنین‌شناسی می‌خوانی که هر قسمت دستگاه گوارش، تنفس،‌ قلب و عروق، عصبی و … چگونه در طول رشد جنین انسان، شکل گرفته است. از لحظه‌ای که اسپرم و تخمک مخلوط شده، تا زمانی که بچه به دنیا می‌آید، چه اتفاقاتی برای او می‌افتد؟

یادم است اولین باری که جنین‌شناسی را خواندم، فقط به این فکر می‌کردم که خیلی عجیب است که با وجود این همه بیماری در دوران جنینی، جان سالم به در بردم.

خودت هم متوجه شدی که تا الان درباره‌ی عمکرد آن ها صحبت نکردیم.

عملکرد، موضوعِ فیزیولوژی است. معده‌ی من و تو چگونه اسید تولید می‌کند، چگونه آنزیم می‌سازد و آنزیم چه کار می‌کند، چگونه منقبض می‌شود و با غذا چه کار می‌کند، در فیزیولوژی بحث می‌شود.

یکی از دروس مورد علاقه‌ام فیزیولوژی است. درس شیرینی است و درک فوق‌العاده‌ای از بدن به تو می‌دهد.

بیوشیمی و متابولیسم هم هستند. آمار افتاده‌های متابولیسم به نسبت بالاست. کمی نچسب‌وار درس داده می‌شود و دانشجوهای کمی به آن علاقه‌مند می‌شوند؛ وگرنه درس فوق‌العاده مهمی است. فیزیولوژی و بیوشیمی مکمل همدیگر هستند. در کنار هم معنای کامل‌تری پیدا می‌کنند و تو از فهمیدن این موضوع، لذت بیشتری می‌بری.

چند درس ماند. از اسم‌شان روشن است که اوضاع از چه قرار می‌باشد. در باکتری،‌ باکتری‌های بیماری‌زا را یاد می‌گیری و در ویروس‌شناسی، ویروس‌ها را. در ایمونولوژی نیز روش کار سیستم ایمنی بدن را به تفصیل خواهی آموخت.

یک درس مهم دیگر می‌ماند. پاتولوژی. در پاتولوژی یاد می‌گیری که در هنگام برخورد با عوامل بیماری‌زا، چه اتفاقی برای بدن می‌افتد. به زبان دیگر، فرایندِ ایجاد بیماری چگونه است. این که سرطان چگونه ایجاد می‌شود،‌ از موضوعات پاتولوژی‌ست. این‌که در هنگام یک عفونت بدن چگونه پاسخ می‌دهد نیز همین‌طور.

هدف دروس علوم پایه، یاد دادنِ بیماری‌ها به تو نیست. هدف این است که – تا حد نیاز – بفهمی در این سیستم پیچیده، چه قوانینی حاکم است.

فرض کن تو می‌خواهی از هر بیماری یک خلاصه تهیه بکنی که بتوانی آن را خوب یاد بگیری. آن کاغذی که خلاصه را روی آن می‌نویسی، از جنس علوم پایه است. اگر علوم پایه را خوب بلد باشی، می‌توانی به راحتی بیماری‌ها را درک بکنی.

بگذار این نکته را هم بگویم که دوران علوم پایه، منظم‌ترین دوران دانشجویی‌ات خواهد بود. برنامه‌ها نظم دارد. تو سر ساعت به دانشگاه می‌آیی. برنامه‌ی کلاس‌های‌ات معلوم است و می‌دانی امروز چه کارهایی قرار است انجام بدهی.

راستی از همین ابتدا یک سری کلاس‌های عملی هم داری. بافت‌شناسی و جسد و بیوشیمی و باکتری و انگل و پاتولوژی و ایمونولوژی، کلاس‌های عملی هم دارند.

شاید تصوری که از پزشکی داشته باشی، به این کلاس‌های عملی نزدیک‌تر باشد. پروتئین و قند را اندازه می‌گیری.

بر روی جسد – هر چند از آن به علت استفاده‌های مکرر اعضای سالمی باقی ‌نمانده – آناتومی تمرین می‌کنی. قورباغه تشریح می‌کنی.

آنتی‌ژن و آنتی‌بادی را می‌سنجی و باکتری کشت می‌دهی و نقاشی انگل‌ها را با نگاه کردن به درون میکروسکوپ، می‌کشی.

به عنوان آخرین صحبت برای این چند ترمِ ابتدای دانشگاه، یادت باشد که این دوران فرصت خوبی است که فعالیت‌های خارج درسی را شروع کنی.

