رتبه های تک رقمی کنکور۹۸
-
|مثلا ساعت ۹ شب! مثلا یک پشت کنکوری!
در این فکر بودم که این متن را در قالب یک داستان بنویسم تا به دل بنشیند. راستش را بخواهید داستان به این شکل شروع میشد که یک فارغ التحصیل (یا به اصطلاح رایج یک پشت کنکوری) پشت میز مطالعه نشسته و در حال مطالعه است. البته فکر میکند در حال مطالعه است. فی الواقع در حال فکر کردن است. قرار بود فکرهایی که در ذهن یک فارغ التحصیل (یا به اصطلاح رایج یک پشت کنکوری) میگذرد را بر صفحه کاغذ (اگر بخواهیم دقیقتر باشیم صفحه لپ تاپ) بنگارم تا شما بخوانید و بدانید که آنچه در ذهن شما می گذرد با آنچه در ذهن سایر فارغ التحصیلها (یا به اصطلاح رایج پشت کنکوریها) می گذرد چقدر شباهت دارد. اما به نظرم کاری بیهوده آمد! چرا؟! چون گفتهاند و شنیدهاید و بارها گفتهاند و بارها شنیدهاید! آنچه در ذهن یک فارغ التحصیل (یا به اصطلاح رایج پشت کنکوری) که میخواهد در کنکور سال ۹۸شرکت کند میگذرد شباهت عجیبی دارد به آنچه که در ذهن فارغ التحصیلهایی (یا به اصطلاح رایج پشت کنکوریهایی) که سال های قبل کنکور داده اند گذشته است. افکار مشابه است. نویسنده خود تجربه پشت کنکور بودن را ندارد ولی نوشتهها و گفته های فارغ التحصیلها (یا به اصطلاح رایج پشت کنکوریها) را خوانده و شنیده است. عجیب نیست که افکاری که در ذهن آنها می گذشته به یکدیگر شباهت داشته باشد. آنچه عجیب مینماید آن است که برخی از آنها موفق شده اند ولی برخی طعم شیرین موفقیت را آنچنان که خود دوست داشته اند نچشیدهاند! افکارشان که مشابه بوده است پس چه چیز این تفاوت را رقم زده است؟ به دنبال تفاوت گشتهام.
فکر می کنم تفاوت را یافتهام. تفاوت در نحوه برخورد آنها با افکاری بوده است که ذهن آنها را مشغول میداشته است. (راستی میدانی چرا گفته ام مثلا ساعت ۹ شب؟ دلیلش را خواهم گفت!) تفاوت در اجازه دادن به افکار برای ایجاد مشغولیت ذهنی و ربودن فرصت هرگونه فرصت مطالعه یا اجازه ندادن به آن افکار و در عوض فرصت خود را صرف مطالعه کردن و همت خود را صرف تلاش کردن برای موفقیت. تفاوت در آن بوده است که گروهی گفتههای اطرافیان را مهم شمرده و تلاش خود را در آن جهت به کار بسته که جواب آنها را بدهند و ذهن خود را ناخودآگاه درگیر آنان کرده ولی گروهی دیگر تلاش خود را به جهتی دیگر سوق دادهاند. گروه دوم تلاش کردند بدون درگیر کردن ذهن خود درس بخوانند و صد البته که گفته های دیگران را بی جواب نگذاشتند. جواب گفتههای دیگران را با عمل خود دادند. گروه دوم دیگران را به سکوت وادار کردند. اما چگونه؟ به هنگام موفقیتشان در کنکور دیگر مجالی برای اطرافیان باقی نگذاشتند و با عمل خود به آنها نشان دادند که گفته هایشان حقیقت نداشته است. اما گروه اول هیچ گاه نتوانستند دیگران را به سکوت وادار کنند. چرا که مشغولیت ذهنیشان مانع از این شد که توانایی خود را در موفق شدن نشان بدهند و همه میدانیم که «دو صد گفته چون نیم کردار نیست».
فارغ التحصیل عزیزی که در حال خواندن این نوشته هستی انتخاب با خود توست که جزء کدام گروه باشی. راستی گفتهام فارغ التحصیل و نگفتهام به اصطلاح رایج پشت کنکوری!! کلمه پشت کنکوری در نظر من معنایی منفی را در ذهن تداعی میکند. انگار که کسی در پشت جایی مانده است و نمیتواند از آن عبور کند. البته این کلمهای است که در اصطلاح رایج به کار میرود و من نمیخواهم آن را به کار ببرم. اما اینکه دیگران میگویند پشت کنکوری و تو دوست نداری که پشت کنکوری باشی باید دست به انتخاب بزنی! اگر تاکنون عدم موفقیت در کنکور قبلی را به این تعبیر کردهای که من توانایی موفق شدن ندارم یعنی اینکه پذیرفتهای که یک پشت کنکوری هستی. اگر بخواهی دست به انتخاب بزنی بهترین انتخاب تغییر نگرش است. اگر من به جای تو بودم خودم را فارغ التحصیلی با تجربهی شرکت در کنکور مینامیدم. و تجربه داشتن چقدر زیباست. تجربه زیباست است اما اگر از آن درسی آموخته شود. درسی که تجربه به ما می آموزد آن است که اشتباهات خود را بار دیگر تکرار نکنیم. البته که تجربه هزینه هم دارد. هزینه چنین تجربهای این است دیرتر وارد دانشگاه میشوی. اما این هزینه اگر منجر به موفقیت در کنکور امسال شود قطعا ارزشش را داشته است.یک فارغ التحصیل به اطرافش که نگاه میکند دوستان خود را میبیند که وارد دانشگاه شدهاند ولی خود در حال مطالعه همان دروس دبیرستان است. خب سخت است و شاید طاقت فرسا! ولی گذشته قابل تغییر نیست و چه بسا که برای موفقیت در آینده لازم بوده است چنین هزینهای را در گذشته بپردازی. شاید حسرت این را بخوری که ای کاش سال قبل تمام تلاشم را کرده بودم. اما اکنون تجربهای داری که میدانی باید بدون وقفه تلاش کنی. اگر تجربهات را به کار بگیری و تلاشت را به کار ببندی تابستان سال ۹۸ حسرت زمستان سال ۹۷ را نخواهی خورد! اکنون مدرسه هم در کار نیست و فرصتی بسیار زیاد برای مطالعه و برای رقابت با رقیبانی که باید ساعات صبح خود را مدرسه سپری کنند. اما چرا گفتم «مثلا ساعت ۹ شب». مثلا قرار بود این نوشته داستانکی باشد و قرار بود که زمان بگذرد و فرد داستان ما همچنان در حال فکر کردن باشد و به آخر داستان که می رسیدیم ساعت ۱۰ شب شده باشد. ولی نشد و عنوان تغییر یافت به مثلا ساعت ۹ شب! کلام آخر اینکه مهم این نیست که شرایط چقدر سخت یا چقدر آسان باشد آنچه مهم است اراده سخت انسان است. ویکتور هوگو زمانی که متولد شد بچهای بسیار ضعیف بود که کسی انتظار زنده ماندنش را نداشت. خود او شرایط آن زمان را به زیبایی توصیف کرده است و آن توصیف بهتر از هر متن انگیزشی دیگری می تواند انسان را ترغیب کند به اینکه تلاشش را ادامه دهد هرچند اگر شرایط آنچنان که دلخواه اوست نباشد. و با استمرارِ تلاش نتایجی برای انسان حاصل می شود که حتی تصورش هم برای اطرفیان سخت بوده است.
