هرچی تو دلته بریز بیرون 3
-
جلو منو بگیر تو رو جون شعبان
نزار حرف بزنم تو رو به قرآن
دیگه خستم از این جنگ مداوم
بزار منم بگم گور پدر ایرانمنم می زنم تو تیریپ هنری
با اشعار کم خطر و کمری
شاید نون و آبی گیر بیاد حال
کنیم با این جماعت حشریمیشم زبونه بسته از فریاد
میزنم تو کار سمبل و نماد
یه کم کلفته ولی می ارزه
از پشت جنگ منو برج میلادتو کارگری و حرفت قبوله
زندگی سخته و مرد مسئوله
آدم میزاد زیر بار مخارج
می فهممت گله هات معقولهمی دونم دستات پینه بسته
چشم زنت از دوخت و دوز خسته
پسرتم که میگن دوایی شده
هنوز دعا می کنی به اون گلدسته؟هنوزم می ری پابوس امام رضا؟
راستی شفا گرفت دخترت ثریا؟
هنوزم توی حسرت حج هستی؟
ایشالا کمک میکنه خود خداحقوقت میرسه تا آخر ماه؟
اصلا حقوق گرفتی تو این ماه؟
چته میزون نیستی پکری اوستا؟
چته چی شده گریه می کنی چرا؟شعبان خراب بغضتم مرد
تو کوهی کم میاره پیش تو درد
بخند درست میشه وضع و اوضاع
این رئیس جدید یه وعده هایی کردشعبان اشن چی گده؟
(شعبان)
شعبان اشن چی گده؟
(شعبان)
شعبان اشن چی گده؟
شعبان اشن چی گده؟
(شعبان)
شعبان اشن چی گده؟
(شعبان)
شعبان اشن چی گده؟
(شعبان)
شعبان اشن چی گده؟
شعبان اشن چی گده؟شعبان تو واسم امامی مردی
شعبان تو فرای همه ی اونایی
تو جایی نرفتی که برگردینه ماله کشی بلدی و زیرآب زنی
نه ژنو می دونی چیه و چونه زنی
نه هسته ای حق مسلمته
حق تو اینه که اینجا جون بکنینه پول و پله و ارث و میراث
نه رابطه با بزرگان و خواص
نه آرتیست دوزاری چش آبی
که از پهن واست بسازن اسکناسنه موزیسین خالطور شادی
نه دنبال مجوز ارشادی
نه تو دیسکوها غرقی و کاباره ها
نه تو تلویزیونها تز دادیتو فقط هستی که رنج ببری
که له شی توی جبر کارگری
تو هستی که هستی تو بگیرن
شعر بشی یک شعر شعاری
من از پشت کامپیوتر هواتو دارم
روز کارگر استاتوس میزارم
رفقام هم از اقصی نقاط جهان
لایک می کنن و پاش کامنت می زارن
شعبان اشن چی گده؟ -
جلو منو بگیر تو رو جون شعبان
نزار حرف بزنم تو رو به قرآن
دیگه خستم از این جنگ مداوم
بزار منم بگم گور پدر ایرانمنم می زنم تو تیریپ هنری
با اشعار کم خطر و کمری
شاید نون و آبی گیر بیاد حال
کنیم با این جماعت حشریمیشم زبونه بسته از فریاد
میزنم تو کار سمبل و نماد
یه کم کلفته ولی می ارزه
از پشت جنگ منو برج میلادتو کارگری و حرفت قبوله
زندگی سخته و مرد مسئوله
آدم میزاد زیر بار مخارج
می فهممت گله هات معقولهمی دونم دستات پینه بسته
چشم زنت از دوخت و دوز خسته
پسرتم که میگن دوایی شده
هنوز دعا می کنی به اون گلدسته؟هنوزم می ری پابوس امام رضا؟
راستی شفا گرفت دخترت ثریا؟
هنوزم توی حسرت حج هستی؟
ایشالا کمک میکنه خود خداحقوقت میرسه تا آخر ماه؟
اصلا حقوق گرفتی تو این ماه؟
چته میزون نیستی پکری اوستا؟
چته چی شده گریه می کنی چرا؟شعبان خراب بغضتم مرد
تو کوهی کم میاره پیش تو درد
بخند درست میشه وضع و اوضاع