کمتر کسانی هستند که اگر در علوم پایه، کاری غیردرسی انجام ندهند،‌ بعدها به سراغ آن بروند. این که چگونه از این چند ترم بهترین استفاده را بکنی، بحثی جداست که بعد از ورودت به دانشگاه با هم در موردش صحبت می‌کنیم.

اگر هم دوست داری که همین الان می‌توانی در موردش بخوانی: دوران علوم پایه – آن ترم‌های نخستین.

بعد از پایان دوران علوم پایه، آزمون جامع علوم پایه را در پیش داری. یک آزمون از تمام دروسی که در این چند ترم گذرانده‌ای. آزمون سختی نیست. تعداد افرادی که در آن رد می‌شوند بسیار کم است و با کمی وقت گذاشتن می‌توانی در آن نتیجه‌ی خوبی کسب بکنی.

پس از این چند ترم، دوران فیزیوپاتولوژی شروع می‌شود.
.
تجربیا

[Dr.agon]

مراحل تحصیل پزشکی چگونه است؟

.
۲. فیزیوپاتولوژی
حالا قرار است بیماری‌ها را بیاموزی.

احتمالا این حس را خواهی داشت که چرا این بیماری‌ها تمام نمی‌شوند. چرا هر چقدر هم که می‌خوانم باز هم بیماری وجود دارد.

شاید در برابر عظمتِ تعددِ اختلالاتِ این سیستم پیچیده، احساس حقارت بکنی. شاید هم حوصله‌ات سر برود. ممکن است در وسط‌هایش خسته شوی. نا‌امید شوی. بی‌انگیزه شوی. دچار استهلاک شوی.

شاید هم چشم‌انتظار شروع دوران بالینی باشی.

به هر حال، بیماری‌های هر سیستم بدن انسان را می‌خوانی و داروهای مرتبط با آن سیستم را می‌آموزی. بلاک کلیه، بلاک گوارش، بلاک قلب، بلاک اعصاب، بلاک روماتولوژی، بلاک غدد، بلاک عفونی و …

دورانی است فرسایشی. چیزی به اسم امتحان ترم و میان‌ترم وجود ندارد. شما چند روز پشت سر هم، کلاس می‌روی؛ سپس چند روز تعطیل هستی و بعد امتحان؛ دوباره تکرار.

قرار است برای یک سال، وضع به همین شکل باشد.

اما همیشه یادت باشد که این دوران، پایه‌های پزشک‌وار فکر کردن تو را شکل می‌دهند. اگر بدانی که چگونه از آن استفاده بکنی، دیگر صرفا فرسایشی نیست.

فهمیدن اختلالات این سیستم پیچیده، لذت‌بخش خواهد بود. می‌فهمی که هنوز هم چقدر علامت سوال وجود دارد. هر کدام از این علامت سوال‌ها، می‌تواند مسیری برای یک ذهن کنجکاو باشد که به دنبال ارضای کنجکاوی خویش برود.

تعداد زیادی از دانشجوها، دیگر از نیمه‌های این مسیر، فقط منتظر هستند که تمام بشود و دوران بالینی شروع شود. به عنوان یک دوره‌ی گذار به آن نگاه می‌کنند. اما این از بزرگترین اشتباه‌هاست که این دوران را زجرآور خواهد کرد.

اگر دوست داشتی، می‌توانی بیشتر در موردش در این‌جا بخوانی: دوران فیزیوپاتولوژی، روزهای آشنایی با پاره‌ای از رنج‌های انسانی است.

.
تجربیا

[Dr.agon]

مراحل تحصیل پزشکی چگونه است؟

.
۳. دوران بالینی
به دوران بیمارستان می‌رسیم. دورانی که اکثر دانشجوها سه سال و نیم گفته‌شده را چشم‌انتظارش هستند.

دوران بالینی خود از دوره‌های کوتاه‌تری تشکیل شده است.

یک سال اول استیودنتی، سال دوم اکسترنی، و زمان باقی‌مانده دوران اینترنی است. البته در خیلی از دانشگاه‌ها به استیودنت و اکسترن، استاژر گفته می‌شود.

این دوران خیلی به دانشگاهی که در آن تحصیل می‌کنی بستگی دارد. این که سیستم آموزشی آن دانشگاه چگونه است. من نحوه‌ی آموزش در شیراز را می‌توانم شرح دهم:

در دوران استیودنتی، کشیک‌ها تا ۱۰ شب هستند که اگر بخش خلوت باشد و کاری نباشد، معمولا به تو اجازه‌ی زودتر رفتن می‌دهند. البته معتقدم که خودت ضرر می‌کنی هر چقدر که زودتر بروی.

