اعراب
-
ترجمه : در مخلوقات مظاهریست( هر موقع اول جمله یه جارومجرور بود به خبر مقدم و شبه جمله شک کنین)
"فی" : حرف جر
"مخلوقاتِ" : مجرور به حرف جر
"فی مخلوقاتِ" : خبر مقدم و از نوع شبه جمله و محلا مرفوع
"ربِّ" : مضاف الیه برای "مخلوقاتِ"
"نا: : ضمیر و مضاف الیه برای "ربِّ" و محلا مجرور
"الرحمنِ" : صفت برای "ربِّ" و مجرور به تبعیت از موصوف
"مظاهرُ" : مبتدای موخر و مرفوع
"مِن" : حرف جر
"الجمالِ" : مجرور به حرف جر
"المنفعةِ" : معطوف به "الجمالِ" و مجرور
"الحمکةِ" : معطوف به "الجمالِ" و مجرور
ترجمه : دیده میشود مناطقی که در آن نباتات و درختانی هست، تغذیه میکند آن ها را، درختانی مثل نخل.( جارو مجرورهایی که خبر از نوع شبه جمله هستن رو معنی میکنیم و بقیه ی جارومجرورها ترجمه نمیشن)
"تُشاهَدُ" : فعل مجهول و نائب فاعلش "مناطقُ"
"أحیاناً" : مفعول فیه و منصوب
"فی" : حرف جر
"وسطِ" : مجرور به جرف جر
- با توجه به این که اسم "وسط" مفعول فیه هست، اگه توی جمله نقش اصلی نداشته باشه، مفعول فیه در نظر میگیریمش ولی الان مجرور به حرف جر هست
"الصّحراءِ" : مضاف الیه برای "وسطِ" و مجرور
"مناطقُ" : نائب فاعل و مرفوع
- مناطق بر وزن" َ آ ِ " هست و در نتیجه غیرمنصرف و تنوین نمیپذیره
"فی" : حرف جر
"ها" : مجرور به حرف جر و محلا مجرور
"فیها" : خبر مقدم و از نوع شبه جمله و محلا مرفوع
"نباتاتٌ" : مبتدای موخر و مرفوع
"أشجارٌ" : معطوف به "نباتاتٌ" و مرفوع
" فیها نباتاتٌ" : جمله ی وصفیه برای "مناطقُ" و محلا مرفوع به تبعیت از موصوف
"تغذَیتُ" : فعل و فاعلش ضمیر مستتر هی(مرجعش مناطق)
"ها" : ضمیر و مفعول و منصوب(مرجعش نباتات)
"بِ" : حرف جر
"میاهِ" : مجرور به حرف جر
"العیونِ" : مضاف الیه برای "میاهِ" و مجرور
"المتعددةِ" : صفت برای "العیونِ" و مجرور به تبعیت از موصوف
"الآبارِ" : معطوف به "میاهِ" و مجرور
"مِن" : حرف جر
"ها" : ضمیر و مجرور به حرف جر محلا
"أشجارٌ" : مبتدا و مرفوع
"مثمرةٌ" : صفت برای "أشجارٌ" و مرفوع به تبعیت از موصوف
"کَ" : حرف جر
"النخلِ" : مجرور به حرف جر
"کالنخلِ" : خبر از نوع شبه جمله و محلا مرفوع
پاراگراف اول درک مطلب تجربی 98
-
ترجمه : ظاهر میشود انواعی از شکوفه ها جز آن هایی که ادامه نمیابد حیاتشان جز 6 یا 8 هفته.
