مشکل من یا دینی؟

[Hako]

سلام
مجددا توی درس هفتم سودای عشق وقتی میگیم به رنگ خود گرداند مند و مفعول به چه حالتی هستش؟
میشه خود را به رنگ او گرداند؟ خود مفعول و رنگ متمم اسنادی؟
ریاضیا
تجربیا
دانش-آموزان-آلاء

[S.daniyal hosseiny]

Hako
سلام.
(عشق) هرجا که رسد، سوزد (سوزانَد) و به رنگ خود گرداند.
(عشق) هرجا که رسد، به رنگ خود گرداند.

کسی را به رنگ خود گرداندن، یعنی کسی رو تغییر بدی.
خود را به رنگ کسی گرداندن، یعنی از کسی تقلید کنی.
که خب طبیعتا خیلی باهمدیگه فرق دارن.

اینجا منظور نویسنده اینه که عشق هرکجا برسه، همه‌چیز رو از بین می‌بره و جز خودش چیزی باقی نمی‌ذاره.
گرداندن فعله و «به رنگ خود» متمم فعلیه. البته فکر می‌کنم شما متمم فعلی نمی‌گید. صرفا بدونید متممه. چراییشم که مشخصه. حرف اضافه داره.

[Hako]

S.daniyal hosseiny
جزوه ام اینجا رو مسند و مفعول گرفته اگخههه

[S.daniyal hosseiny]

Hako
گرداندن رو اسنادی گرفته. پس برای حل این قضیه مجبور بوده مسند براش تعبیه کنه.
بیش از اونکه گرداندن معنی اسنادی و شدن بده، در معنی چرخوندن و تغییر دادن به کار رفته.
حتی اگر اسنادی هم در نظر بگیریمیش، نمی‌شه وقتی «به رنگِ خود» خودش یه ترکیبه، اجزاشو از هم جدا کنیم و به زور بهشون نقش فرو کنیم.
حتی در اون صورت، کلِ «به رنگ خود» یه گروه مسندیه. قابل جداسازی نیست. هرچند که به کل با اسنادی بودن جمله مخالفم.

[Hako]

S.daniyal hosseiny
😭😭اینا چرا اینطوری عههه

[S.daniyal hosseiny]

Hako
چون ادبیات و دستور زبانه. =)))
جای دعوا و بحث و گفتگوئه.

[S.daniyal hosseiny]

Hako
توی دستور زبان خیلی اوقات، خیلی چیزا قطعی نیست عسل.
گاهی چیزهایی هم‌پوشانی پیدا می‌کنن و این چیز عجیب و اضطراب‌آوری نیست. صرفا کافیه جسارت فکر کردن و اشتمال بر قواعد و قوانین رو داشته باشی تا بتونی تصمیم درست‌تری بگیری.

[S.daniyal hosseiny]

جدای از این، یه بخش زیادی از مبانی دستور زبان و قوانینش در ساختار ادبیات درسی مدارس حذف شده و خیلی چیزها رو نمی‌خونید.
درواقع توی چارچوبی که خارج از دبیرستان و دروستونه، قوانین دربرگیرنده‌تر و جامع‌ترن. اما مسئله اینه که عملا کسی که جزوه‌ای در زمینهٔ ادبیات نوشته و دستوری رو بررسی کرده، عملا نظریه‌پردازی کرده و براساس نگاهی که به دستور و ساختار جملات داشته، اینا رو تقسیم بندی کرده. لزوما به این معنی نیست که حتما باید تمام و کمال «جواب نهایی» همون باشه و خود شخص تو می‌تونی به عنوان دانش‌آموزی که سواد چیزی رو داره، با بخشی از مبانی کتابت مخالفت کنی و نظر جدیدی رو منطبق با قواعد ارائه کنی. این اتفاقا زیبایی ادبیاته. نه منظر ترسناکش. هزاربار تاحالا گفته‌م... ادبیات ریاضی نیست که حتما و بی‌شک دو دوتا بشه چهارتا... و این چیز ترسناکی نیست.