شمارشگر رسیدن به آرزوهامون
-
منم. از فردا شروع میکنم این تاپیک باعث شد دوباره به خودم برگردم به امید عملی کردن برنامهمم و رسیدن به هدفم:)
Hako در شمارشگر رسیدن به آرزوهامون گفته است:
منم. از فردا شروع میکنم این تاپیک باعث شد دوباره به خودم برگردم به امید عملی کردن برنامهمم و رسیدن به هدفم:)
برس بهش شک نکن حتی یه ذره حتی یک ذره....
-
خب دوست من راضی شد که بیاد و فردا صبح اینجاس:)) امیدوارم یه همه موفقیت از این دیدار گیرمون بیاد:)))))
macrophage Of nahang 0
خب تقریبا ی هفته گذشته از روزی که اومد و اتفاقات خیلییی زیادی رخ داد..اون توی سطح متفاوتی از دانش نسبت به من قرار داره.خیلی متفاوت
الان که اینو مینویسیم 28 شهریور و اون خوابه و من در حال جمع اوری داده ها...و ساعت خوابم فعلا نه صبح تا یازده س...واقعا خسته م اما واقعا هم حیفه
یکشنبه میره و خلاصه اینکه ریسک کنید ...سخت بود هم واسه اون که بیاد توی ی خونواده غریبه ده روز هم واسه من ولی خدارو هزار مرتبه شکر کار خیلی خوب پیش رفت هیچوقت فکر نمیکردم همچین بشه......
-
macrophage Of nahang 0
خب تقریبا ی هفته گذشته از روزی که اومد و اتفاقات خیلییی زیادی رخ داد..اون توی سطح متفاوتی از دانش نسبت به من قرار داره.خیلی متفاوت
الان که اینو مینویسیم 28 شهریور و اون خوابه و من در حال جمع اوری داده ها...و ساعت خوابم فعلا نه صبح تا یازده س...واقعا خسته م اما واقعا هم حیفه
یکشنبه میره و خلاصه اینکه ریسک کنید ...سخت بود هم واسه اون که بیاد توی ی خونواده غریبه ده روز هم واسه من ولی خدارو هزار مرتبه شکر کار خیلی خوب پیش رفت هیچوقت فکر نمیکردم همچین بشه...macrophage Of nahang 0
داده ها همه فیک بودن،الان ک رفت و درحال تست هستم فهمیدم که سرکار بودم ،همه چی رو برداشت و یسری داده فیک تحویل گرفتم://
مورد سواستفاده قرار گرفتن حس بدی داره -
بچه ها دانش آموز تجربی یازدهم هستم معدل دهمم 19/64 هستش فرزانگان همدان درس میخونم فقط یه موضوع باعث شده یکم نگران بشم اونم اینه که تابستون جمع بندی دهم رو انجام ندادم بنظرتون میشه کاریش کرد ؟ دوستانی که خودشون تجربه دارن میشه با منم به اشتراک بزارن
-
بچه ها دانش آموز تجربی یازدهم هستم معدل دهمم 19/64 هستش فرزانگان همدان درس میخونم فقط یه موضوع باعث شده یکم نگران بشم اونم اینه که تابستون جمع بندی دهم رو انجام ندادم بنظرتون میشه کاریش کرد ؟ دوستانی که خودشون تجربه دارن میشه با منم به اشتراک بزارن
-
از اخرین پستم فک کنم پنجاه روزی گذشته...توی این مدت خیلی درگیر بودم با خودم،و تصمیات سختی گرفتم
با خودم میگفتم اوایل که هی فلانی بیست ساله روی این کاره خب میرفتم واسش یسری کارا رو رایگان انجام میدادم که اونم بهم یسری چیزا بگه اما متتوجه شدم که نسبت به وقتی که ازم میگرن عملا سواستفاده اسمش میشه گذاشت
ی شب همه رو قطع کردم و خیلی هم حرف شنیدم که نه ماهه داریم کار رو پیش میبریم نمیتونی همینطوری تمومش کنی...