و اما آن توصیف:
طفلی بی رنگ، بی نگاه و بی صدا، چنان ضعیف که گفتی یک صورت خیالی است، و گردنش چون نای ضعیفی خم شده، گور و گاهوارهاش را کنار هم قرار داده بود.
این بچه که زندگی نامش را از کتاب خود حذف کرده بود، و امید نمی رفت که تا روز بعد زنده بماند،
**من هستم..**
دوستان آلایی..مبادایوقت دلسردبشیدا!این 5ماه فرصت کمی نیست..
توی این 5ماه میشه نتایج رو،زیروروکرد..واقعااین برهه ی زمان فرصت طلایی کنکوره.تازه واردنیمه ی دوم بازی شدیم.آره نیمه ی دوم..
میدونی مثل چ میمونه کنکور؟دقیقامثل بازی فوتباله..توبخوای نخوای بایدبیای توزمین..ولی این توهستی ک نتیجه ی روبه سودخودت میکنی یابه نفع رقیب..5ماه به خودت سختی بده..برای یکبارهم که شده وااقعاازهمه ی لذت هاوتفریحاتت بزن..حتی شده 1تماس 1ربعه بارفیقت..یاصرف یه نوشیدنی درکنارخانواده.. این لحظاتی که داره سپری میشه چندبرابربیشترارزش داره نسبت به تابستون یامهر..اگه واقعادلی کارکنی،شباحتی شده 1ساعت،بیشتربیداربمونی واسه هدفت بجنگی چرانشه؟؟اونایی که فارغ التحصیلن..بیشتراین حرفمودرک میکنن که نیمه ی دوم این ماراتون نیمه ی مربی هاست.ینی اونایی ک جانمیزنن..خسته ودلسردنمیشن..بدون نگاه کردن به نتیجه همینجوری فقط مثل تراکتور
پیش میرن..(نمونش خودم ک سال پیش واقعاداشتم خوب پیش میرفتم..ولی نیمه ی دوموخودم باخت دادم..همه چیروخراب کردم).باباژان من..چقدرمیخوای بشنوی که آیایکی این موقعاشروع کرده تونسته یانه؟چراخودت دست بکارنمیشی؟؟حتی شده سینه خیزبروولیرهانکن.یکی دوهفته پیش بودکه داشتم مسابقه ی تلویزیونی برنده باش رونگاه میکردم..یاروگفتش ک 24ساعته واقعاواسش تلاش کردمومطلب خوندم.خیلی به فکرفرورفتم..خیلی..فکرشوکن!طرف بخاطرنهاااایت(اونم شاید)200میلیون خودشوبه آبوآتیش میزنه 24ساعته میخونه به خاطرمبلغی(هرچنداندک) که ممکنه بعدچندماه یاچندسال نهایتاتموم شه،اونوقت ما(خودمومیگم)بخاطر4تاتست بیشتر..مروروزودازخواب پاشدن هی غرمیزنیم وگاهانمیخونیموجامیزنیم
.بااباااازندگیته!کل عمرت وشرایط زندگیت درآینده...حتی به قول یکی رنگ چشمای فرزندت درآینده
به همین درس خوندن وسختی کشیدن الانت داره.اگه عسل میخوای بایدمنتظرباشی تاوقتی دستتوتوی کندومیبری حسابی نیش بخوری!
بخداقسم افرادی میشناسم که ازلحاظ سوادکنکوری واقعاپرت بودن ولی خوندن وبه رشته های تاپی رسیدن!
مطمئن عمل کن،تابتونی مطمئن راجبش(موفیقتت)حرف بزنی
تاشب نروی روز،به مقصدنرسی..
بی جهدبه عالم معانی نرسی/زنده به حیات جاودانی نرسی
تاهمچوخلیل آتش اندرنشوی/چون خضربه آب زندگانی نرسی
موفقیت شجاعت میخواد(شجاعت نه!گفتن به خیلی چیزاوآری گفتن به خیلی چیزای دیگه!)عرضه میخواد..جسارت وپشتکاربالامیخواد،مسئولیت پذیری میخواد(دربرابرخیلی چیزا:)
اگه داری بسم الله..(شروع کن/ادامه بده)
ببخشیدطولانی شد
یاعلی -
نکاتی داره بین صحبت هاشون ک مطمئنابدردمیخوره!
-
به روز رسانی را که فقط برای انواع بازی ها، نرم افزارها و برنامه های کامپیوتری نگذاشته اند …گاهی هم آدم ، باید افکارش را به روز کند!
طرز فکرش را ارتقا بدهد…حال و هوایش را تازه کند …مثلا دور بریزد تمام خاطراتی را که تکرارشان چیزی به جز غم و اندوه ندارد
رها کند بعضی وابستگی ها را که حال و روزش را به هم میریزندافسوس ها را …غصه ها را …نگرانی ها را …
و تمام تلخی هایی که بوی کهنگی گرفته اند
گاهی باید یک گوشه ی دنج نشستزندگی را نو کرد و یک "من" تازه ساخت با باورهایی جدید
و افکاری رو به رشد …باور کن لازم است هر از گاهی خودمان را هم
"به روز رسانی" کنیم …!@دانش-آموزان-نظام-قدیم-آلا
@دانش-آموزان-نظام-جدید-آلا
@دانش-آموزان-آلاء -
️ عکس بالایی رو خیلیاتون دیدینش پارسال. از اونایی بود که با دیدنش چنددقیقه سکوت منو میگرفت. یه حس بدی به دنیا پیدا میکردم. یه مادری که دیگه نیست، چون دنیا بعد از خراب کردن خونه و گرفتن لبخندش،ترجیح داد تا پاره تنش هم اینطوری تو بغلش جون بده.
