تو عالم رفاقت یه لطفی میکنید؟(:
-
سلام
اومدم به خطاهام اعتراف کنم:
خطای 1 : خواب کم تو روزای اول و دوم . که البته صبح زود بیدار شدن خیلی خوبه . مشکل اصلیم دیر خوابیدن بود که علتش هم استفاده از فضای مجازی بود تو ساعتای انتهایی شب. این باعث شد دیر خوابم ببره و ...
*
خطای 2: روز دوم به خاطر درس خوندن روز اولم زیادی خوشحال بودم . میگن هروقت به خود بیست میدهیم ، به خود ایست داده ایم . این روی عملکردم تاثیر گذاشت.
*
خطای 3: روز دوم با اینکه هفت ساعت درس خوندم خیلی اصرار داشتم به 9 برسونمش. الان داشتم به این فک میکردم این نه از کجا اومد تو ذهنم که انقد گیر این عددم . یادم اومد یه بار یه مشاوری بهم گفت حداقل نه ساعتو بخون زیر این اصلا نباید بیای. خب منم نه ساعت نخوندم . نتیجه هم این شد که دیگه نرفتم پیش اون مشاور :/ ولی دقیقا از همونجا این نه تو ذهنم حک شد.
*
خطای 4: بعد از اینکه بیدار موندم تا 7 رو بکنم نه، چند ساعت از وقتم رو به دوستم اختصاص دادم که به نظرم باید جسارت به خرج میدادم و تعارفو کنار میذاشتم و توضیح میدادم این کار چقد میتونه به ضررم باشه.
*
خطای 5: صبح روز بعد تصمیم گرفتم نخوابم تا جبران کنم
*
خطای 6: تا ظهر فقط دور خودم چرخیدم و با بحرانی تر شدن شرایط خودمو با یک قول متعهد کردم که دیگه مطمئن شم خواب بر من حرامه!!!
*
خطای 7: خیال کردم درسی که تو اون شرایط سخت فیزیکی میخونم چقد عمل قهرمانانه ایه و چه کمک شایانی بهم میکنه در حالی که سخت در اشتباه بودم و توی اون لحظات سخت دقیقا مرتکب خیانت به خودم شدم.
*
خطای 8 : مجددا اصرار داشتم 6 ساعت رو بکنم 9
*
خطای 9 : دوباره تو همون دام بیدار بمون ، سختی بکش ... افتادم
میبینید این سیکل معیوب مرتب داره تکرار میشه
*
خطای 10: برنامه های عجیبی که خودمم میدونم خطاست ولی غلبه ی احساس موجب شد بهش رو بیارم
*
خطای 11: فرار! همون کاری که با اون مشاور کردم. وقتی نخوندم نرفتم. الانم وقتی نخوندم اومدم پست گذاشتم تا یکشنبه شب یا تا جمعه شب گزارش نمیدم و این همون فرار از موقعیته که با دلایل مسخره ای سعی داشتم موجه نشونش بدم.
*
خطای 12 : مسئولیت پذیری بیش از حد ! درسته که من در قبال وقتی که دوستام گذاشتن مسئولم ولی دوتا چیزو باید قبول کنم یکی اینکه قرار نیست همه ی روزا تو اوج باشم. دوم اینکه روزی که افت کردم جای قرض گرفتن از روز بعد و افتادن تو این دور باطل بهتره واقعیت رو با صدای بلند و در حضور همه اعلام کنم.
*
اگه یاد بگیریم نگاه خطی نداشته باشیم خیلی از مشکلاتمون حل میشه. مثلا حواسمون باشه لزوما قهرمان اونی نیست که بالای 10-12 ساعت درس خونده. اونی که جرات میکنه بیاد بنویسه چهار ساعت خونده شاید بیشتر شایسته ی توجه و تحسین باشه. بنظرم این قصه های بجنگ و سختی بکش و ... رو فراموش کنیم و معقول و شاد زندگی کنیم.