دوران استیودنتی شیراز از پنج بخش تشکیل شده است: داخلی، جراحی، اطفال و زنان. یک ماه نیز به دو درس استدلال بالینی و اخلاق پزشکی اختصاص دارد که استدلال بالینی برای گروه داخلی است.

پایان هر بخش امتحان وجود دارد و تو از هر بخش، هم نمره‌ی تئوری و هم نمره‌ی عملی خواهی داشت.

راستی، تعطیلات هم از این زمان تغییر می‌‌کند. در علوم پایه، تابستان تعطیل هستی. در فیزیوپات،‌ تعطیلی تابستان به چند هفته تقلیل می‌یابد و در دوران بالینی، یک هفته دی ماه و یک هفته تیر ماه و یک هفته در دوران عید نوروز تعطیل هستی.

در دوران اکسترنی، همه‌ی بخش‌ها یک ماهه است. کشیک‌های شب شروع می‌شود و تو صاحب مهر می‌شوی و می‌توانی Order‌ بگذاری. تعداد کشیک‌ها بر اساس سیستم دانشگاه این است که در ماه‌های ۳۱ روزه، ۱۱ کشیک و در ماه‌های ۳۰ روزه، ۱۰ کشیک خواهی داشت. چه در دوران اکسترنی و چه در دوران استیودنتی.

البته به خاطر تعداد زیاد دانشجو، معمولا تعداد کشیک‌ها کمتر می‌شود.

به نظر من، بیشتر از این که کدام بخش باشی، بستگی به این دارد که با کدام اتندینگ باشی. در بیخودترین و بی‌آموزش‌ترین بخش‌ها برای دانشجوی عمومی، بودن با یک اتندینگ خوب،‌ بهتر از این است که یک بخش عالی مانند داخلی عمومی ولی با یک اتندینگ بیخود و بی‌سواد باشی.

راستی، یک پایان‌نامه هم در انتظار است که قبل از شروع اینترنی، باید ثبت بشود – از آن قانون‌هایی است که چندان سخت‌گیری بابتش وجود ندارد. در ضمن، از زمان اکسترنی که کشیک شب شروع می‌شود، یک حقوق بخور و نمیری هم داری.

در پایان اکسترنی، آزمون جامع پیش‌کارورزی در انتظار است و پس از آن دوران اینترنی شروع می‌شود.

اینترنی کمی بیشتر از اکسترنی طول می‌کشد و در پایان آن تو فارغ‌التحصیل دوران عمومی هستی. در دوران اینترنی، یک آزمون عملی به نام صلاحیت بالینی نیز خواهی داشت.

از این لحظه عنوان پزشک را یدک می‌کشی؛ ولی این که واقعا پزشک باشی یا نه، انتخاب توست.
.
تجربیا

[Dr.agon]

مراحل تحصیل پزشکی چگونه است؟

.

۴. رزیدنتی و فلوشیپ
در کل دوران پزشکی عمومی‌ات، این اصطلاح را احتمالا زیاد می‌شنوی: «استریت هستی؟»

البته معنایش با Straight‌ بودن در ادبیات روزمره‌ی انگلیسی، زمین تا آسمان، تفاوت دارد. اینجا منظور از استریت بودن این است که آیا بدون رفتن طرح دوران عمومی حق داری در امتحان تخصص شرکت بکنی یا خیر؟

درصد خیلی کمی کلا از طرح معاف هستند. مثل کسانی که یک تا سه کشوری در آزمون پیش‌کارورزی می‌شوند. افراد دیگری هستند که حق دارند یک بار در آزمون رزیدنتی شرکت بکنند و اگر قبول شدند، طرح دوران عمومی خود را نروند.

وقتی دانشجوی دوران تخصص شدی،‌ به تو رزیدنت یا دستیار تخصصی می‌گویند.

رزیدنت سال یک معمولا در اورژانس آن رشته به سر می‌برد. به او جونیور می‌گویند. سال دو مدیور نام دارد و به بعد، سینیور.

در پایان هر سال، یک آزمون ارتقا وجود دارد و در سال آخر، آزمون دانش‌نامه و آزمون بورد تخصصی.

پس از رزیدنتی دوران فلوشیپی فرا می‌رسد که دوره‌های فوق‌تخصصی هست.