️ عکس پایینی رو خیلیاتون ندیدین. همون دنیایی که تک تک داشتههای این زن رو ازش گرفت، بعد کمتر از یکسال از زلزله، همش رو بهش برگردوند. بیشترین حجم تضاد رو میشه تو این قاب دید، طلوع دربرابر غروب، آغاز در برابر پایان، لبخند در برابر گریه، آسایش در برابر آوار و درنهایت زندگی در برابر مرگ. شاید بشه گفت زیر و رو شدن و اینها همه یه معنی داره: زندگی ادامه داره رفیق. دنیا با هیچ مصیبتی وانمیسته و کمر ماهم زیر هیچ بلایی نمیشکنه. افت تحصیلی،از دست دادن سرمایه، رفتن آدمها و هر درد دیگهای که داری، همشون میگذرن و تو میمونی و دنیایی که دوباره بهت فرصت میده. نه یکبار بلکه هزار بار.
️هرروزی که چشمت رو باز میکنی فرصتی دوبارهست برای ثابت کردن لیاقتت و دوباره پس گرفتن داشتههات. نگو دیره، نگو نمیشه، نگو باختم. کنکور دو صدمتر نیست. یه ماراتون خیلی خیلی طولانی با چالش های خیلی خیلی بزرگ تو نیمسال دوم. تموم ساعتهایی که قبلا خرابش کردی، آزمونهایی که از دست دادی، پیشرفتهایی که نکردی، همش رو دنیا بهت برمیگردونه اگه خودت رو بهش ثابت کنی و اون هرگز به دیروزت نگاه نخواهد کرد. تنها چیزی که از این متن میخوام با خودت ببری اینه که بعد از دیدن این تصویر دیگه هیچ وقت نگی به آینده ناامیدم. پاشو خودت رو جمع کن،منفی بافی راجب کنکور ۵ماه بعد رو کنار بگذار، ذهنت رو مرتب کن، شونهها رو بده عقب چون همون طور که لبخند به لب این مادر برگشت، شک نکن یه روزی نوبت به تو هم خواهد رسید تا زیر و رو کنی دنیاتو و ثابت کنی حقت خیلی بیشتر از این حرفاست.
-
(رونوشت۱!؛به اصرار یکی از بچه ها اینو میذارم وگرنه...
رونوشت ۲؛شایدم مثل بقیه ک اومدن بهانه میارم!
رونوشت۳؛هیچکدوم از رونوشت ها (۱،۲،۳)حقیتو نمیگن!!!!
بگذریم...)سلام...
نمیدونم این روزهاتون چطور میگذره؟!شادی توهمی؟!بی تفاوتی حاصل فشار؟!شادی حقیقی؟!تسلیم خفت بار؟!هرچی بادابادا؟!یا مقاومت جانانه؟!تازه شروع کردی؟!همه چی تموم کردی؟!از فشار و فرار! هی میخوابی یا و....
به هرحال خوش حالم ک هنوز هستید!
درکل توی تونلی هستیم ک غالب ماها ۴ ماه دیگ از این مرحله ی زندگی عبور میکنه،ی طوریه، حس میکنم مثل وقتیه ک دیپلممو دادن!گفتن بیا نتیجه ی ۳ سالتو بگیر...
الانم همینه،این ۲۰سال...میفتم یاد وقتیکه ساعت ۷ پا میشدیم برناممون رو مرتب میکردیم ی چشم خواب،ی لقمه تو دهن،مثل سکته کرده ها،لنگ لنگان،پر از فحشه توی مغز، میرفتیم سر کلاس
ی دفعه میدیدی امتحان بوده و نمیدونستی،فک میکردی دنیا نابودع،قلبت تند میشد،کف دست عرق کرده،هول هولکی ی کتاب گیربیار،دو انگشت توی گوش،شروع کنی بخونی،ک معلم میمومد،برگه ها دستش،قلب در حالت ایست!برگه ها رو میداد جلویی ک ورقا رو پخش کن!عاقا میشه نگیری؟عاقا ما...(و معلم بی اهمیت ،نه گویان ،سریع ورق پخش کنان و...)فک میکردی دنیا ب اخر رسیده!موقع جواب دادن دائم بارمو میشمردی و همه ی زورتو میزدی ک ...(بقیش واسه ذهن خودت)
یا لحظات کارنامه گرفتن یا غیبتای دم عید!فک میکردی مثلا زندانی فراری هستی الانه ک بیان بگیرنتو کل تعطیلات عیدو استرس اخرای اسفندو داشتی ک غیبت کردی،ببینی چیکارت میکنن ...اووووو این همه خاطرات و فشار و استرس و ... ساده بگم!نذار ب باد بره!نذار بعد این چهارماه بگی ب تنبلی باختم!ب یساعت خواب!ی فیلم!یساعت انجمن و...
رو راست باش ب این بیست سالت چند میدی؟!
میخوای بقیه ی عمرتم اینطوری بگذره یا.....
یجایی باید بکَنی تمام این صفت های بد رو از خودت،اگر میخوای موفق شی!و الان بهترین وقته تا قبل از دیر شدن!ایا میخوای با این صفت ها تا اخر عمر زندگی کنی؟!
اونموقع مدرسه وقتی کسی رو اذیت میکردیم،دائم استرس اینو داشتیم الانه ک تلافی کنهوقتی دیگ خیلی طرف هی تهدید میکرد و کاری نمیکرد و فشارمون بیشتر میشد،چشمونو میبستیم میگفتیم؛بزن ک تموم شه عههه ....
این چهارماه،وایسا!همه چی رو تحمل کن تموم شه!ی ورق بیار بذار تو جیبت،اگ فیلمه،خوابه اگ مهمانیه اگ انجمنه یا هرچی ک غیر درسه میخوای انجام بدی،بنویس اونجا ک قول میدی بعد چهارماه انجامش بدی ولی الان درسمو بخونم!
خیلی حرفا هست ته دلم مونده بگم ولی چون تاپیک کنکوریه خارج نمیشم از بحث ،عاقا ببین چند چند از زندگیت باختی؟!این زندگی الانت همون رویای بچه گیت بود؟!یا الان ی افسرده تن پرور بی خاصیتی ی گوشه ی خانه دراز کش مثل جنازه افتادی؟!ببین ایا اینه جایگاهی ک الان هستی،ایا لیاقتت اینه؟!بهونه نیار خودتو به مردار خوردن قانع نکن،بزن توگوشت با دست خودت،بیدار شو!توی این بیست چه کردی؟!میخوای باز تکرار کنی؟!نمیخوای عوض شی!نگو نمیتانم!،هروقت نشستی واسه تموم خودت گریه کردی،واسه مرگ ارزوهات،واسه رویاهات واسه اینکه الان اینجا چه میکنی،درحالیکه باید پشت صندلیهای کتابخانه های شهید بهشتی و امیرکبیر و...باشی،میشه ب معجزع ی انسان بودنت اعتماد کرد ک قوانینو بهم بزنی،اگرچه هنوز وقت هست با قوانین رایج ب هدفات برسیاگ سنجیده عمل کنی...