"تظهرُ" : فعل و فاعلش "أنواعُ"
"أنواعٌ" : فاعل و مرفوع
"کثیرةٌ" : صفت برای "أنواعٌ" و مرفوع به تبعیت از موصوف
"مِن" : حرف جر
"الأزهارِ" : مجرور به حرف جر
"الجمیلةِ" : صفت برای "الأزهارِ" و مجرور به تبعیت از موصوف
"فی" : حرف جر
"بعضِ" : مجرور به حرف جر
"المناطقِ" : مضاف الیه برای "بعضِ" و مجرور
"الصحراویةِ" : صفت برای "المناطقِ" و مجرور به تبعیت از موصوف
"بعدَ" : مفعول فیه و منصوب
"الأمطارِ" : مضاف الیه برای "بعدَ" و مظروف( اسم بعد از مفعول فیه های دائم الاضافه رو میگن مظروف) و مجرور
"الشدیدةِ" : صفت برای "الأمطارِ" و مجرور به تبعیت از موصوف
"إلّا" : حرف استثنا
"أنَّ" : حرف مشبة بالفعل
"ها" : ضمیر و اسم حرف مشبهه و محلا منصوب
"لا تدومُ" : فعل و فاعلش "حیاتُ" و خبر حرف مشبهه و محلا مرفوع
"حیاتُ" : فاعل فعل "لا تدومُ" و مرفوع
"ها" : ضمیر و مضاف الیه برای "حیاتُ" و مجرور
- جمله "أنَّها لا تدومُ حیاتُها" بعد از حرف استثنا، مستثنی جمله هست و توی کتاب درسی بهش اشاره نشده و همچنین توی عربی هم از خیلی کم استفاده میشه. مستثنی منه این اسلوب، "أنواعُ" هست و از نوع تام هست.
"إلّا" : حرف استثنا
"6 أو 8" : عدد و مستثنی منه مفرغ(نظام قدیم) یا اسلوب حصر
"أسابیعِ" : معدود "6 أو 8" و مجرور
- توی قوائد عدد و معدود عربی، اعداد 3 تا 10، معدودی مخالف جنس عدد و جمع و مجرور دارن. با توجه به اینکه "أسابیع" مذکر هست، پس عددشون "ستَّ أو ثمانی" هست.
ترجمه : پیدا میشود بعضی گیاهان در حالیکه برگ های کوچکی دارند تا از دست ندهند آب را با تبخیر جز کمی
"توجدُ" : فعل و فاعلش "بعضُ"
"أیضاً" : مفعول مطلق تاکیدی و منصوب
"بعضُ" : فاعل و مرفوع
"النباتاتِ" : مضاف الیه برای "بعضُ" و مجرور
- "ذاتَ الأوراقِ القلیلةِ" جمله ی حالیه برای "النباتاتِ" هست و محلا منصوب(خارج از کتاب هست)
"لکی" : ادوات نصب
"لاتفقد" : فعل و فاعلش ضمیر مستتر هی(مرجعش النباتات) و منصوب
"مِن" : حرف جر
"الماءِ" : مجرور به حرف جر
"بِ" : حرف جر
"التبَّخرِ" : مجرور به حرف جر
"إلّا" : حرف استثنا
"القلیلَ" : مستثنی تام و منصوب( مستثنی منه: الماءِ)
"مِن" : حرف جر
"ه" : ضمیر و مجرور به حرف جر محلا
پاراگراف دوم درک مطلب تجربی 98
-
ترجمه : بعضی از گیاهان ریشه آن ها در باطن زمین است و ممکن میشود زراعت"بعضُ" : مبتدا و مرفوع
"النباتاتِ" : مضاف الیه برای "بعضُ" و مجرور
"الصحراویةِ" : صفت برای "النباتاتِ" و مجرور به تبعیت از موصوف
- "أصلُها فی باطنِ الأرضِ" خبر از نوع جمله و محلا مرفوع
"أصلُ" : مبتدا و مرفوع
"ها" : ضمیر و مضاف الیه و محلا مجرور
- "فی باطنِ الأرضِ" خبر از نوع شبه جمله و محلا مرفوع
"فی" : حرف جر
"باطنِ" : مجرور به حرف جر
"الأرضِ" : مضاف الیه برای "باطنِ" و مجرور
"یُمکنُ" : فعل مجهول و نائب فاعلش "زراعةُ"
"زراعةُ" : نائب فاعل و مرفوع
"المحصولاتِ" : مضاف الیه برای "زراعةُ" و مجرور
"الزراعیةِ" : صفت برای "المحصولاتِ" و مجرور به تبعیت از موصوف
"فی" : حرف جر
"قسمِ" : مجرور به حرف جر
"مِن" : حرف جر
"الصحراءِ" : مجرور به حرف جر
"بِ" : حرف جر
"واسطةِ" : مجرور به حرف جر
"القنواتِ" : مضاف الیه برای "واسطةِ" و مجرور
"الأنابیبِ" : معطوف به "القنواتِ" و مجرور
- بعضی قسمتای پاراگراف سوم درک خارج از اطلاعات کتاب درسی بود و فقط جنبه ی معنایی داشت که حذف کردمشون برای اعراب.