پ.ن : حس میکنم رشد شخصیتی داشتم(:
دم همه تون گرم(: -
marzyeh78 واقعا درسایی که گرفتم از رتبه م مهمتر بود واسم
یه عمر بازیچه ی همین خطاهای رفتاریمم
الان تصمیم گرفتم خودمو درست بشناسم و یکی یکی مشکلات و موانع شخصیتیمو بهبود بدم
ممنونم ار توجهت(:
دلم به رفاقت شماها گرمه
خدا همه تونو حفظ کنه(:
پ.ن : یه بار آقای قلم چی حرف قشنگی زد
اگه اشتباه نکنم جمله ای که گفت این بود:
پارادوکس عجیبی است. هرگاه خود را همانگونه که هستم شناختم، تغییر آغاز میشود.
الان میذارمش امضام(: -
سلااااااااااااااام
خوبیییییییییییییییییین؟
نمیدونم چه کرمی تو شکممه داره غذاهامو میخوره سیرم ولی اشتهام باز شده تازه:expressionless_face: :disappointed_but_relieved_face: :disappointed_but_relieved_face: -
سلااااااااااااااام
خوبیییییییییییییییییین؟
نمیدونم چه کرمی تو شکممه داره غذاهامو میخوره سیرم ولی اشتهام باز شده تازه:expressionless_face: :disappointed_but_relieved_face: :disappointed_but_relieved_face: -
فاطمه ـ بوشهر تاپیک تودلی نمیخواستی پست بذاری احیانا؟:face_with_tears_of_joy:
-
صوفی :frowning_face: الان دچار ایهام شدم با جملت منظورم یه ارایس نه جناب ایهاما:face_with_tears_of_joy:
-
فاطمه ـ بوشهر تو این تاپیک اسپم آزاده هر چه میخواهد دل تنگت بگو:face_with_tears_of_joy:
صوفی در تو عالم رفاقت یه لطفی میکنید؟(: گفته است:
فاطمه ـ بوشهر تو این تاپیک اسپم آزاده هر چه میخواهد دل تنگت بگو:face_with_tears_of_joy:
دارم میگم دلم غذا میخوااااااااااااااااااااااااااااااد:face_with_tears_of_joy: اقا گشنمه ولی سیرم
نمیدونم چمههه:neutral_face: :neutral_face: :neutral_face: :neutral_face: -
@marylotfi حالا فهمیدی چرا سخته؟
جسارتم کلا دو تا لایک داشت:face_with_tears_of_joy: :face_with_tears_of_joy:
همه ی آدما دلشون میخواد قصه های عجیب و غریب بشنون
ولی من به سادگی رهاش کردم
خودم میدونم که این تفکر سمه
دو روز 9 ساعت خوندم که یه روزم به صفر ختم شه
ولی کمن کسایی که درک کنن نوشتن اون صفر چقد منو جلو انداخت
درسته که نیاز به کمک بقیه دارم ولی کار درستو تحت هیچ شرایطی با تصمیمات احساسیم از بین نمیبرم -
@marylotfi حالا فهمیدی چرا سخته؟
جسارتم کلا دو تا لایک داشت:face_with_tears_of_joy: :face_with_tears_of_joy:
همه ی آدما دلشون میخواد قصه های عجیب و غریب بشنون
ولی من به سادگی رهاش کردم
خودم میدونم که این تفکر سمه
دو روز 9 ساعت خوندم که یه روزم به صفر ختم شه
ولی کمن کسایی که درک کنن نوشتن اون صفر چقد منو جلو انداخت
درسته که نیاز به کمک بقیه دارم ولی کار درستو تحت هیچ شرایطی با تصمیمات احساسیم از بین نمیبرم -
سلام مهندس:)
من میگم روزی 15 ساعت بخون :|
15 کمه :|
23ساعت و چهل و پنج دقیقه! :|
وقتی حواست پی درس و مشقت نباشه (حالا پی خال لب یار باشه یا اوضاع اقتصادی یا سرمای خونه و قرینه نبودن گلای قالی و ....) یا وقتی خوابت میاد و خودتو ملزم میکنی بیدار بمونی، بازدهیت میاد پایین که:)
همون 4-5 ساعتی که میخونیو آقا مفــــــــــــــــیـــــــــــد بخون:) چطوره؟
این 4-5 ساعته آیا نمی ارزه؟
بخدا که ارزشش بالاتره:)
بعدشم! :|
صوفی جان؟
%(#61b398)[رهرو آن نیست که گهی تند و گهی خسته رود! رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود:)]
روز اولتو اگه5 ساعت خوندی،روز دومتو بکن 5.30 ساعت...دوسروز 5.30 باش....بعد باز بشه 6 ساعت...
