کمک درسی

[_Mitra_]

Morteza Khodaie در درس ۵ دوازدهم گفته است:

@mitra-ism-rahmani پس افکند صفت مفعولی هس

بر چه اساس میگید میشه بیشتر توضیح بدید لطفا

[Morteza Khodaie]

@mitra-ism-rahmani 3 تو نهاد / «ی » در «روزگاری »، مخفّف فعل هستی/ پس افکند: پس افکنده، پس مانده، میراث و صفت مفعولی مرخّم/ گردش قرن ها: گذشت
صدها سال، ترکیب اضافی

[Morteza Khodaie]

@mitra-ism-rahmani بعضی فعل ها در اخرشون ه دارن که ممکنه حذف شه و ه پس افکند هم حذف شده
ساخت های صفت مفعولی عبارتند از:

بن ماضی+ ه = گفته، نوشته، دوخته. پس افکند هم مثل این میشه

بن ماضی + ار= گرفتار، مردار.

اسم یا صفت + بن ماضی= خوش دوخت، بادآورد.

[_Mitra_]

Morteza Khodaie در درس ۵ دوازدهم گفته است:

@mitra-ism-rahmani 3 تو نهاد / «ی » در «روزگاری »، مخفّف فعل هستی/ پس افکند: پس افکنده، پس مانده، میراث و صفت مفعولی مرخّم/ گردش قرن ها: گذشت
صدها سال، ترکیب اضافی

ببخشید صدها سال از کجاس ؟؟؟
گردش قرن ها گذشت 🤔🤔🤔
متوجه نشدم منظورتون چیه ؟؟

[Morteza Khodaie]

@mitra-ism-rahmani بله یک قرن صد سال هست قرن ها هم میشه صد ها سال گذشته

[_Mitra_]

Morteza Khodaie در درس ۵ دوازدهم گفته است:

@mitra-ism-rahmani بعضی فعل ها در اخرشون ه دارن که ممکنه حذف شه و ه پس افکند هم حذف شده
ساخت های صفت مفعولی عبارتند از:

بن ماضی+ ه = گفته، نوشته، دوخته. پس افکند هم مثل این میشه

بن ماضی + ار= گرفتار، مردار.

اسم یا صفت + بن ماضی= خوش دوخت، بادآورد.

خب شیوه ساخت را بلدم منظورم اینکه چه جوری فهمیدید یا چه جوری میگید این میشه خب الان پس افکند صفت برای چیه ؟؟؟؟

[Morteza Khodaie]

@mitra-ism-rahmaniدر مواردی که اسم یا صفت به اول صفت مفعولی افزوده می شود، گاهی حرکت « ه » از آخر آن حذف می شود؛ مانند: « گل اندود = گل اندوده / پشم آلود = پشم آلوده / آدمیزاد = آدمیزاده » و گاهی حذف نمی گردد؛ مانند : « آبدیده، دلداده، پس مانده، خرج در رفته»
از هر فعلی چه گذرا ( متعدی ) و چه ناگذر ( لازم ) می توان صفت مفعولی ساخت. برخی از صفت های مفعولی که معمولا از فعل های لازم ساخته می شوندمعنی صفت فاعلی دارند نه مفعولی؛ مانند : گذشته، رفته، ایستاده، خوابیده، مرده، پیش آمد، کارآمد.
این نوع صفت های مفعولی که معنی صفت فاعلی می دهند، فرقشان با صفت فاعلی این است که صفت فاعلی به انجام دهنده ی کار در زمان حال یا آینده و یا هر سه زمان دلالت می کند، ولی این صفت ها به فاعلی گفته می شود که کار را در گذشته انجام داده یا شروع کرده باشد؛ برای نمونه: « رونده » یعنی آنکه اکنون یا در آینده یا همیشه می رود، ولی « رفته » یعنی آنکه در گذشته رفته است.

[_Mitra_]

Morteza Khodaie در درس ۵ دوازدهم گفته است:

@mitra-ism-rahmani بله یک قرن صد سال هست قرن ها هم میشه صد ها سال گذشته

شما الان دارید برای معنی کلمه نقش میذارید 😮😮
گردش متمم هست به خاطر از قبل از اون و قرن ها هم که مضاف الیه متمم میشه دیگه نیازی نداره معناش کنیم

[_Mitra_]

Morteza Khodaie خب من میگم این صفت کدوم نقش اصلی جمله میشه ؟؟؟؟

[Morteza Khodaie]

@mitra-ism-rahmani دبیرمون اینجوری گفته

[_Mitra_]

Morteza Khodaie در درس ۵ دوازدهم گفته است:

@mitra-ism-rahmani دبیرمون اینجوری گفته

نمیدونم والا

[Morteza Khodaie]

@mitra-ism-rahmani برا دماند صفت مفعولی هست که میگه ای دماوند تو مشت سنگین مردم زمانه هستی كه بر اثر گذشت روزگاران به جای مانده ای.ودر این بیت به قدمت کوه دماوند نیز اشاره دارد.

[Morteza Khodaie]

@mitra-ism-rahmani البته بنظر من ها بازم ببینیم دوستان چی میگن

[_Mitra_]

Morteza Khodaie در درس ۵ دوازدهم گفته است:

@mitra-ism-rahmani برا دماند صفت مفعولی هست که میگه ای دماوند تو مشت سنگین مردم زمانه هستی كه بر اثر گذشت روزگاران به جای مانده ای. شاعر ودر این بیت به قدمت کوه دماوند نیز اشاره دارد.

😭😭😭😭
شماهم که پس افکند را فعل معنا میکنید
طبق صبحت شما این بیت دو جمله است

[_Mitra_]

Morteza Khodaie در درس ۵ دوازدهم گفته است:

@mitra-ism-rahmani البته بنظر من ها بازم ببینیم دوستان چی میگن

بله ممنون از کمکتون 🌹🌹🌹🌹🌹

[Yazdan 1]

همون دوتا جمله خودم فعلا قشنگتر از همس😅✌

[Morteza Khodaie]

@mitra-ism-rahmani در درس ۵ دوازدهم گفته است:

Morteza Khodaie در درس ۵ دوازدهم گفته است:

@mitra-ism-rahmani البته بنظر من ها بازم ببینیم دوستان چی میگن

بله ممنون از کمکتون 🌹🌹🌹🌹🌹
خواهش میکنم ببخشید نتونستم زیادکمک کنم

[Yazdan 1]

Yazdan 1 پس افکندم خیلی تمیز میشه مسند🤷‍♂️

[_Mitra_]

Yazdan 1 در درس ۵ دوازدهم گفته است:

همون دوتا جمله خودم فعلا قشنگتر از همس😅✌

من دارم دیوانه میشم 😑

[Morteza Khodaie]

@mitra-ism-rahmaniصفت های مفعولی را در ارتباط با اسم می توان به دو دسته تقسیم کرد:

1. دسته ای که به طور کامل صفت هستند و می توانند به عنوان وابسته ی اسم در ساختمان گروه اسمی به کار روند؛ مانند:

( در ) گشوده ، ( پنجره ) بسته، ( پرچم ) برافراشته، ( دل ) سوخته، ( مرغ) مرده، ( سال ) گذشته، ( آدم ) خفته، ( نامه های ) رسیده، ( میوه ) گندیده، ( آدم ) فهمیده.

2. واژه هایی که از نظر ساختمان صفت مفعولی هستند اما کارکرد صفتی ندارند و در ساختمان فعل مجهول و ماضی بعید و التزامی و نقلی به کار می روند؛ مانند: آورده، فروخته، پرسیده.