-
در باب فضل یادگیری اعراب عرض بکنم که هرجای عربی به کارتون میاد.
%(#ff0000)[تعریب و ترجمه] : توی ترجمه ترفند هایی از جمله جابجایی فاعل و مفعول، ترجمه ی صفت ها و اضافه ها و مجهول یا معلوم این اعراب به دردتون میخوره.
%(#ff0000)[درک مطلب] : یکی از بزرگترین اشتباهای دانش آموزا درمورد درک مطلب اینه که فکر میکنن توی درک مطلب باید معنی کردنشون خوب باشه و دایره ی لغات بالایی داشته باشن. اما این کافی نیست!
توی درک مطلب جدا جدا خوندن گروه های اسمی، فعلی و قیدی فوق العاده برای فهمیدن متن کارسازه. شما اگه نقش کلمه رو توی جمله بدونین خیلی راحت تر میتونین بفهمین که مفهوم جمله چیه.
دو جور میشه معنیش کرد
" هنگامی که قدمِ بهلولِ کیسه اش .....
"هنگامی که تقدیم کرد بهلول کیسه اش را به عطار و خارج شد"%(#ff0000)[تحلیل الصرفی و شکّل] : توی تحلیل الصرفی که مستقیما نقش کلمه مورد سوال میشه( من خودم به شخصه از سمت چپ شروع میکنم و معمولا سریع تر جواب میگیرم تا اینکه از راست شروع کنم)
توی شکّل هم باید دقیقا نقش کلمه هارو دونست تا اعراب گذاری کرد.
%(#ff0000)[قواعد] : توی بعضی سوالا مستقیما از این بخش سوال میشه(مثلا میگن نوع خبر چیه، مبتدا چه نوع اسمیه، کجا فاعل ضمیر نیست و ....) و همچنین توی سوالات منصوبات خیلی راه گشاس، چون شما اگه اجزای اصلی جمله رو مشخص کنین، اجزای فرعی راحت تر پیدا میشن و گیج نمیشین.
دانش-آموزان-نظام-جدید-آلا دانش-آموزان-نظام-قدیم-آلا
دانش-آموزان-آلاء -
ترجمه : درختایی که برای آن ها است برگ هایی زیاد، نیاز به آب بیشتر دارند.
"الأشجارُ" : مبتدا و مرفوع
"التی" : اسم موصول مونث برای "الأشجارُ"
- "التی لها أوراقٌ کثیرةٌ" صِله هست.
"لها" : خبر مقدم از نوع شبه جمله و محلا مرفوع
"أوراقٌ" : مبتدای موخر و مرفوع
"کثیرةٌ" : صفت برای "أوراقٌ" و مرفوع به تبعیت از موصوف
"تحتاجُ" : فعل و فاعلش ضمیر مستتر هی(مرجعش الأشجارُ)
- "تحتاجُ" خبر(برای الأشجارُ) از نوع جمله فعلیه هست.
"إلی" : حرف جر
"ماءٍ" : مجرور به حر جر
"أکثرِ" : صفت برای "ماءٍ" و مجرور به تبعیت از موصوف
یکی از گزینه های تست درک مطلب 98 تجربی
-
ترجمه : زندگی درختان صحرایی همه یشان خارج از اراده ی انسان است.(از این به بعد همه ی جمله رو معنی میکنم)
"حیاةُ" : مبتدا و مرفوع
"الأشجارِ" : مضاف الیه و مجرورم
"الصحراویةِ" : صفت برای "الأشجارِ" و مجرور
- "کلّها خارجهٌ عن إرادةِ الإنسانِ" خبر از نوع جمله و محلا مرفوع هست.