راستش الان احساس بهتری دارم و اتفاقا پیشرفت بهتری دارم میکنم -
منم. از فردا شروع میکنم این تاپیک باعث شد دوباره به خودم برگردم به امید عملی کردن برنامهمم و رسیدن به هدفم:)
-
امروز 28 ابان ماهه،کلاس ها تعطیل شد و خونه موندم ولی از شش صبح ک پاشدم تا همین لحظه مشغول بودم و حس میکنم انگار دو تا شمشیر توی پشتمه اما سختتر این بود ک وقتی واسه خانواده تعریف کردم با ذوق که سال بعد میتونم به کجاها رسیده باشم و همه چیی هزار درجه عوض شده و خیلییییی اتفاقا میفته
دیدم سرشو برگردوند و خوابید....حس کردم شکستم از درون،راستش بجز دیدن خودم از اینم شکستنم که چقدر اونا شکستن که به این لول رسیدن
چی بگم سخت نمیگیرم زندگی اینه فقط از ی چیز ترس دارم
فک کنم خودم اخرین بازمانده ی این رویام میترسم از اینکه ی روز صبح که چکیده صدها روز قبل بوده باشه و پاشدم و دیگه بریده بودم خب کسی نمیفهمه کسی نیست برم گردونه...واسه همین روی هر و دیواری مثل دیوار الا مینویسم خیلی چیزا رو ک یادم نره مسیری ک اومدم چون حافظه ی دردم بخاطر دردهای زیاد ضعیفه
زورم رو نمیگیرن این شبای سخت و سرد و طولانی،چرخ من عادت داره.... -
امروز سومین روز مریضیمه و بجر روز اول که کمی استراحت کردم دیگه نشد
دیروز رو تا غروب دانشگاه بودم و شبشم برگشتم تا نصفه شب مجبور بودم کارام رو بکنم و امروزم ک خونه بودم از ده صبح تا الان پای لبتابم و گاهی حس میکنم شرایط سخته ولی اغلب سعی میکنم ندیدش بگیرم
چند وقت پیش داشتم به این فکر میکردم که چرا علیرغم همه ی تلاش ها هیچی نمیشه...وقتی خودم رو با همسن هام میسنجم شبا رو بیدارم و روزا رو مشغول ولی کیفیت زندگی اونا خییلی بالاتر و من در رفع حداقل های زندگیم دست و پا میزنم...
من کارشناسیم و واسه مدیر گروه رشته ی خودمون تلاش کردم ک به چشمش بیام که بتونم ارتباطی بگیرم با اساتید بالاتر اما ندید گرفت و منم دلسرد شدم و اهمیت ندادم دیگ اصلا.. تا اینکه چند روز پیش مدیر گروه دانشجوهای ارشد رشتمون که از دانشگاه دیگ بود و استاد ی درسمون شده بود
ناگهانی بهم پیشنهاد همکاری داد...خیلی جا خوردم و خیلی ازم تعریف کرد ک زیر نظرت داشتم و متوجه شدم استعداد زیادی داری ...خیلی ذوق زده شدم اول و ی جلسه گذاشت ک برم ببینمش حرف بزنیم...گفتم من تا اینجاها رفتم و به نتیجه نرسیدم
گفت میخام راجب یه سری چیزا دیگه کار کنیم و واسم بحث مادی قضیه خیلی مهمه و حس میکنم تو میتونی به چیزی ک میخام برسی
گفتم الان این علمی ک میگید واسه این کار رو ندارم گف اصلا مهم نیست تو بگو یسال دیگ بهش برسی فقط الان بهم قول همکاری بده
گفت حالا بنظرت چقدر زمان میبره گفتم نمیتونم الکی بگم باید ی کم درموردش تحقیق کنم
دیروز حرف زدیم باز و گفتم یه ماه دیگه...یه کم نگام کرد و ...