اونی ک به معنای حقیقی سوخته باشه واسش مهم نیست قبلا کسی تونسته؟!چندنفر این راهو رفتن موفق شدن یا نه؟!
اون توی ذهنش یک چیزه؛اگرم کسی نرفته من این راهو باز میکنم...پس قبلش درونت رو بسوزون!
آب چون کم شود از چشمه گل آید بیرون
بعد از این در عوض اشک دل آید بیرون!پس بستگی ب خودت داره بعدا بشینی بگی جمعه شبی تصمیمایی گرفتم ک کل زندگیم عوض شد،یا همچنان همون باشی ک بودی تا روز آخر عمرت!
ببین چی ها تا حالا شکستت دادن،بنویسشان و واسشون ی راه حل بده!ببین محدودیتات چین؟!تایم،تنبلی،القای خنگی،گذشته یا هرچی،بشین واسه هرکدومشون ی راه حل بده!
و یادت نره اگ شکست خوردی،برنگردی بری خانه!این شکست ی مرحله س نه کل زمان باقی مانده!پس تا روز کنکور حتی اگ صدبار خوردی زمین سریع پاشو،خطاشو بررسی کن،غلط گیری کن ،حرکت کن...
یادت نره یه جایی همه چی رو تحمل کن تا مدار عادتش ساخته شه،بعدش ک دیگ آسان میشع و موفقیتو با خودش میاره!
۳اسفند۹۷ -
نمیخوام تعریف کنم،اما چیزی ک اینجا میگم هیچجا پیدا نمیکنی،چون تاپیک اسمش اینه میخوام تخصصی ترش کنم و از یحث های عمومی بیام بیرون!
اگر به رتبه های زیر صد فکر میکنید این پستو بخونید؛وگرنه بگذرید...
چیزیکه رتبه های یک تا ۳۰۰کشوری رو از هم جدا میکنه ،اطلاعات درسیشون نیست؛بعد از تسلط کامل به مطلب ،تسلط ب زمان و سرعته...
تمرین های زیر رو انجام بدید
۱)درس خواندن با کورنومتر؛تست های دور اول ک ازموشی هم میزنید حتی با کرونومتر بزنید،سوالارو ببینید توی چ زمانی حل میکنید،بعد حل بدون کرونومتر تحلیل کنید،اولش سخته،ذهن میپره رو ساعت ولی بعدش درست میشه،و تاثیر شگفتی داره رو سرعت حل کردن!
۲)تقویت حافظه ۳۰ ثانیه ای؛شاید ی رتبه ی ۱۰۰۰خیلی راحت بتونه ی سوال رو دوبار بخونه،ولی ی رتبه یک حق اینکارو نداره!باید توی خوندن اول اطلاعات اسکن شه و باهاش سوال حل شه،باید هرشب اینو تمرین کرد مجزا!مخصوص واسه فیزیک و شیمی،عدد و حروف رو قاطی کنید و این نوع حافظه رو تقویت کنید
۳)افزایش دید محیطی..اول کتاب انگلیسی پیش ی تمرین داده واسه افزایش دید محیطی ریدینگ خواندن،همونو واسه فارسی هم انتخاب کنید،ی کتاب داستان ی رمان بیارید و یه کلمه رو ناگهانی دورش خط بکشید و سعی کنید کلمه های اطرافشو بدون نگاه کردن بهشون بخونید!تا یک جمله پیش برید(سخت و زمانبر اما پربازده)
۴)افزایش سرعت خواندن در عین فهمیدن؛ی کتاب رمان بیارید یا هرچی،تایم ۳۰ثانیه ای بگیرید، ببینید چند خط میتونید بخونید و بفهمید!تا ۳۰خط میتونید پیش برید!
ثانیه ای یک خط!!!
۵)افزایش حساسیت چشم؛توی همون متن چشم رو حساس کنید ب یسری قیود یا کلمات خاص،همزان با خواندن خط بکشید زیرش!و درصد خطا بگیرید
۶)اگر فقط مطالبو حفظ کنید رتبتون ۱۰هزاره!اگر فقط بفهمید عمیق رتبتون ۵ هزاره!اگر با فهم عمیق تستم بزنید تا ۵۰۰میایید ولی اگر حفظ و فهم رو باهم مخلوط کنید میتونید زمانو دور بزنید!!!
تمرین ۲،۳،۴.۵ اخر شب یک ربع انجام بدید!فقط یک ربع!بیشترش ضرر به درسه!
درصورتی ارزش دارن اینا ک شما تسلط کامل به مطالب درسی داشته باشید!
(شاید ادامه داشته باشه) -
اگر کرم ابریشم بخواهد تا ابد کرم ابریشم بماند، اگر به این نتیجه برسد که آشوب و دردسرهاى تبدیل شدنش خارج از توان تحملش است، هرگز نخواهد فهمید که مىتوانسته تبدیل به چه موجودى بشود. به نظر شما هم این تغییر کلى در زندگىاش دردناک نیست؟ فکر نمىکنید ترسناک و دشوار است؟ البته که هست. اما اگر او با ترسش مقابله نمىکرد، اگر اجازه نمىداد تغییرات او را به آن کسى که واقعا هست تبدیل کند، ما هرگز نمىفهمیدیم او چه موجود زیبایى است و خودش هم هرگز نمىفهمید که مىتواند پرواز کند.
-
خوشحالم ک هنوز جرئت پست گذاشتن توی این تاپیکو دارم
عملا کنکور داره واسمون این روزا اینو میخونه؛
«
کجای زندگیتم،ی رهگذر تو خوابت،ی موجود اضافی توی اکثر خاطراتت،بود و نبودم انگار دیگه فرقی برات نداره
این همه بیخالیت داره حرصمو در میاره
این روزا رو حالتو نمیدونم؛
۷پا میشی میری تو اتاق ادا درسخونا رو درمیاری همونجا تا ۱۲میخوابی؟!
سه روز میخونی ی هفته میخوابی؟!
از فشار دائم اینجا پلاسی؟!
خودتو توجیح میکنی نمیشه و گریه و...
یا واقعا داری میخونی؟!
نه به من ربط داره نه هیچکی فقط بدون
بعد این سه ماه اول کسی ک یقته میگیره،خودتی!
