هرچی تودلته بریز بیرون7

[S.daniyal hosseiny]

بخواب

[Anzw 18]

Zahra.tg ای بابا

[Infinitie. A]

میگه ایرانیا خیلی آدمای ساده این
ساده لوح، خیلی خوشبین

[Zahra.tg]

S.daniyal hosseiny هر کسی با آدم درست خیلی حرف میزنه ولی برای پیشرفت حداقل برای چیزی که من می خوام درونگرایی به درد نمی خوره

[______]

Anzw 18
چشم دیگه چی بگیرم؟!
‍️
مایل به تخمه برای غیبت؟!
اگه خیلی دیگه عمیقه سبزی بگیرم بیارم

[S.daniyal hosseiny]

Anzw 18
حالا که به همه تعارف کردی گذاشتی سرد شد کسی نخورد کسی نخواست کسی برنداشت موند رو دستت باد کرد ندونستی کجا بری خالی کنی یهو یادت افتاد؟

[Zahra.tg]

حتی شوفاژ هم گرمم نمیکنه انگار با لباس تابستون رفتم وایستادم زیر برف

[Anzw 18]

______
هیییچی دیگه‌همون کافیه
عَ کِّ هی غیبت کار زشتیه عسیسم هیچ وقت غیبت نکن

[S.daniyal hosseiny]

Zahra.tg
من اتفاقا فکر می‌کنم برونگراها، برعکس درونگراها، با آدمِ درست خیلی «سکوت» می‌کنن.
خصوصا اگه بحث دوستی یه درونگرا و یه برونگرا باشه.

[Anzw 18]

S.daniyal hosseiny
ااااااااالان دم کشید ترمز کن برادر

[______]

Anzw 18
تنها کار زشتی که برام خیلی قشنگه همینه‍️

[S.daniyal hosseiny]

Anzw 18
بریده.

[Zahra.tg]

S.daniyal hosseiny نمی دونم شایدم بستگی داره به مدل شخصیتی هر فرد...

[Anzw 18]

______
بسیار هم زیبا، عالی و نااایس:)))

[______]

Anzw 18
‍️️

[Anzw 18]

S.daniyal hosseiny هعییی

[Zahra.tg]

کسی نیست بزنمش؟!

[نقطه]

وه که گر من بازبینم روی یار خویش را
تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را

یارِ بارافتاده را در کاروان بگذاشتند
بی‌وفا یاران که بربستند بار خویش را

مردم بیگانه را خاطر نگه دارند خلق
دوستان ما بیازردند یار خویش را

همچنان امّید می‌دارم که بعد از داغ هجر
مرهمی بر دل نهد امّیدوارِ خویش را

رای رای توست خواهی جنگ و خواهی آشتی
ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش را

هر که را در خاک غربت پای در گل مانْد مانْد
گو دگر در خواب خوش بینی دیار خویش را

عافیت خواهی نظر در منظر خوبان مکن
ور کنی بدرود کن خواب و قرار خویش را

گبر و ترسا و مسلمان هر کسی در دین خویش
قبله‌ای دارند و ما زیبا نگار خویش را

خاک پایش خواستم شد بازگفتم زینهار
من بر آن دامن نمی‌خواهم غبار خویش را

دوش حورازاده‌ای دیدم که پنهان از رقیب
در میان یاوران می‌گفت یار خویش را

گر مراد خویش خواهی ترک وصل ما بگوی
ور مرا خواهی رها کن اختیار خویش را

درد دل پوشیده مانی تا جگر پرخون شود
بِه که با دشمن نمایی حال زار خویش را

گر هزارت غم بود با کس نگویی زینهار
ای برادر تا نبینی غمگسار خویش را

ای سهی سرو روان آخر نگاهی باز کن
تا به خدمت عرضه دارم افتقار خویش را

دوستان گویند سعدی دل چرا دادی به عشق
تا میان خلق کم کردی وقار خویش را

ما صلاح خویشتن در بی‌نوایی دیده‌ایم
هر کسی گو مصلحت بینند کار خویش را

[Nilay]

Maaah
۸ دی؟
من بالاخره کارآموزی‌هام تموم شدن.
فعلا امتحان هم ندارم.
یه دو سه هفته‌ای راحتم.

[Nilay]

داشت می‌گفت شب درد سنگین‌تر میشه.
و چقدر درست می‌گفت.
البته اون منظورش درد جسم بود ولی به نظرم هر دردی شب که میشه سنگین‌‌تر میشه....