خب حس کرد ک یا خیلی نپختم و جوان ک نمیفهمم چی میگم یا حالت دیگه ای نداره :grinning_face_with_sweat:
اون روی شش ماه تا یسال حساب باز کرده بود و کرده البته -
خب هفتمین روز از دومین مریضیم در این ماه:/
این ماه به طرز باورنکردنی دوبار مریض شدم و هردو بار هم به طرز باورنکردنی سخت و شدید
و این دومی سختتر هم بود ی هفته گلودرد و بی خوابی شبا
خیلی بهم اسیب زدن:( هرچی برنامه ریخته بودم واسه این ماه خراب شد
الانم ساعت پنج صبحه و ... -
امروز سومین روز مریضیمه و بجر روز اول که کمی استراحت کردم دیگه نشد
دیروز رو تا غروب دانشگاه بودم و شبشم برگشتم تا نصفه شب مجبور بودم کارام رو بکنم و امروزم ک خونه بودم از ده صبح تا الان پای لبتابم و گاهی حس میکنم شرایط سخته ولی اغلب سعی میکنم ندیدش بگیرم
چند وقت پیش داشتم به این فکر میکردم که چرا علیرغم همه ی تلاش ها هیچی نمیشه...وقتی خودم رو با همسن هام میسنجم شبا رو بیدارم و روزا رو مشغول ولی کیفیت زندگی اونا خییلی بالاتر و من در رفع حداقل های زندگیم دست و پا میزنم...
من کارشناسیم و واسه مدیر گروه رشته ی خودمون تلاش کردم ک به چشمش بیام که بتونم ارتباطی بگیرم با اساتید بالاتر اما ندید گرفت و منم دلسرد شدم و اهمیت ندادم دیگ اصلا.. تا اینکه چند روز پیش مدیر گروه دانشجوهای ارشد رشتمون که از دانشگاه دیگ بود و استاد ی درسمون شده بود
ناگهانی بهم پیشنهاد همکاری داد...خیلی جا خوردم و خیلی ازم تعریف کرد ک زیر نظرت داشتم و متوجه شدم استعداد زیادی داری ...خیلی ذوق زده شدم اول و ی جلسه گذاشت ک برم ببینمش حرف بزنیم...گفتم من تا اینجاها رفتم و به نتیجه نرسیدم
گفت میخام راجب یه سری چیزا دیگه کار کنیم و واسم بحث مادی قضیه خیلی مهمه و حس میکنم تو میتونی به چیزی ک میخام برسی
گفتم الان این علمی ک میگید واسه این کار رو ندارم گف اصلا مهم نیست تو بگو یسال دیگ بهش برسی فقط الان بهم قول همکاری بده
گفت حالا بنظرت چقدر زمان میبره گفتم نمیتونم الکی بگم باید ی کم درموردش تحقیق کنم
دیروز حرف زدیم باز و گفتم یه ماه دیگه...یه کم نگام کرد و ...
خب حس کرد ک یا خیلی نپختم و جوان ک نمیفهمم چی میگم یا حالت دیگه ای نداره :grinning_face_with_sweat:
اون روی شش ماه تا یسال حساب باز کرده بود و کرده البتهmacrophage Of nahang 0 در شمارشگر رسیدن به آرزوهامون گفته است:
امروز سومین روز مریضیمه و بجر روز اول که کمی استراحت کردم دیگه نشد
دیروز رو تا غروب دانشگاه بودم و شبشم برگشتم تا نصفه شب مجبور بودم کارام رو بکنم و امروزم ک خونه بودم از ده صبح تا الان پای لبتابم و گاهی حس میکنم شرایط سخته ولی اغلب سعی میکنم ندیدش بگیرم
چند وقت پیش داشتم به این فکر میکردم که چرا علیرغم همه ی تلاش ها هیچی نمیشه...وقتی خودم رو با همسن هام میسنجم شبا رو بیدارم و روزا رو مشغول ولی کیفیت زندگی اونا خییلی بالاتر و من در رفع حداقل های زندگیم دست و پا میزنم...