چی میخوای بگی؛میگی؛
موفق نشدم چون ی تنبل بی خاصیت مفت خوربودم
موفق نشدم چون انقدر ذهنم کثیف بود همش دنبال حاشیه بودم
ب چی داری میبازی؟ب یساعت خواب؟!ب ی ساعت فیلم ویساعت چرت و پرت گویی؟
ثانیه ها زنجیرن با گوی هایtnt!یکی رو اتیش میزنی معلوم نی تا کجا میره!اگ الانو الکی خوابیدی فک نکن ب امروز ختم میشه!ثانیه ها دارای بیماری های مسری اند،یکیشون رو بد گذروندی بقیه رو هم میگیره!
تجربه کردم هدرداد یک ثانیه به یکسال ختم شدن رو...
روزای خوب تاوان دارن،گرونن!تا پیش پرداختشون رو با سختیا ندی نمیان!
ما همه فک میکنیم اخر کارامون خوب میشه همه چی درست میشه ی روز،اما زندگی بی رحم تر از این حرفاس،به حرف دل گوش کنه،اون کَره!فقط ب عمل ها نگاه میکنه!پس به امید روز خوب نشین اون نمیاد تا قبلش هزینشو ندی...
زندگی به اون ادمی ک ،۶ساعت موند سال تحویل فهمید باید بعد عید بره عمل کنه با دوره نقاهت طولانی و پرپر شدن چندین سال تلاش،با اونیکه الان میخوره میخوابه تا کنکور،ی نتیجه میده کف دستشون!=رد کنکور!
ی روزی توی مدرسه سه نفر بودیم خب درسخون بودیم،ی روز نشستیم درمورد اینده توهم زدیم؛انقدر پیش رفتیم ک اخرش دیدیم مملکت به ما سه نفر رسید!!!امروز فهمیدم یکی بعد سع سال کنکور استخدام نظام شده الان تبریزه و سربازی،یکی ک رفته پرستاری بخونه بره کانادا و سومی هم منم!توی حضیض ترین نقطه ی دنیا!!!!
توی روزای سخت ماهمه دوس داریم یکی باشه بگه؛غصه نخور،ناراحت نباش،همه چی درست میشه باهم از این منجلاب در میایم،اما طلوع غروب میکنه درحالیکه اخرشب صدای خودت فقط توی گوش هاته پرمیشه و سر ریز میکنه به صورت اشک روی بالشت!اون ادم هیچوقت نمیاد،اون ادم فقط خودتی،پس اروم باش،قوی شو،دندوناتو فشار بده و حرکت کن...
یجایی دوس داری داد بزنی بسه بریدم،یکی بیاد نجاتم بده،اما باید بدونی هیچکی نی،جز زانوهای خودت ک باید دستشو بگیری پاشی!!!میدونم میتونم حس کنم وقتی ظاهرت قشنگتر از باطنته،یعنی پیش خانواده لبخند میزنی همه چی عالیه و توی باطن صفر کیلومتر حرکت کردی!ی اصطحکاک وحشتناک بین درون و بیرون...
تجربه بهم یاد دادزندگی گاهی حرکت روی لبه های تیغ توی ارتفاع ۱۰۰۰کیلومتریه! درد رو تحمل نکنی پرت شدی!
توی روزای سخت اگ سختر نشی،ی زندگیه ک از روت رد میشه به ی گوشه پرت میشی بدون اینکه کسی بدونه!!!
در درجه اول امیدت رو از همه انسانها قطع کن،بر قدرت مطلق یعنی خدا تکیه کن و بعد اینکه پیداش کردی بشین واسه مشکلات زندگیت فک کن و عمل کن!!!قطع کردن امید ب معنای قطعی مشاوره و مشورت و...نیست!باید بدونی کسی نیست هولت بده به فعالیت جز خودت....
ثانیه ها این روزا مثل زنجیرهایی ک از بالا دارن پایین میان،اگر بگیریشون میتونی بکشی بالا اما تعلل یعنی همونا روسرت اوار میشن و بدتر غرقت میکنن!!!
پس بهونه نیار ک نمیشه و...
تو باید حرکت کنی و ببری،ی راهی پیدا کن
جای اینکه ماتم بگیری ی گوشه...
قبلن گفتم در مورد شرطی شدن!اینکه یسری نیازمند چندین هزار ساعت واسه موفق شدن تو کنکور هستن و باید حتما از یسال پیش شروع میکردن!رفتارهای بقیه قانون زندگی تو نیست
!!!اگ توی اوج نا امیدی هستی،فقط حرکت کن روبه بالا ،دیگ به اخر مسیر فک نکن،فقط از هرثاینه بکش بالا،و پیدا کن میانبرها رو واسه هرچیز....
ما همه عاشق قهرمان بازی هستیم!اینکه مثلا بگن فلانی توی انقدر روز خوند و شد و...میبنم بعضیارو یساعت درس میخونن دوساعت توی توهمن!
توهم ی علف هرزه
ک فقط بازدهی مغزتو میاره پایین و از مغزت میخوره،پس اونم بذار کنار تا خوب حرکت کنی...
دنیای مجازی ادمو گوسفند میکنه
!!!تو متوجه گذر ثانیه ها نمیشی،متوجه اتفاقا نمیشی،روز شب میشه تو پرتی از حقیقت!و این حرفو وقتی میفهمی ک همه چی رو میبازی!!!ک ای بابا چیشد ی دفعه!!!
انجمن واسه فارغ التحصیلا و قبل کنکوریا«نسبت به»سایر شبکه های مجازی بهتره،محیطش بهتره،(اگرچه اینامم دارن میبازن مثل هزاران ثانیه ی خودم ک زنجیرن بین بازی کلماتمون)اما واسه کنکوریا ضرر مطلقه،چون محیط درسی نیست،اون از جو کلاس و دانشگاه میگه،این از بازی و فیلم و...
تو سرد میشی بدون اینکه بدونی!!!
تاحالا دیدی ک ی مربی بوکس و رزمی و...توی تایم استراحت مسابقه به شاگردش بگه:به خونه و خواب و بخوربخور فک کن تا خستگیت توی این سی ثانیه در بره؟!نهههه اون میزنهتو گوشش ک حواست جمع کنی تایم بعدی چه کنی بهتر شی...
ببین تایم استراحتت کجا میگذرونی تا بفهمی چرا درس خوندن واست سخته!!!تو دائم داری اصطحکاک ایجاد میکنی،پس برون رو با درونت هماهنگ کن(با چینش ادمای اطرافت،با چینش حرفای ک میشنوی،درنهایت حتی اگ شده توی انزوا و حرفای خودت)هماهنگ کن قبل اینکه درونت با دنیای بیرون هماهنگ شه و سرد شی...
