dars1234
دوست عزیز سلام!
اول از همه اینکه اصلا نگران این نباش که وقتی میری دانشگاه چند نفر همسن و سال و همشرایط تو هستن و قراره تک و تنها باشی یا نباشی؟!
چون مهم نیست.
حالا میخواد با سن کم باشه یا با سن بالا..
چیزی که این وسط مهنه و میخوام بهش اشاره کنم اینه که پشت کنکور نمون .
دانشگاه و سطحِ علمی دانشگاه و اساتیدش خیلی مهمههههههه
ولی چیزی که مهمتره عمرِ توعه..
و مهمتر از عمرِ تو این دیدگاه که بهت قول میدم از بین همهیِ کسایی که هنوز ترم اول دانشگاهشون رو نگذروندن، کمتر کسی داره واونم اینکه دانشگاه مهم نیست!
- شاید (که مطمئنم قطعا) حرفم برات سخته و تو دلت اصلا اهمیت هم ندی بهش ولی خواستم آخرین تیرم رو تو تاریکیِ توهمِ پشت کنکور موندن پرتاب کنم و بهت بگم :
اگه قراره یه رتبه بیاری که بتونی یه رشتهیِ خوب تو دانشگاه نسبتا خوب بیاری، برو.
باور کن دنیای بعد کنکور خیلی قشنگتره... حالا هر دانشگاهی میخواد باشه..
باور کن گاها یه استادای محشر و همه چی تموم و معرکهایی تو همین دانشگاهای معمولی پیدا میشه که جاهایِ دیگه شاید نشه!
بله قبول دارم که دانشگاهای تاپ خوبن و تویِ این موضوع شکی نیست.
ولی حرفِ من اینه که یه دانشگاه دولتی یه شهر بزرگی هم اونقدر خوبی داره و میتونه کمکت کنه و پیشرفت کنی و به جاهای بالا بالا برسی که بعدا حتی از اینکه به پشت کنکور فکر کردی هم خندهت بگیره.
و یه موردی که میخوام بهت خودت بری و پی اون ماجرا رو بگیری اینه که چند درصد از ورودی های دانشگاهای تاپ میتونن درست به موقع و سر ۸ترم درسشون رو تموم کنن؟ و از اون درصد باز چند درصدشدن تونستن به راحتی اپلای کنند؟و بعد برو و میزان کلی افرادی که اپلای کردن رو بسنج و ببین چقدرشون از چجور دانشگاهایی بوده؟(این مورد آخر برا اینه که اگه هدفت اپلای و فاند گرفتن هست)
آری میدونم تو رشته ریاضی دانشگاه مهمتر از رشته هست ولی باورکن مهمتر از همهیِ اینها هم هست.
خودت را کاهیده نکن.
همین:)