من کارشناسیم و واسه مدیر گروه رشته ی خودمون تلاش کردم ک به چشمش بیام که بتونم ارتباطی بگیرم با اساتید بالاتر اما ندید گرفت و منم دلسرد شدم و اهمیت ندادم دیگ اصلا.. تا اینکه چند روز پیش مدیر گروه دانشجوهای ارشد رشتمون که از دانشگاه دیگ بود و استاد ی درسمون شده بود
ناگهانی بهم پیشنهاد همکاری داد...خیلی جا خوردم و خیلی ازم تعریف کرد ک زیر نظرت داشتم و متوجه شدم استعداد زیادی داری ...خیلی ذوق زده شدم اول و ی جلسه گذاشت ک برم ببینمش حرف بزنیم...گفتم من تا اینجاها رفتم و به نتیجه نرسیدم
گفت میخام راجب یه سری چیزا دیگه کار کنیم و واسم بحث مادی قضیه خیلی مهمه و حس میکنم تو میتونی به چیزی ک میخام برسی
گفتم الان این علمی ک میگید واسه این کار رو ندارم گف اصلا مهم نیست تو بگو یسال دیگ بهش برسی فقط الان بهم قول همکاری بده
گفت حالا بنظرت چقدر زمان میبره گفتم نمیتونم الکی بگم باید ی کم درموردش تحقیق کنم
دیروز حرف زدیم باز و گفتم یه ماه دیگه...یه کم نگام کرد و ...
خب حس کرد ک یا خیلی نپختم و جوان ک نمیفهمم چی میگم یا حالت دیگه ای نداره :grinning_face_with_sweat:
اون روی شش ماه تا یسال حساب باز کرده بود و کرده البتهخب امروز داره دوماه میگدره از اون روز،یک ماه و خورده ایش به امتحانات خورد و امروز اخرین امتخان بود و تموم شد چون واحد زیاد برداشته بودم واقعا سخت بود...اما کار رو رسوندم هفته پیش :)
بهش نشون دادم و نشسته بود و از ذوق پاشد واسم دست زد:)
خیلی ازم تعریف کرد و خیلی حس خوبی بود،خیلی وقت بود همچین چیزی رو تجربه نکرده بودم راستش...ی استاد دیگه هم داریم راستش خیلی وقته دارم پلن میچینمم که اعتمادش جلب کنم :grinning_cat_face_with_smiling_eyes: بشدت با سواد و بشدت کار ازش واسه پیشرفت برمیاد ...دیشب رو از دو ظهر تا شش صبح نشستم خوندن وتمام جلساتش رو سر ازمایشگاه که بچه ها فیلم گرفته بودن مجدد دیدم واقعا سخت بود خیلییی سخت بود اونم با سرعت 1.5 ایکس
واقعا نزدیک صبح دیگه داشتم میسوختم و ب سختی تحمل کردم تا اینکه شش و ربع تموم شد و تا هفت و ربع خوابیدم و رفتم امتحان
امروز امتحان ازمایشگاه داشتیم گزارش کارها رو میاورد و از روش میخوند و میپرسید ،از هرکس پنج تا شش تا میپرسید
به من که رسید چون میشناختم گفت میخام پوستت بکنم...گفتم سختترین سوالت رو بپرس استاد..گفت اوکی شکل فلان رو بیار از روی گزارش کارت و توضیح بده و سوال دارم...گفتم نیاز نیست شکلش بیارم،پای تخته خودم رسمش میکنم
گفت یعنی تو اگر اینو رسم کنی که...