ی اتش درون داشته باش ک هرشب توش بدمی و سرد نشی...
درنهایتم بدون،وضعیت وخیم امروز تو نتیجه ی بی تدبیری دیروزته!
روی خدا ننداز!وقتی موفق میشیم میگیم؛
«من» بودم نخوابیدم،«من»بودم زجر کشیدم و شد و...
و وقتی شکست خوردیم داد میزنیم؛
«خدا»چرا من اخه،چرا اینطوری کردی،مگ من چی کردم و.....
تعلل یعنی باخت
به درستی چیزی اطمینان داشتی واینسا!وگرنه انجام نمیشه...
تحلیل بیش از حد،کمال گرایی افراطی،برنامه ریزی بیش از حد،اینام همه پرتگاه های وحشتناکین،مابقی راهو خودت کشف کن،و تله هاشو خنثی...
ی حصار بذار واسه زندگیت
،هرچی بوی غیر از اینو داشت حذف کن تا بتونی راحت تصمیم بگیری،مثلا توی این روزا
ی نماز،ی درس،ی خواب ی غذا،مابقی رو شناسایی کن ببیت چی هان ؟ضرورت دارن؟یا محدودشون کن یا حذف...
به قول اول یکی از کتابا؛به زندگی چریکی ۹۰ روزه خوش اومدید!!!
من قول میدم مرد و مردانه و هوشمندانه بجنگید یکی از رتبه برترایید،حالا هی بخواب
اون پست بالایی قشنگ گفته؛اگر اون کرم تحمل نمیکرد سختی رو،هچوقت فکرشم نمیکرد ی روز میتونست پرواز کنه
اگر از من بپرسی قدمای موفقیت چین میگم
قدم اول؛ توی موفقیت اینه همه چی رو برعهده بگیری کمقصر وضع موجود خودم بودم
و بایددرستش کنمقدم دوم؛
شجاعته
ک حرکت کنی و از تاریکی ها نترسی و تبدیلشون کنی ب روشنایی(قرار نیست همیشه همه چی ok باشه جفت شیش بیاد!!!بالا پایین داره)قدم سوم؛
تفکر
واسه پیدا کردن راه بهتره و اگرم نبود ساخت اونهقدم چهارم ؛
حرکت
حساب شده و پربازده و پرتلاشقدم پنجم؛همسو کردن احساسات با عقلت!تا اصطحکاک نداشته باشی و درگیر حواشی نشی(با احساس عجیل شده از طرف عقل به جنگ احساس برو!اگر الان خوابت میاد ب« احساس» بعد چند ساعت خوابت فک کن!ک عه بازم باختم...)
قدم اخر ک ازاول تا اخر محسوب میشه دربرگیرنده همه ی قدم هاست،
توکل
!!
اینکه به خدا ایمان داشته باشی،و نتیجه رو بسپاری دست اون!ک اونیم واست پیش بیاد در اینصورت خیر توعه...من خودم ی روزی هرکی نصیحتم میکرد دوتا فحشم بهش میدادم
این روزا حرف همه رو میشنوم،توی اغلب حرفا ی کلمه پیدا میشه ک واسه خودم برش میدارم
به شخصیتا نگاه نکن به حرفا نگاه کن
،بعدش تحلیل کن خوب بود ورش دار! این متن هم همینطور...امیدوارم
سال خوبی داشته باشید ،نه!!
امیدوارم سال خوبی رو بسازید
... -
وقتمون رو بیهوده صرف اثبات خودمون به ادمای مجازی یا واقعی نکنیم
آیا هدر رفتن لحظاتمون ارزششو داشت ؟!!
آیا سود زیادی ازش بهمون رسید ؟
آیا تاثیری رو زندگی ده سال بعدمون خواهد داشت ؟
آیا ارزششو داره ؟
یادم میاد اون لحظه ای که روی مانیتور قبولیم اومد
همه خونوادم از شادی همدیگه رو بغل کرده بودن یکی از بهترین لحظات زندگی هر انسانی......
و وقتی به عکس العملشون موقع مردودی فک می کنم و مقایسشون میکنم .....
اینا رو نمیگم که دل بسوزونم یا هر چی ....
فقط میخوام این لحظه برای تویی که داری این متنو میخونی به وجود بیاد
نگو دیره
نگو کلی مبحث مونده
نگو جا موندم
نگو هدفم کمرنگ شده از الان
نگو حالم خوش نیست .....
حضرت علی (ع) می فرمایند : دوام الحال من المحال
هیچ حالی دائمی نیست
نه حال خوش نه حال بد
چرا باید همیشه منتظر یکی باشیم که بیاد زندگیمونو نجات بده ؟
بیاد به ما انگیزه بده ؟
بیاد حالمونو خوب کنه ؟
اصلا چرا خودمونو شرطی سازی کردیم که اگه فلان کارو انجام بدیم حالمون خوب میشه ؟!!!
چرا باید موقع اعلام نتایج یا توو زندگی ایندت حسرت بخوری ؟!!! برای پیوسته نخوندن یا با برنامه پیش نرفتن یا به خاطر کارهایی که خودمونم می دونیم توو این تایم انجام دادنش اشتباه ولی بازم انجامش می دیم ؟!!!
چرا نتونستن ها و نشدن ها رو همیشه می ندازیم به گردن مشکلات ؟!!
اره مشکلات تاثیر داره ولی نه به اندازه تو
مشکلات پیش زمینه رو می سازه اما تو هستی که تلاش نکردی
بیا و از اینجا به بعد قصه رو خوب بساز
عمرتو داری صرف چی می کنی ؟
یه لذت زودگذر یا یه حال خوش ناپایدار یا ....... -
revival در رتبه های تک رقمی کنکور۹۸ گفته است:
ید متفاوت از دیروز زندگی کرد و گذشته رو تکرار نکرد و برای یبارم شده تموم قد مقابل خودمون وایسیم
بقول بیدل
بحرتوفان جوشی وپرواز شوخی موجتستنصفشون سیاهی لشکرن شما تلاشتون بکن امید بخدا . تفکرمون بده من دقیقا همین تفکرا دارم که بعضی مواقع کم میارم..
-
به نام خداوند بخشنده...
نمیدونم از کجاش بنویسم!!!
نمیدونم رسیدید بخونید یا نه؛واکنش های شیمیایی دو دسته اند یا خودبخودی اند یا غیر خودبخودی؛خودبخودی رهاش کنی واسه خودش انجام میشه اما غیرخودبخودی نه!مثل سقوط یک سنگ از کوه،اما بالا رفتنش انرژی میخواد!!!
