هرچی تو دلته بریز بیرون 5
-
Infinitie. A
نه ویژگی فرد دلداری دهنده رو -
@mohsen-sari
میخوای از حرفام علیه خودم استفاده کنی، حس میکنم -
@سجاد-ذوالفقاری
سلام سجاد جان اینو برای تو مینویسم؛
ب جرئت میتونم بگم امسال یکی از سخت ترین سال های زندگیت قراره باشه و اما شیرینی بعدش قراره لذت بخش باشه مثل طعم بستنی یخی وسط یه روز گرمِ تابستونی:)) پس با قدرت شروع کن چون یه انجمن سال دیگه دوس دارن بدونن چه رتبه خوبی رو کسب کردی
راستی میدونی چرا گفتم یکی از سخت ترین؟ چون زندگی قرار نیست آسون بشه مثل یه scape room بهش نگاه کن! هر مرحله سخت تر از قبلی اما در عوضش هر مرحله تو هم یه سلاح بیشتر از مرحله قبل داری، سلاح ک همیشه به تیرو تفنگ نیس! گاهی اوقات صبور تر میشی، گاهی یه تجربه ای رو بدست میاری ک بقیه ندارنش و شاید به نظرت الان به هیچ کارت نیاد ولی چند سال بعد به حرفه ای ترین شکل ممکن ب کمک اون تجربه میتونی بدرخشی پس امسالو دست کم نگیر که قراره اون آدم خودساخته در آینده رو بسازه
پس امسال سعی کن نسبت به امواج منفی بی توجه باشی اره میدونم سخته ولی خب تو از پسش به بهترین نحو ممکن ب برمیای
امیدوارم بعد یه ریکاوری پر قدرت شروع کنی
موفق باشی دوست من -
Infinitie. A خوبی
-
Abolfazl Mousavi پیامو دیدی اصن
-
Infinitie. A مرسی
-
amirh_hmyf اینم شانس مایه
-
Abolfazl Mousavi حاجی فکر سلامتیت باش
خدا شاهده برا خودت میگم شب از دل درد خوابت نمیبره باهم نصف میکنیم fifty fifty
-
00 : 00
:
-
#تودلی
عجیب ترین معلم دنیا بود، امتحاناتش عجیب تر. امتحاناتی که هر هفته می گرفت و هر کسی باید برگه ی خودش را تصحیح می کرد، آن هم نه در کلاس، در خانه، دور از چشم همه.
اولین باری که برگه ی امتحان خودم را تصحیح کردم سه غلط داشتم. نمی دانم ترس بود یا عذاب وجدان، هر چه بود نگذاشت اشتباهاتم را نادیده بگیرم و به خودم بیست بدهم...
فردای آن روز در کلاس وقتی همه ی بچه ها برگه هایشان را تحویل دادند، فهمیدم همه بیست شده اند به جز من...
به جز من که از خودم غلط گرفته بودم.
من نمی خواستم اشتباهاتم را نادیده بگیرم و خودم را فریب بدهم.
بعد از هر امتحان آنقدر تمرین می کردم تا در امتحان بعدی نمره ی بهتری بگیرم...
مدت ها گذشت و نوبت امتحان اصلی رسید، امتحان که تمام شد، معلم برگه ها را جمع کرد و برخلاف همیشه در کیفش گذاشت...
چهره ی هم کلاسی هایم دیدنی بود.
آن ها فکر می کردند این امتحان را هم مثل همه ی امتحانات دیگر خودشان تصحیح می کنند. اما این بار فرق داشت. این بار قرار بود حقیقت مشخص شود.
فردای آن روز، وقتی معلم نمره ها را خواند، فقط من بیست شدم...
چون بر خلاف دیگران از خودم غلط می گرفتم؛
از اشتباهاتم چشم پوشی نمی کردم و خودم را فریب نمی دادم.
زندگی پر از امتحان است...
خیلی از ما انسان ها آنقدر اشتباهاتمان را نادیده می گیریم تا خودمان را فریب بدهیم...
تا خودمان را بالاتر از چیزی که هستیم نشان دهیم. اما یک روز برگه ی امتحانمان دست معلم می افتد، آن روز چهره مان دیدنی ست...
آن روز حقیقت مشخص می شود و نمره واقعی را می گیریم...
راستی در امتحان زندگی از بیست چند شدیم؟