و رفتم بیشتر از چیزی که حتی توی گزارش کار و تدریس خودش بود رسم کردم...هیچی دیگه خیلی ذوق کرد و دیگه سوالات دیگ هم نپرسید و شد همون یک سوال
بعد امتحان رفتم باهاش صحبت کردم درمورد وضعیت تحصیلی و... و گفت چون تلاش میکنی و استعداد داری کمکت میکنم همه طوره وخیلی قول داد و یکی اینکه ی ایده که دارم واسه ثبت اختراع قول داد که کمکم کنه و باهم انجامش بدیم:)
خیلی ذوق کردم راستش.... -
خب یه ماه مانده به عید و میدونم اگر عمری باشه پست بعدیم اینجا واسه عیده
هدف دستنیافتنی و رویایی من داره دست یافتنی میشه چیزی که تا این هفته با حدس و گمان و بشه یا نشه واسش تلاش میکردم الان مطمنم میشه دیگه
حالا شاید یک سال یا کمتر بیشتر کار بخواد ولی دیگه میدونم میشه
خیلی به اینده امیدوارم.......
-
خب یه ماه مانده به عید و میدونم اگر عمری باشه پست بعدیم اینجا واسه عیده
هدف دستنیافتنی و رویایی من داره دست یافتنی میشه چیزی که تا این هفته با حدس و گمان و بشه یا نشه واسش تلاش میکردم الان مطمنم میشه دیگه
حالا شاید یک سال یا کمتر بیشتر کار بخواد ولی دیگه میدونم میشه
خیلی به اینده امیدوارم....macrophage Of nahang 0 در شمارشگر رسیدن به آرزوهامون گفته است:
خب یه ماه مانده به عید و میدونم اگر عمری باشه پست بعدیم اینجا واسه عیده
هدف دستنیافتنی و رویایی من داره دست یافتنی میشه چیزی که تا این هفته با حدس و گمان و بشه یا نشه واسش تلاش میکردم الان مطمنم میشه دیگه
حالا شاید یک سال یا کمتر بیشتر کار بخواد ولی دیگه میدونم میشه
خیلی به اینده امیدوارم....خب چندساعت دیگه عیده...امسال علی رغم موفقیت های زیاد و مهارت و ایده های زیادی که ایجاد و خلق شد به طور ناگهانی با ی بحران شدید مالی هم خونواده مواجه شد طوریکه هرچی داریم رو میخایم بفروشیم با اینکه میدونیم حل نمیشه و بعدش خودمون دست تقدیر بسپاریم...سال تحویل امسال رو تنها خونم و سفره ای نیست و تموم اون ادم های شلوغ پارسالش چنان پیچکِ مشکلات، وجودشان را در هم تنیده که راه رهایی براشون نذاشته
اما راستش زیاد نگران نیستم و الان هم منتظرم ساعت شش قراره ی سایت ی اف بزنه و بگیرمش:) چون ایمان دارم که هرچی رخ بده خواست و او بد نمیخواد
من هنوز به رویاهام فکر میکنم و صبحا واسشون پامیشم اگر که مادیان خسته اگر طناب هم پاره درون مرد همواره کشیده میشود باری -
سونامی مشکلات جدید به حدی سریع شروع به بلعیدن هرچی که داشیم کرد که گاها از خودم میپرسم من کجام و دارم چیکار میکنم...تا حدی که الان نگاه گوشیم میکنم و تاریخ رو میزنم
امروز سه و نیم ظهر چهارده فروردین صدها کیلومتر دورتر از خانه و خانواده ام در اتاقی به دنبال حل مشکلاتی که یه دفعه رخ دادن...تو اخرین پستم گفتم دارم به رویاهام هنوز فکر میکنم ولی راستش الان که تایپیک و پست رو دیدم فهمیدم عه رویاهایی داشتم که واسش تلاش میکردم.تا این حد فشار و تنش باعث فراموشی همه چی شده بود و تلاش الان برای بقاس....با ی امید بشدت پایین
بچه ها هرکس این پست رو میبنه ازش خواهشمندم برام دعا کنه...برای خود و خانواده ام.....که بتونیم به زندگی عادی حداقل برگردیم... -