شکست خودبخودیه اما موفقیت نه!!!تو باید انرژی مصرف کنی ببری اما فقط کافیه دو روز رها کنی تا خودتو کف دره پیدا کنی...
اینده ی تصمیم هاتو ببین نه الانشون رو
همه چی از اونجا شروع میشه ک ادم دقت نمیکنه به انحراف های یک درجه ایش!!!چیزایی ک از نظر ادمای بی تجربه خنده داره ی روز اونا رو با مسائل کلانی روبه رو میکنه،مثل ی سلول سرطانی ک از دست سیستم ایمنی در میره،انقدر تقسیم میشه ک سیستم و فرد رو نابود میکنه...
توی روز ده ها تصمیم میگیریم اما بهمون همیشه اینو گفتن«دی گذشت...»نه عاقا،ی تصمیم الان میگیری و ممکنه کل عمرت رو تحت تاثیر قرار بده!
نگو فلانکارو میکنم همین ثانیه است،ببین به کجا ممکنه ختم شه،اک من الان از سر هوس خوابیدم ظاهرش اینه ک یکساعتو از دست میدم اما باطنش ی زمینه است واسه اینکه؛هر وقت خسته شدم بخوابم،جا بزنم و...دقت کن مطمئنا بار دوم ک هوس خواب کنم مقاومت کمتری نشون میدم چون زمینشه داشتم و کی میدونه این روند تا کجا کش پیدا کنه ...ی روز متوجه میشی ک....درس نخوندن سختر از خوندنه!!!
سختی درس خوندن و تحمل اولیه ش نهایتش یک هفته س بعدش حس های خوب ب سراغت میان اما درس نخوندن شاید اولش فک میکنی نمیخونی اما هر ثانیه اش جهنمه،عذاب وجدان،حس بی ارادگی،حس باخت و...توجیه نکنیم
اقا واسه اشتباهامون بهانه نیاریم
اگ بهونه نیاری،اگ روی گردن اینیکی اونیکی نندازی امید هست به پیشرفتت ولی وقتی میگی فلان چیز مقصره،اون درد اون مشکل و...ساعت ها طول میکشه پیشرفت کنی ولی همش توی یک ثانیه ب باد میره
مثل سقوط از کوهه،ی لحظه روی ی صخره غفلت میکنی پرت میشی،عاقا رها نکن!ی جایایی ی همه تاوان دادی ی صفت خوب مثل صبح پاشدن و.. رو بوجود اوردی، وقتی رهاش میکنی همه شو ب باد میدی،باز باید بیایی از نو بسازی خب تحمل کن تا تموم شه،خودتون دیدید وقتی از ساعت مطالعه صفر ب ۱۱ دوازده میخوای برسی معمولا سه چهار روز طول میکشه اما ی روز غفلت کافیه از ۱۱ برسونیش صفری روز ازدست دادی فک نکن دنیا ب اخر رسیده
ساعت ۱۱پامیشه ،دیگ نمیخونه ،مریض میخونه،خب بابا یک سوم روزو از دست دادی مابقیش ک مانده!!!زمان پیوسته است کیمیگ صبح شروعه!!!هر لحظه شروعههر تصمیمی ک میگیری به خودت برمیگرده!
اگ الان میخوابی،چت میکنی،یا درس میخونی،ی بازخورد داره ک نتیجشو بهت ی روزی نشون میده!!!پس بفهم چیکار میکنیحرف های مشاوره ای و... زیاده،تو خودت به مرور اینا رو یادمیده بهت زندگی(اما تو مثل من نباش که هر بار واسه یادگیریشون ی جام شکسته،با دقت «تدریج های زندگی» رو درنظر بگیر ک داره کجا میره این قطار عظیم زندگیت،تو فک میکنی کنده ولی انقدر سرعت داره کوچکترین خطا میشه بزرگترین زاویه انحراف)بریم سراغ ایام باقیماندع تا کنکور
از این به بعدو فقط کسایی ک ضعیفن،نخوندن،یا کم خوندن خلاصه وضعشون خرابه مطالعه کنناول از همه کنکورم ی قسمت توی زندگیته ک میاد و بالاخره هم میره،ب ی عده یاد میده چطور زندگی کنن،بجنگن واسه هدف و...
توی زندگیت ممکنه هزاران تا مثل کنکور سختتر پیش بیاد،اگ قرار باشه توی هرکدومشون انقدر استرس و.. داشته باشی،تا ۲۰سال دیگم زنده نمیمونی!!!پس ارام باش،استرستو کم کن،مثل ی مرد بشین ارزیابی کن کجایی،چقدر عقبی،چقدر فاصله داری و چطور فاصله رو کم کنی...توی این ایام مغز واسه فرار و توجیه خیلی بهونه میاره؛
نخون طرف از اول مهر خودشو کشته تو میخوای بری جاش
دیگ دیره با دوماه چه کنم،این محاله من بیارم
کی دیدی بیاره و...اول از همه میخوام بگم شجاعت داشته باش مثل ی بازی فوتبال تا اخر بمون و زمینو ترک نکن!!!
من برات ثابت میکنم این دوماه معادل اون نه ماهست!!!
طرف از مهر روزی ۶ساعت خونده(دارم میانگین هفته ای ۴۲واسش میگیرم من خودم با همشون بودم دروغ میگن بالاترش رو،مثلا امروز و فردا ۱۰میخونن فرداش چهار سقوط میکنن چون بحث نه ماه بوده واسشون!)خب یعنی معادل چهارماه و نیم روزی ۱۲ ساعت!!!اما میشه معادل سه ماه کمتر،میدونی چرا؟!چون اون خیلی تایم میذاشته واسه مرور اما تو این همه نمیذاری چون تو همش دوماهه،درضمن فشار هدفدار بودن تمرکز بالا و..دقیقا معادلش میکنه پس هول نشو!!!
خدایش بچه ک نیستی؛جا بزنی بیفتی گریه من نمیخوام نمیشه و...
چه بخوای چ نخوای این سد روبه روته!پس بجای در رفتن ی راهی پیدا کن،ی مغز داری واسه این موقع هاست،ک راهی پیدا کنه!