اینجوری کمتر فشار عصبی و روحی روانی هم بهت وارد میشه رفیق:)
خو؟
موفق باشی -
سلام
اومدم به خطاهام اعتراف کنم:
خطای 1 : خواب کم تو روزای اول و دوم . که البته صبح زود بیدار شدن خیلی خوبه . مشکل اصلیم دیر خوابیدن بود که علتش هم استفاده از فضای مجازی بود تو ساعتای انتهایی شب. این باعث شد دیر خوابم ببره و ...
*
خطای 2: روز دوم به خاطر درس خوندن روز اولم زیادی خوشحال بودم . میگن هروقت به خود بیست میدهیم ، به خود ایست داده ایم . این روی عملکردم تاثیر گذاشت.
*
خطای 3: روز دوم با اینکه هفت ساعت درس خوندم خیلی اصرار داشتم به 9 برسونمش. الان داشتم به این فک میکردم این نه از کجا اومد تو ذهنم که انقد گیر این عددم . یادم اومد یه بار یه مشاوری بهم گفت حداقل نه ساعتو بخون زیر این اصلا نباید بیای. خب منم نه ساعت نخوندم . نتیجه هم این شد که دیگه نرفتم پیش اون مشاور :/ ولی دقیقا از همونجا این نه تو ذهنم حک شد.
*
خطای 4: بعد از اینکه بیدار موندم تا 7 رو بکنم نه، چند ساعت از وقتم رو به دوستم اختصاص دادم که به نظرم باید جسارت به خرج میدادم و تعارفو کنار میذاشتم و توضیح میدادم این کار چقد میتونه به ضررم باشه.
*
خطای 5: صبح روز بعد تصمیم گرفتم نخوابم تا جبران کنم
*
خطای 6: تا ظهر فقط دور خودم چرخیدم و با بحرانی تر شدن شرایط خودمو با یک قول متعهد کردم که دیگه مطمئن شم خواب بر من حرامه!!!
*
خطای 7: خیال کردم درسی که تو اون شرایط سخت فیزیکی میخونم چقد عمل قهرمانانه ایه و چه کمک شایانی بهم میکنه در حالی که سخت در اشتباه بودم و توی اون لحظات سخت دقیقا مرتکب خیانت به خودم شدم.
*
خطای 8 : مجددا اصرار داشتم 6 ساعت رو بکنم 9
*
خطای 9 : دوباره تو همون دام بیدار بمون ، سختی بکش ... افتادم
میبینید این سیکل معیوب مرتب داره تکرار میشه
*
خطای 10: برنامه های عجیبی که خودمم میدونم خطاست ولی غلبه ی احساس موجب شد بهش رو بیارم
*
خطای 11: فرار! همون کاری که با اون مشاور کردم. وقتی نخوندم نرفتم. الانم وقتی نخوندم اومدم پست گذاشتم تا یکشنبه شب یا تا جمعه شب گزارش نمیدم و این همون فرار از موقعیته که با دلایل مسخره ای سعی داشتم موجه نشونش بدم.
*
خطای 12 : مسئولیت پذیری بیش از حد ! درسته که من در قبال وقتی که دوستام گذاشتن مسئولم ولی دوتا چیزو باید قبول کنم یکی اینکه قرار نیست همه ی روزا تو اوج باشم. دوم اینکه روزی که افت کردم جای قرض گرفتن از روز بعد و افتادن تو این دور باطل بهتره واقعیت رو با صدای بلند و در حضور همه اعلام کنم.
*
اگه یاد بگیریم نگاه خطی نداشته باشیم خیلی از مشکلاتمون حل میشه. مثلا حواسمون باشه لزوما قهرمان اونی نیست که بالای 10-12 ساعت درس خونده. اونی که جرات میکنه بیاد بنویسه چهار ساعت خونده شاید بیشتر شایسته ی توجه و تحسین باشه. بنظرم این قصه های بجنگ و سختی بکش و ... رو فراموش کنیم و معقول و شاد زندگی کنیم.
پ.ن : حس میکنم رشد شخصیتی داشتم(:
دم همه تون گرم(:
