
تو اعراب گذاری مثل فارسی، بررسی اینکه چنتا جمله داریم و اینکه جمله فعلیه هست یا اسمیه، مهمه
این جمله، فعلیه هست چون با فعل آغاز شده. توی جمله ی فعلیه باید فاعل یا نائب فاعل(در صورتی که جمله مجهول بود) رو پیدا کنیم.
بهترین راه از نظر من ترجمه هست برای پیدا کردن فاعل و بعدش تکیه به قوائد عربی.
ترجمه ی جمله ی فعلیه : طلاب فضل معلمشونو فراموش نمیکنن
توی ترجمه ی سوالات قوائدی نمیخواد دنبال معنی اصلی بگردین و یه ترجمه ی دست و پا شکسته کمک میکنه
فعل جمله، "لن ینسی" هست. لن از ادوات نصب هست و قبل از فعل مضارع میاد و فعل بعد از خودشو منصوب میکنه
فاعل جمله اولا طبق ترجمه، "الطلاب" هست و بر اساس قوائد چون قبل از فعل، اسم ظاهری وجود نداره که بشه به فعل نسبت داد، پس فاعل بعد از فعل میاد. حالا ممکنه به صورت اسم باشه که اینجا همینطوره و یا به صورت ضمیر مستتر و بارز که بعدا میگم.
ترجمه به این علت توی قوائد اهمیت داره که میشه از دستور زبان فارسی برای قوائد عربی هم استفاده کرد.
اگه جمله ی فارسی به این صورت باشه که "طلاب فراموش نمیکنن" ناقص هست و خودبه خود این سوال تو ذهن شما ایجاد میشه که چیو؟ و متوجه میشیم به یه چیزی(مفعول) نیاز داره که کاملش کنه
تو عربی هم همینطوریه با این تفاوت که"متمم، مفعول و مسند" توی فارسی، با "مفعول" توی عربی برابری میکنه.
پس "فضل" مفعول جمله هست.
حالا این سوال ایجاد میشه که "فضل معلمیهم" مفعوله یا "فضل"؟
توی عربی یه کلمه نقش میگیره و بقیه ی کلمات یا موصوفن یا مضاف یا عطف برای اون کلمه.
"فضلَ معلمیهم" یه ترکیب اضافیه 3تایی هست که "فضل" نقش مفعول رو میگیره، "معلمی" که در اصل "معلمینَ" بوده و چون مضاف شده، "ن" اون میپره، "هم" هم ضمیر هست و مضاف برای "معلمی" که چون مبنی هست، اعرابش محلا مجرور میشه.
"مدی الحیاة" یه ترکیب فرعی تو جمله هست که مفعول فیه جمله حساب میشه. اما چون بالا گفتم که یه کلمه نقش میپذیره، پس "مدیَ" مفعول فیه و "الحیاة" هم مضاف اون هست.
"لَن یَنسی الطلابُ فضلَ معلمیهم مدیَ الحیاةِ"