این رئیس جدید یه وعده هایی کردشعبان اشن چی گده؟
(شعبان)
شعبان اشن چی گده؟
(شعبان)
شعبان اشن چی گده؟
شعبان اشن چی گده؟
(شعبان)
شعبان اشن چی گده؟
(شعبان)
شعبان اشن چی گده؟
(شعبان)
شعبان اشن چی گده؟
شعبان اشن چی گده؟شعبان تو واسم امامی مردی
شعبان تو فرای همه ی اونایی
تو جایی نرفتی که برگردینه ماله کشی بلدی و زیرآب زنی
نه ژنو می دونی چیه و چونه زنی
نه هسته ای حق مسلمته
حق تو اینه که اینجا جون بکنینه پول و پله و ارث و میراث
نه رابطه با بزرگان و خواص
نه آرتیست دوزاری چش آبی
که از پهن واست بسازن اسکناسنه موزیسین خالطور شادی
نه دنبال مجوز ارشادی
نه تو دیسکوها غرقی و کاباره ها
نه تو تلویزیونها تز دادیتو فقط هستی که رنج ببری
که له شی توی جبر کارگری
تو هستی که هستی تو بگیرن
شعر بشی یک شعر شعاری
من از پشت کامپیوتر هواتو دارم
روز کارگر استاتوس میزارم
رفقام هم از اقصی نقاط جهان
لایک می کنن و پاش کامنت می زارن
شعبان اشن چی گده؟ -
-
به گوش و پرده پاره شاعری که کم نشست و ایستاده با دهان باز و نعره در فشنگ شعر عاصی و تصور ترانه
لای پای *ایه ،جای پوتین و سیل سیلی روی ریش و ریشه و جوانه های خون روی لب ،خراش زیر چانه
نگفتمت نرو گلایل این زمین به قدر یک کفن کفاف ریشه نمی دهد
نگفتمت که جزبوی چرک چاک سینه های خالی از قلب در فضا نمی دمد
نگفتمت که این جماعت جِریده با خط و رد وحشی نگاهت غریبه اند
نگفتمت که جای بوسه، آلتی کریه ،بر دهان سرخ آتشت می نهند
نگفتمت نرو نگفتمت نرو نرو نگفتمت نگفتمت
نگفتمت نرو نگفتمت نرو نرو نگفتمت نرو نگفتمت
نگفتمت هرانچه گفتی و نوشته ایم کشک بود
نگفتمت نرو که رفتنت نتیجتا اشک بود
نگفتمت تو هم بگور جد خلق گشنه بخند
نگفتمت که حال کن طبیعتن میان این همه جسد بگند
که خر شو که کر شو که کور شو دهان را ببند دهان را ببند
اینچنین هوا پس است و هرکه سوی خویش داره
دم نزن سکوت کن که گفتن تو نیش داره
نگفتمت بشین کنار من کنار گود ،بوس هست،بورس هست
نگفتمت نرو بمان کنار هم بشین به حال هم بغض می کنیم
نگفتمت چگونه در میانه ول معطلیم
ببین چگونه در زیر آب زار می زنیم
نگفتمت هرانچه گفتی و نوشته ایم کشک بود
نگفتمت نرو که رفتنت نتیجتا اشک بود
نگفتمت تو هم بگور جد خلق گشنه بخند
نگفتمت که حال کن طبیعتن میان این همه جسد بگند
ولی تو خر نمی شوی ولی تو کر نمی شوی
تو نبض و حلق خلق هر ترانه ای که بر باد بر دار می شود... -
سلام به همه
یه روش خوب درس خوندن که خودتون ازش جواب گرفته باشید پیشنهاد بدین لطفا
در ضمن فردا سنجش داریم بگین شب اخری برای جمع بندی چیکار کنم ؟ ممنون -
به گوش و پرده پاره شاعری که کم نشست و ایستاده با دهان باز و نعره در فشنگ شعر عاصی و تصور ترانه
لای پای *ایه ،جای پوتین و سیل سیلی روی ریش و ریشه و جوانه های خون روی لب ،خراش زیر چانه
نگفتمت نرو گلایل این زمین به قدر یک کفن کفاف ریشه نمی دهد