مثلا فردی ممکن است رزیدنت طب داخلی باشد و متخصص داخلی بشود. پس از آن به سراغ تحصیل در فوق تخصص غدد و متابولیسم برود. در این دوران به او فِلو یا دستیار فوق تخصصی می‌گویند.

پس از این دوران نیز آزمون دانشنامه و بورد فوق تخصصی در انتظارشان است.
.
تجربیا

[Dr.agon]

مراحل تحصیل پزشکی چگونه است؟

.
۵. اتندینگ
اتندینگ همان پزشک اصلی است.

همان که در بیمارستان مسئول بیمار است و راند آموزشی و درمانی برگزار می‌کند و به او استاد می‌گوییم – متأسفانه به همه‌ی آن‌ها می‌گوییم استاد و این واژه را با این کارمان رقیق می‌کنیم.
.
تجربیا
اینم مخصوص دوستانی ک ب رشته پرزحمت پزشکی علاقه دارن :)
romisa هرجاییش ایراد داره لطفا بگو :heart_suit:

[Hbahar_1]

@Dr-agon خیلیی ممنون از این توضیحات جامع و خوبتون🙂🌸🌼🌻

[romisa]

@Dr-agon در من و رشتم(پزشکی😍) گفته است:

مراحل تحصیل پزشکی چگونه است؟

.
۵. اتندینگ
اتندینگ همان پزشک اصلی است.

همان که در بیمارستان مسئول بیمار است و راند آموزشی و درمانی برگزار می‌کند و به او استاد می‌گوییم – متأسفانه به همه‌ی آن‌ها می‌گوییم استاد و این واژه را با این کارمان رقیق می‌کنیم.
.
تجربیا
اینم مخصوص دوستانی ک ب رشته پرزحمت پزشکی علاقه دارن :)
romisa هرجاییش ایراد داره لطفا بگو :heart_suit:

من خودم خیلیاشو تازه فهمیدم😶
تگتو الان دیدم😅😉🌺

[Dr.agon]

romisa در من و رشتم(پزشکی😍) گفته است:

@Dr-agon در من و رشتم(پزشکی😍) گفته است:

مراحل تحصیل پزشکی چگونه است؟

.
۵. اتندینگ
اتندینگ همان پزشک اصلی است.

همان که در بیمارستان مسئول بیمار است و راند آموزشی و درمانی برگزار می‌کند و به او استاد می‌گوییم – متأسفانه به همه‌ی آن‌ها می‌گوییم استاد و این واژه را با این کارمان رقیق می‌کنیم.
.
تجربیا
اینم مخصوص دوستانی ک ب رشته پرزحمت پزشکی علاقه دارن :)
romisa هرجاییش ایراد داره لطفا بگو :heart_suit:

من خودم خیلیاشو تازه فهمیدم😶
تگتو الان دیدم😅😉🌺

فک کنم اسپم بشه اما ی وب پیدا کردم ک دانشجوی هم رشته ات راجب خیلی از مسائل مفید در این مورد می نویسه . فک کنم خوشت بیاد
خیلی جالبه اگه خواستی معرفی کنم
قربونت :rose: :heart_suit:

[romisa]

@Dr-agon در من و رشتم(پزشکی😍) گفته است:

romisa در من و رشتم(پزشکی😍) گفته است:

@Dr-agon در من و رشتم(پزشکی😍) گفته است:

مراحل تحصیل پزشکی چگونه است؟

.
۵. اتندینگ
اتندینگ همان پزشک اصلی است.

همان که در بیمارستان مسئول بیمار است و راند آموزشی و درمانی برگزار می‌کند و به او استاد می‌گوییم – متأسفانه به همه‌ی آن‌ها می‌گوییم استاد و این واژه را با این کارمان رقیق می‌کنیم.
.
تجربیا
اینم مخصوص دوستانی ک ب رشته پرزحمت پزشکی علاقه دارن :)
romisa هرجاییش ایراد داره لطفا بگو :heart_suit:

من خودم خیلیاشو تازه فهمیدم😶
تگتو الان دیدم😅😉🌺

فک کنم اسپم بشه اما ی وب پیدا کردم ک دانشجوی هم رشته ات راجب خیلی از مسائل مفید در این مورد می نویسه . فک کنم خوشت بیاد
خیلی جالبه اگه خواستی معرفی کنم
قربونت :rose: :heart_suit:

اگه بگی ممنونم😉