"کلُّ" : مبتدا و مرفوع
"ها" : ضمیر و مضاف الیه
"خارجةٌ" : خبر و مرفوع
"عن" : حرف جر
"إرادةِ" : مجرور به حر جر
"الإنسانِ" : مضاف الیه و مجرور
یکی از گزینه های درک مطلب تجربی 98
"
-
تست های شکّل تجربی 98
تو پستای قبلی این دوتا جمله رو کامل تحلیل کردیم اعراب گذاریشونو
فقط یه نکته درمورد تست 42 که یادم رفت بگم که "أکثرَ" و "متراً" تمیز هستن که به ترتیب از "عمقٍ" و "50" رفع ابهام میکنن.
-
اولین تست از قواعد تجربی 98
اول از همه دنبال اسامی که اعراب تقدیری دارن توی گزینه میگردیم و با توجه به نقشش علامتشو مشخص میکنیم.
اسم هایی که اعراب تقدیری دارن :
-
اسم منقوص: اسامی مثل راعی، قاضی، مهدی، هادی، راضی
-
اسم مقصور : اسامی مثل هدی، تقوی، مصطفی،دنیا، رضا
-
اسم+ی متکلم وحده: مثل کتابی، مدرستی، لفظی، عینی، سمعی
-
اسامی مثل ظِبیّ، معلمیّ، شجویّ، زهراء، ماء اعراب تقدیری ندارن.
-
اسم منقوص فقط در جایگاه نصب، اعراب ظاهری داره.
-
-
تست دوم از قواعد تجربی 98
چندین نوع لام داریم توی عربی :
-
لام جازمه : لامی هست که بر سر افعال مضارع میاد و آخر اونا رو مجزوم میکنه(این مجزوم شدن بر اثر حذف نون اعراب هست یا به صورت ظاهری)
-
لام ناصبه : لامی هست که بر سر افعال مضارع میاد و آخر اونا رو منصوب میکنه(این منصوب شدن میتونه بر اثر حذف نون اعراب باشه یا به صورت ظاهری)
-
لام جر : از حروف جر هست و بر سر اسم میاد
-
تفاوت لام جازمه و ناصبه توی معنیشون هست، لام جازمه معنی باید میده و لام ناصبه معنی تا اینکه، برای اینکه میده
-
اگه توی یه جمله یکی از ادوات جزم استفاده شد، اگه لامی بعد از ادوات جزم اومد( به شرط اینکه بر سر فعل باشه)، لام ناصبه هست.(بهتر بگم توی یه جمله دوتا لام جازمه یا دوتا لام ناصبه نمیاد)
-
اگه لامی اول جمله اومد(بر سر فعل مضارع)، به احتمال زیاد لام جازمه هست.
-
برای فهمیدن هم بهترین راه، راه ترجمه هست.
1)میخواهم اجتهاد کنم تا ....(لام ناصبه)
2)برادر بزرگترم خارج میشود تا ....(لام ناصبه)
3)باید اعتماد کند بر خود ....(لام جازمه)
4)سعی کرده بودم برای برگشتن به ....(لام جاره) -
-
این پست پاک شده!
-
چندتا نکته درمورد مفعول فیه :
-
اگه قبل از مفعول فیه حروف جر قرار گرفته باشه، نقشش دیگه مفعول فیه نیست
-
اگه تو ترجمه قبل از مفعول فیه "در" بذاریم، میتونیم به کمک ترجمه هم مشخص کنیم که مفعول فیه هست یا نه؛ به این صورت که اگه معنی درست و قابل فهم بود مفعول فیه هست و اگه اینطور نبود نیست.
-
بعضی از مفعول فیه ها دائم الاضافه هستن. مثل کل، بعض، جمیع، یعنی بعد از اونا همیشه یه اسم به عنوان مضاف الیه میاد
-
مفعول فیه جز ارکان فرعی جمله هست و اگه اسم مورد نظر تو جایگاه یکی از ارکان اصلی جمله قرار گرفت(مثل فاعل، مبتدا، خبر و ...) دیگه مفعول فیه نیست
1)قبل از مفعول فیه حرف جر اومده، پس کلمه "قبل" مجرور به حرف جر هست و مفعول فیه نیست
2)"بعد" تو جایگاه مستثنی هست ولی مستثنی از ارکان اصلی جمله نیست و "بعد" مفعول فیه هست
3)کلمه ی مشکوکی وجود نداره
4)"کل" مبتدا هست و نمیتونه مفعول فیه باشه تو این جمله.
-
-
ترجمه : هیچ قوتی نمیتواند نجاتمان دهد از خرافاتی که زندگی میکنیم با آن جز تفکر.
"لا" : لای نفی جنس، اسمش "قوةَ" و خبرش "تقدرُ"
"قوةَ" : اسم لای نفی جنس، مبنی بر ضم و محلا منصوب
"تقدرُ" : فعل و فاعلش هی مستتر(مرجعش قوةَ)،خبر لای نفی جنس و محلا مرفوع
"أن" : ادوات نصب
"تنقذَ" : فعل و فاعلش هی مستتر(مرجعش قوةً) و منصوب به ادوات نصب
"نا" : ضمیر و مفعول برای فعل "تنقذَ" و محلا منصوب
"مِن" : حرف جر
"خرافاتٍ" : مجرور به حرف جر
"نعیشُ" : فعل و فاعلش ضمیر مستتر هی(مرجعش خرافاتٍ) و جملیه ی وصفیه برای "خرافاتٍ" و محلا مجرور
"مع" : حرف جر
"ها" : ضمیر و مجرور به حرف جر محلا
"إلّا" : حرف استثنا
"التفکرُ" : مستثنی مفرغ(نظام قدیم) و اسلوب حصر و مرفوع
-
سوال کنکور 94
با توجه به نقش هایی که "نا" گرفته، اعراب گذاری میشه و علامتش مشخص میشه
-
ضمایر متصل به فعل علامتشون مرفوع هست، چون فاعل محسوب میشه
-
ضمایری که به فعل چسبیده و معنی مفعول میدن، منصوب هستن(ه،ها، هما، هن،هم، کَ،کما،کُم، ی، نا)
-
ضمایری که بعد از اسم و یا حرف جر میان، مجرور هستن
-
ضمایر اعرابشون در هر حالی محلی هست
گزینه 3 هر 3 مورد علامتو داره
"کتبنا" : فعل و فاعل ضمیر بارز "نا"
"تمارینَ" : مفعول برای فعل "کتبنا" و منصوب ظاهری
"نا" : ضمیر و مضاف الیه و محلا مجرور
"حتی" : ادوات نصب
"یحسبَ" : فعل و فاعلش "المعلمُ" و منصوب به ادوات نصب
"نا" : ضمیر و مفعول برای فعل "یحسبَ" و محلا منصوب
"المعلمُ" : فاعل فعل "یحسبَ" و مرفوع
"مجتدین" : مفعول برای فعل "یحسبَ" و منصوب فرعی
-
-
تست اول ریاضی 99
"إنَّ" : حرف مشبهه
"الإنسانَ" : اسم "إنَّ" و منصوب
"لَ" : یه قسم از انواع لام(لام مزحلقه که بر اسر اسم و خبر إنَّ و أنَّ میاد، خارج از کتابه)
- "فی خسرٍ" خبر "إنِّ" از نوع شبه جمله و محلا مرفوع
"فی" : حرف جر
"خُسرٍ" : مجرور به حرف جر
"إلاّ " : حرف استثنا
"الذینَ" : مستثنی تام و منصوب(مستثنی منه : الإنسانَ)
-
"آمنوا و عَمِلوا الصّالحاتِ" صله برای موصول "الذینَ" هست
-
صله توی جمله نقشی نداره(به قول آقای ناصح زاده، صِله، وِله!)
"آمنوا" : فعل و فاعلش ضمیر بارز "و"
"عَمِلوا" : فعل و فاعلش ضمیر بارز "و" و معطوف به "آمنوا"
"الصّالحاتِ" : مفعول برای فعل "عَمِلوا" و منصوب فرعی
-
دومین تست ریاضی 99
"کن" : فعل ناقصه و اسمش ضمیر مستتر أنتَ(مرفوع محلا)
"متکبراً" : خبر فعل ناقصه و منصوب
"امامَ" : مفعول فیه و منصوب
"مَن" : موصول عام و مضاف الیه برای "امامَ" و محلا مجرور
- "یفتخرُ بأصلِه و نسبِه" صله هست.
"یفتخرُ" : فعل و فاعلش ضمیر مستتر هو(مرجعش مَن)
"بِ" : حرف جر
"أصلِ" : مجرور به حرف جر
"ه" : ضمیر و مضاف الیه برای "أصلِ" و محلا مجرور
"نسبِ" : معطوف به "أصلِ" و مجرور
"ه" : ضمیر و مضاف الیه برای "أصلِ" و محلا مجرور
"إنَّ" : حرف مشبه
"شرَّ" : اسم "إنَّ" و منصوب
"العمل" :مضاف الیه برای "شرَّ" و مجرور
"الهونُ" : خبر "إنَّ" و مرفوع
"التواضعُ" : معطوف به "الهونُ" و مرفوع
"امامَ" : مفعول فیه و منصوب
"المتکبرِ" : مضاف الیه برای "امامَ" و مجرور
-
تست شکِّل ریاضی 99
"تشکُلُ" : مبتدا و مرفوع
"لُحومِ" : مضاف الیه برای "تشکُلُ" و مجرور
"الاسماکِ" : مضاف الیه برای "لُحومِ" و مجرور
"واحدةٌ" : خبر و مرفوع
"مِن" : حرف حر
"أهمِّ" : مجرور به حرف جر
"مصادرِ" : مضاف الیه برای "أهمِّ" و مجرور
"الغذاءِ" : مضاف الیه برای "مصادرِ" و مجرور
"التی" : موصول خاص و مرجعش "واحدةٌ"
- "یستفیدُ مِنه الانسانُ" صله هست.
"یستفیدُ" : فعل و فاعلش "الانسانُ"
"مِن" : حرف جر
"ه" : ضمیر و مجرور به حرف جر محلا
"الانسانُ" : فاعل فعل "یستفیدُ" و مرفوع
-
سوتی گنده طراح :| توی درک مطلب اعراب "منهة" رو گذاشته و همون توی تست شکِّل ازش سوال اومده :|
چه کنکوری بوده کنکور 99 :| تازه آدم میفهمه :|
عربی رو یاد بگیرین، چون تراز خوبی میده، از این سوالا هم زیاد بوده، نمونشم همین، ریاضی قدیم 99
-
تست ریاضی 99، نظام قدیم
تستایی که از موصولات میدن، اغلب درباره ی وجود داشتنون توی یه جمله هست
-
موصولات خاص : الذی، التی، اللذانِ و اللذینِ، اللتانِ و اللتینِ، الذینَ، اللاتی
-
موصولات عام : من(برای انسان) و ما( برای غیرانسان)
-
عبارت بعد از اسم موصول، صله نام داره که وِله!
-
بیشتر نکاتی که وجود داره برای پیدا کردن موصولات، 100 درصدی نیستن و بهتره با ترجمه پیداشون کرد و با سری از قواعد
-
انواع مَن : من شرط (که بر سر فعل مجزوم میاد)، من موصول( معنی هرکسی) و من استفهام( به معنی چه کسی؟)
-
مِن یکی از حروف جر هست.