نگفتمت که جزبوی چرک چاک سینه های خالی از قلب در فضا نمی دمد
نگفتمت که این جماعت جِریده با خط و رد وحشی نگاهت غریبه اند
نگفتمت که جای بوسه، آلتی کریه ،بر دهان سرخ آتشت می نهند
نگفتمت نرو نگفتمت نرو نرو نگفتمت نگفتمت
نگفتمت نرو نگفتمت نرو نرو نگفتمت نرو نگفتمت
نگفتمت هرانچه گفتی و نوشته ایم کشک بود
نگفتمت نرو که رفتنت نتیجتا اشک بود
نگفتمت تو هم بگور جد خلق گشنه بخند
نگفتمت که حال کن طبیعتن میان این همه جسد بگند
که خر شو که کر شو که کور شو دهان را ببند دهان را ببند
اینچنین هوا پس است و هرکه سوی خویش داره
دم نزن سکوت کن که گفتن تو نیش داره
نگفتمت بشین کنار من کنار گود ،بوس هست،بورس هست
نگفتمت نرو بمان کنار هم بشین به حال هم بغض می کنیم
نگفتمت چگونه در میانه ول معطلیم
ببین چگونه در زیر آب زار می زنیم
نگفتمت هرانچه گفتی و نوشته ایم کشک بود
نگفتمت نرو که رفتنت نتیجتا اشک بود
نگفتمت تو هم بگور جد خلق گشنه بخند
نگفتمت که حال کن طبیعتن میان این همه جسد بگند
ولی تو خر نمی شوی ولی تو کر نمی شوی
تو نبض و حلق خلق هر ترانه ای که بر باد بر دار می شود... -
سلام به همه
یه روش خوب درس خوندن که خودتون ازش جواب گرفته باشید پیشنهاد بدین لطفا
در ضمن فردا سنجش داریم بگین شب اخری برای جمع بندی چیکار کنم ؟ ممنون -
سکوت میکنم بعضیام سکوت کنن خدا همرو از خریت در بیاره (پیرو حرف خودشون به دل نگیرن)
یا حق
اگه میتونید فرار کنید من نتونستم:) -
به گوش و پرده پاره شاعری که کم نشست و ایستاده با دهان باز و نعره در فشنگ شعر عاصی و تصور ترانه
لای پای *ایه ،جای پوتین و سیل سیلی روی ریش و ریشه و جوانه های خون روی لب ،خراش زیر چانه
نگفتمت نرو گلایل این زمین به قدر یک کفن کفاف ریشه نمی دهد
نگفتمت که جزبوی چرک چاک سینه های خالی از قلب در فضا نمی دمد
نگفتمت که این جماعت جِریده با خط و رد وحشی نگاهت غریبه اند
نگفتمت که جای بوسه، آلتی کریه ،بر دهان سرخ آتشت می نهند
نگفتمت نرو نگفتمت نرو نرو نگفتمت نگفتمت
نگفتمت نرو نگفتمت نرو نرو نگفتمت نرو نگفتمت
نگفتمت هرانچه گفتی و نوشته ایم کشک بود
نگفتمت نرو که رفتنت نتیجتا اشک بود
نگفتمت تو هم بگور جد خلق گشنه بخند
نگفتمت که حال کن طبیعتن میان این همه جسد بگند
که خر شو که کر شو که کور شو دهان را ببند دهان را ببند
اینچنین هوا پس است و هرکه سوی خویش داره
دم نزن سکوت کن که گفتن تو نیش داره
نگفتمت بشین کنار من کنار گود ،بوس هست،بورس هست
نگفتمت نرو بمان کنار هم بشین به حال هم بغض می کنیم
نگفتمت چگونه در میانه ول معطلیم
ببین چگونه در زیر آب زار می زنیم
نگفتمت هرانچه گفتی و نوشته ایم کشک بود
نگفتمت نرو که رفتنت نتیجتا اشک بود
نگفتمت تو هم بگور جد خلق گشنه بخند
نگفتمت که حال کن طبیعتن میان این همه جسد بگند
ولی تو خر نمی شوی ولی تو کر نمی شوی
تو نبض و حلق خلق هر ترانه ای که بر باد بر دار می شود...