خب سلام ...امروز چهار تیره ساعت 19:30.فک کنم از اخرین پست نزدیک سه ماه میگذره
چند روز قبل عید ی دوره رفتیم و بهشون ی پینشهاد دادم ک کارشون رو مجازی کنن گفتتن نمیشه کارمون عملیه گفتم سه بعدیش کنید گفتن تو میتونی گفتم اره ولی سه ماه بعد ..خب نمیتونستم ولی نیاز دارم به پولش....هیچیشو بلد نبودم ولی فرصت خوبی بود نمیشد از دست داد
خب این سه ماه وسط همه ی بحران ها ی طراحی سایت با وردپرس یادگرفتم(از ی دوره عمومی تا دوره تخصصی جت انجین و لرن دش و..) ی طراحی سه بعدی با freecad (ک دوره ش نبود و مجبور شدم با چت جیپیی یادبگیرم) کار سختی بود ولی انشالا تا سه ماه بعد کاراش تموم میشه و سایتش زدیماین سه ماه سخترین سه ماهی بود ک توی کل دوران زندگیم داشتم نه بخاطر تلاش هاش،بخاطر بحران هاش ... و نمیدونم آیا سه ماه بعد رکوردش رو میزنه یا نه،عای خدا کنه نزنه...از ی جایی ب بعد میفهمی که شبیه ی لشکری که هر لحظه از نیروهاش و فرمانده هاش کشته میشن و فرصت سوگواری نداره،بعد میفهمی بهش میگن بحران های زندگی...بحران ها دیر یا زود سراغ همه میان،مشکلاتی ک تو باعثشون نیستی ولی روت میان،قسمت خشن زندگیه،مشکلاتی که حالت عادی واسه هرکدام چالش های سالانه بود توی اون برهه هر روز رخ میدن و تو دو راه داری یا برای همیشه تحت تاثیر بحران قرار مییگیری و نابود میشی یا انقدر تلاش میکنی ک اندازه ی بحران بزرگ بشی ک ردش کنی
که هردو صورت اسیب های سخت میبنی این چیزیه که کسی بهت نمیگه...
به ارزو هام فکر میکنم؟
زمان همیشه حل کننده نیست اغلب مثل تلاطم های شن و ماسه س ک روت میاد و کارت رو سختتر و پیچیده تر میکنه زمان زمان زمان مثل ی دشمن خونی هر لحظه منو غرق تر میکنه مثل ی بهره ی شبانه برای ی ادم تا خرخره مقروض...مثل ...نمیدونم باید پلن چید اول ب سطح نرمال زندگی رسید بعد تازه اومد و...
طفره نرم ایا هنوز به ارزوههام فکر میکنم؟
نسبت به چهارماه پیش سالها فاصله گرفتم ازشون و یکیشون هم
امروز اولین ارزوم از دست رفت ارزوی که نزدیک پنج سال بهش فکر کردم...
و بهم فهموند زندگی چقدر جدیه و خشن
راستش خستم...هرچی تلاش میکنم و میخام بیام بالا و بکشم بالا وقتی نزدیک یک قدمی میشم ی بحران دیگ رخ میده و باز میبردم پایینخب برنامه م واسه سه ماه بعدی چیه..دوست دارم مهر ک شروع شد چهارتا کار کرده باشم
1)سایت رو واسشون زده باشم و شریک موسسه باشم توی درامدش
2)ی ابزار ک سالها روش فکر میکنم رو تونسته باشم دیگ ب مرحله ی فروش برسونم
...اینو با امدن بحران بهار نتونستم ادامه ش بدم ولی ب ی قدمیش رسیده بودم میشه پست 28 بهمن ک نوشتم
3)پروزه ای ک با استادم شروع کردم -پست 8 بهمن- ب پول نرسید و استاد رهاش کرد برم سراعش و نذارم بخوابه ی کار علمیه و واسه بعد میتونه رزومه بشه
4)این ترم بچه های دانشگاه ب بحران جنگ خوردن و افت کردن ی همت کنم سه نفر جلومن معدلم بیارم بالا و بشم اولخب فک کنم پست بعدیم بشه مهر،اگر اینا انجام بشه پاییز باید اپلیکیشن هاشون رو بزنم و بذارم کافه بازار ،فاصله پست ها داره زیاد میشه اول ی ماه ی ماه بود شد فصل ب فصل امیدوارم نشه سال ب سال...