-
انواع ما : ما ی نفی(بر سر افعال ماضی و مضارع میاد)، مای شرط(که بر سر فعل مجزوم میاد)، مای موصول( به معنی هرچیزی)، مای استفهام( به معنی چه چیزی)، مای کافّه( که به حروف مشبهة بالفعل میچسبه مثل إنَّما)، مای تعجب( بر سر اسم تفضیل میاد، مثل ما ساعی التملیذ! چه دانش آموز کوشایی)
-
مای کافّه و مای تعجب در سطح دبیرستان مورد بررسی قرار نگرفته.
-
برای فهمیدن مای موصول از مای شرط، یه بار با (هرکسی که) یه بار هم با (کسی که)، هرکدوم معنی بهتری داد، اون در نظر گرفته میشه.
-
ساختار شرط :
1)اسم شرط+فعل شرط+جواب شرط
2)اسم شرط+فعل شرط+فَ+جمله -
اگه ساختار شرط توی جمله بود، از دوتا ترجمه استفاده میکنیم.
-
برای فهمیدن مای موصول از مای استفهام، باید جمله را یه بار سوالی ترجمه کرده(چه کسی؟) و یه بار خبری(هرکسی که)، تفاوت تو ترجمه ها انقدر مشهوده که لازم به نکته ی خاصی نیست.
اینم جواب سوال
سوال ساده ولی مهم
-
-
ریاضی 99، نظام قدیم
"کان" : فعل ناقصه و اسمش "المشاهدون"
"المشاهدون" : اسم فعل ناقصه و مرفوع
"کثیرینَ" : خبر فعل ناقصه و منصوب(پس غلط اعراب گذاری شده)
"فی" : حرف جر
"القاعَةِ" : مجرور به حرف جر
"یشجعونَ" : فعل و فاعلش ضمیر بارز "و" (فعلی به شکل یشجعین نداریم!)
"فریقَ" : مفعول برای فعل "یشجعونَ" و منصوب
"هم" : ضمیر و مضاف الیه برای "فریقَ" و مجرور محلا
- " وهم فرحون بفوزه" جمله ی حالیه هست( صاحب حال : ضمیر بارز "و")
"هم" : مبتدا و مرفوع محلا
"فرحون" : خبر و مرفوع
"بِ" : حرف جر
"فوزِ" : مجرور به حرف جر
"ه" : ضمیر و مضاف الیه برای "فوزِ" و مجرور محلا
گزینه هاش :
بررسی موارد غلط :-
المشاهدین : اسم افعال ناقصه مرفوع هست.
یشجعوا : چون بر سر فعل نه اداوت نصب هست و نه ادوات جزم، پس نمیتونه به این شکل باشه
الفرحینَ : خبر معمولا "ال" نمیگیره و مرفوع هست -
الکثیرون : اگه به این شکل باشه، خبر نداریم
أن یشجعین : همچین چیزی تو عربی نداریم،
الفرحون : خبر معمولا "ال" نمیگیره -
مشاهدون : اگه به این شکل باشه، خبری نداریم
فرحوا : همچین چیزی تو عربی نداریم
-
تست چهارم ریاضی 99، نظام جدید
"إنَّ" : حرف مشبهه
"الهمسَ" : اسم "إنَّ" و منصوب
"الذی" : موصول مذکر(مرجعش "الهمسَ")
- بقیه ی جمله صله هست.
" یمنعُ" : فعل و فاعلش ضمیر مستتر هو(مرجعش الهمسَ)
"کَ" : مفعول برای فعل "یمنعُ" و منصوب محلا
"عن" : حرف جر
"التعلّمِ" : مجرور به حرف جر
"فی" : حرف جر
"الصفِّ" : مجرور به حرف جر
"یضرُّ" : فعل و فاعلش ضمیر مستتر هو(مرجعش الهمسَ)
"کَ" : مفعول برای فعل "یضرُّ" و منصوب محلا
"ضرراً" : مفعول مطلق نوعی و منصوب
"لا تتنبهُ" : فعل و فاعلش ضمیر مستتر "انتَ" و جمله ی وصفیه برای "ضرراً" و منصوب محلا
"إلی" : حرف جر"ه" : مجرور به حرف جر محلا
"إلّا" : حرف استثنا