ک قرار نیست همیشه همه چی محیا باشه عاقا بیاد ببره
درمورد زمان هم،من کسی که ۴ساله کنکور میدم و از سال دوم تو جو کنکور و ازمون و...بودم بهت قول میدم ببری اگ پنج چیزو رعایت کنی؛
۱)اول از همه شجاعت به خرج بدی؛نترسی،برو جلو اینه یا هرکاری میکنی بگو ک خودت بودی این شرایطو بوجود اوردی و الانم میخوای جبرانش کنی،خطا کردی و میخوای تاوانشو بدی نتیجه رو هرطور شده برگردونی،شجاعت جنگیدن واسه زندگیت و پرت نشدن رو توی خودت احساس کن
کارت نباشه بقیه چی میکنن؛فلانی الان ازمون جمع بندی سنجشه من میخوام شروع کنم،اون ۴۰روز اخرش ازمونه من هنوز فصل یک شیمی ۲ام
نه عاقا هرکی راه خودشو میره!!!من توی اینسالها کم ندیدم از این حرفا ک نتیجه عکس بوده،پس تو با کیفیت و خوب بخون کارت نباشه
۲)با تمرکز و تموم توانایت بخونی؛ببین اول حساب کن چند روزو داری،چ مطالبی اول بذاری توی اولویت و بعدش فقط ب برنامه ی فردات فک کن و اصلا به اخر قضیه یا تعداد روزایی ک مونده و دو دوتا چهارتا و...فک نکنی
ببین ربات نیستی،ممکنه اولش پیشرفتت خیلی کم باشه نباید رهاش کنی،اولش از ربات کمتری ولی بعدش بیشتز میشی پیشرفت میکنی،زمان کمه پس نهایت تمرکزتو بذار،
۳)بیش از حد هول نشو؛مثل ی بچه اهو نشی ک از ترس شیر میپره بغل تمساح!با ارامش و دقت بخون!!!مثل دیوانه ها این مطلب اون مطلب نکن وقت واسه کسیکه از صبح پا میشه تا شب میخونه خیلیه!!!پس تایم یکساعت خواب ظهرت و غذا و..تو حفظ کن اما از حواشی دیگ بگذر؛الا اینستا تلکرام،رفیق بازی و....
۴)درنظر بگیر ممکته شکست باشه؛ممکنه ی روز صیح دیر پاشی،ممکنه ی روز مهمان بیاد هرکاری کنی نشه بخونی،ممکنه هزا. اتفاق بیفته اما تو باید سعی کنی کمترین خطا کنی و سریع پاشی،خیلی مهمه سریع پاشی،پس تا روز اخر هرچقدرم خوردی زمین بازم پامیشی!!!اینو به خودت قول بده
۵)توکل کن و بگو خدایا نتیجه رو به تو سپردم،اره کوتاهی کردم اما تویی جبار(بسیار جبران کننده)پارسال من یکی رو میشناختم میگفت من روزی ی درس دینی خوندم،ی درس ادبیات
هفته ای ی درس انگلیسی، بیستا هم تست عربی
روزی ده صفحه زیست و هفته ای ی فصل شیمی و نیم شیمی ریاضی فیزیکم ی فیلم نگاه میکردم
کلا توی دوماه جمع شد الانم پزشکی کرمانشاه میخونه...اینارو نمیگم ک عین اون کنی نه!اون متناسب با موقعیتش برنامه ریخت،توهم بشین درست ترینو بریز...
واقعا رسیدن ب این تایم واسه کسی از صبح پاشه تا شب میخونه سخت نیست،نمیدونم این مطلبو کی بخونی ولی متناسب با زمانت تو هم برنامه بریز و البته نترس اگ چند روزش هرچی کردی کامل اجرا نشد تو تا اخر با تموم قدرت مثل روز اول برو،همشم دوماهه ...
اصلا اصطلاح دقیقه نود از کجا اومده؟!اونجام همونه ی تیم توی فوتبال تا دقیقه نود درصد مالیک توپ و ...با اونه چندتا گل هم جلوعع ی دفعه همه چی عوض میشه!این شانس نیست یا بهم خوردن و تباه شدن زحمات اونطرف نه!برد صدتا فاکتور داره ک هرکدوم میتونه جبران کنه،روحیه ی قوی هم یکیشه!!!تو فقط مسئول جنگیدن تا لحظه ی آخری،فقط وقتی حق داری دست بکشی ک بشه ساعت ۱۰ شب کنکورت!!!
شجاعت هم یادت نره...
هر حماقتی!هم ک میرسه ذهنت ک بخوای انجام بدی(فیلم دیدنه انجمنه و...)توی ی برگ بنویس بگو بعد کنکور انجامش میدم الان وقت درسه!!!
روی خودتم کار کن،هرجا سرد شدی خودت خودتو وادار به حرکت کنیب امید موفقیتمون،خدانگهدار
-
romisa در رتبه های تک رقمی کنکور۹۸ گفته است:
وقتمون رو بیهوده صرف اثبات خودمون به ادمای مجازی یا واقعی نکنیم
آیا هدر رفتن لحظاتمون ارزششو داشت ؟!!
آیا سود زیادی ازش بهمون رسید ؟
آیا تاثیری رو زندگی ده سال بعدمون خواهد داشت ؟
آیا ارزششو داره ؟
یادم میاد اون لحظه ای که روی مانیتور قبولیم اومد
همه خونوادم از شادی همدیگه رو بغل کرده بودن یکی از بهترین لحظات زندگی هر انسانی......
و وقتی به عکس العملشون موقع مردودی فک می کنم و مقایسشون میکنم .....
اینا رو نمیگم که دل بسوزونم یا هر چی ....
فقط میخوام این لحظه برای تویی که داری این متنو میخونی به وجود بیاد
نگو دیره
نگو کلی مبحث مونده
نگو جا موندم
نگو هدفم کمرنگ شده از الان
نگو حالم خوش نیست .....
حضرت علی (ع) می فرمایند : دوام الحال من المحال
هیچ حالی دائمی نیست
نه حال خوش نه حال بد
چرا باید همیشه منتظر یکی باشیم که بیاد زندگیمونو نجات بده ؟
بیاد به ما انگیزه بده ؟
بیاد حالمونو خوب کنه ؟
اصلا چرا خودمونو شرطی سازی کردیم که اگه فلان کارو انجام بدیم حالمون خوب میشه ؟!!!
چرا باید موقع اعلام نتایج یا توو زندگی ایندت حسرت بخوری ؟!!! برای پیوسته نخوندن یا با برنامه پیش نرفتن یا به خاطر کارهایی که خودمونم می دونیم توو این تایم انجام دادنش اشتباه ولی بازم انجامش می دیم ؟!!!
چرا نتونستن ها و نشدن ها رو همیشه می ندازیم به گردن مشکلات ؟!!
اره مشکلات تاثیر داره ولی نه به اندازه تو
مشکلات پیش زمینه رو می سازه اما تو هستی که تلاش نکردی
بیا و از اینجا به بعد قصه رو خوب بساز
عمرتو داری صرف چی می کنی ؟
یه لذت زودگذر یا یه حال خوش ناپایدار یا ...................