خب دوستان امیدوارم قبل امدن بحران بتونید با تلاش و جمع اوری پول و خرد کافی اماده تر باشید تا کمتر اسیب ببیند...بحران ها ی دفعه میان
واسم دعا کنید واستون دعا میکنم...روزتون بخیر تابستون خوبی سپری کنید
-
سلام
دقیقا یک سال دیگه همه چی مشخص میشه...
دروغ چرا از امسال میترسم اونم زیاد. میدونم روزای سختی در انتظارمه که براشون آمادگی ندارم. اما هر روز اون دختره میاد به ذهنم...وقتی اون از پس روزای جهنمی زندگیش گذشته چرا من نتونم؟
در نهایت تنها ناجی زندگیمون خودمونیم و بس!_۵ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۳۶ شب، اتاق خواب.
-
قرار بود سه ماه بعدش بیام گزارش بدم مهر- دو ماهی هم رد شد - دیدم سالگرد ورود اکانتمه به سایت گفتم بد نیست الان
سلام-
اما کارهای که میخواستم انجام بدم :
- نزدم با پیشنهاد های کاری خیلی بهتر روبه رو شدم ، دیروز گفتن بیا بریم پیش فلان کس که ی پروژه خفن بگیرم ــ الان ک پست تیر ماه و قبل رو دیدم دارم با خودم فکر میکنم که چه حسی داشتم خیلی واسم مهم بود ک حسابم کنن الان برعکس شده و شاید همه ش بخاطر تلاش و لطف خداست
2)ابزارم موفق نشد مجدد ابزاری که علت زدن این تاپیک بود عملا و ارزوی اصلیم خب دارم یادگیری ماشین رو یاد میگیرم امید دارم این تکمیلش کنه و کار رو جمع کنه
3)بازم با پیشنهاد های خیلی بهتر روبه رو شدم و دیدم وقتی که بخوام واسه تکمیل اون بذارم میتونم واسه اینا بذارم
4)اولویتم تغییر کرد و دیگه واسم مهم نبود ک معدلم بالا بیاد
اما پست بعدیم انشالا به شرط حیات میاد واسه عید 1405
- پایان ناامه ی دانشگاهم باید تکمیل کنم که خیلی سنگین برداشتم که به امید خدا اگر انجام بشه قرار تو ی ژورنال با IF نزدیک 40 چاپ بشه ک خودش به تنهایی نشون میده که چقدر مسیر پرپیچ خم
- دوست دارم یکی از این پیشنهادی خوب که شده رو بتونم پیاده کنم
- ی سایت زدم موازی و ی لول پایینتر از ابزارم امیدوارم بتونم به درامد برسه
4)امیدوارم یادگیری ماشین بتونه ابزارم رو تکمیل کنه و به ارزوم برسم
-
- پیشنهادم اینه بقیه هم پست بذارن که میخوان چیکار کنن - خیلی حس کمک کننده ایه وقتی میای میخونی ک مثلا سه ماه پیش داشتی به چی فکر میکردی و دغدغه ت چی بوده الان چیه و کجایی - - من با سه ماه الان اوکی ترم شما میتونی هرماه یا هر هفته یا هرطور دلت خواست بذاری - -
-
- از خدا میخام که هممون به ارزوهای قشنگمون برسیم در کنار سلامتی و تندرسی و کسایی ک دوستشون داریم و دوستمون دارن - -
- نزدم با پیشنهاد های کاری خیلی بهتر روبه رو شدم ، دیروز گفتن بیا بریم پیش فلان کس که ی پروژه خفن بگیرم ــ الان ک پست تیر ماه و قبل رو دیدم دارم با خودم فکر میکنم که چه حسی داشتم خیلی واسم مهم بود ک حسابم کنن الان برعکس شده و شاید همه ش بخاطر تلاش و لطف خداست
