هرچی تودلته بریز بیرون7
-
هرجا بری ی مشت گاو هستن ک خودشون بزنن ر نفهمی.
اینا دیگ واقعا نفعشون تو نفهمیدنه وگرنه گاوم این روزا خیلی چیزارو میفهمه. -
🐤🐤🐤🐤🐤🐤
-
آب کاش به ارتش از جوجو ها داشتم
-
این پست پاک شده!
-
این پست پاک شده!
-
۱. ویژگی سموم و سوپرآنتیژنها (صفحه اول)
مقاومت سموم: سموم استافیلوکوکوس به حرارت و آنزیمهای گوارشی مقاوم هستند (بنابراین اگر در غذا ترشح شوند، باعث مسمومیت غذایی میشوند). این سموم در ۵۰-۳۰٪ سویههای استاف اورئوس وجود دارند.
مکانیسم سوپرآنتیژنها (Super Antigens):
برخی سموم (مثل توکسینهای اکسفولیاتیو، TSST-1 و انتروتوکسینها) خاصیت سوپرآنتیژنی دارند.
عملکرد: این پروتئینها بدون نیاز به پردازش معمول، از ناحیه خارجِ شیار اتصالی پپتید، هم به MHC کلاس II و هم به ناحیه متغیر زنجیره بتا (V\beta) گیرنده سلول T متصل میشوند.
نتیجه: ایجاد یک "پل" بین این دو مولکول باعث فعالسازی غیر اختصاصی لنفوسیتها میشود.
تفاوت با آنتیژن معمولی:
آنتیژن معمولی: کمتر از ۰.۰۱٪ سلولهای T را فعال میکند.
سوپر آنتیژن: ۲ تا ۳۰٪ از لنفوسیتهای T را فعال میکند.
عوارض: این تحریک شدید باعث آزادسازی حجم عظیمی از سایتوکاینها میشود که منجر به عوارض بافتی شدید و در نهایت شوک سیستمیک میگردد.
۲. مقاومت آنتیبیوتیکی (صفحه دوم)
مقاومت به متیسیلین (MRSA):
علت اصلی: حضور ژن mecA (یا همولوگ آن mecC).
مکانیسم: تولید پروتئین PBP2a (پنیسیلین بایندینگ پروتئین تغییر یافته) که میل ترکیبی بسیار کمی نسبت به متیسیلین، نافسیلین و اگزاسیلین دارد.
درمان MRSA:
درمان انتخابی: آنتیبیوتیکهای گلیکوپپتیدی، به ویژه ونکومایسین.
مقاومت به ونکومایسین:
سویهها ممکن است به صورت VISA (مقاومت حد واسط) یا VRSA (مقاومت کامل) گزارش شوند.
خطوط آخر درمان (جایگزینها):
برای مواردی که مقاومت حد واسط یا کامل به ونکومایسین وجود دارد، از آنتیبیوتیکهای زیر استفاده میشود:
لینزولاید (Linezolid)
تیگسایکلین (Tigecycline)
داپتومایسین (Daptomycin)
۳. پیشگیری (صفحه دوم)
برای پیشگیری از عفونتهای بیمارستانی (Nosocomial) ناشی از استاف اورئوس اقدامات زیر ضروری است:
امحا پانسمانهای آلوده.
پوشاندن زخمهای عفونی.
شستشوی دست و پوشیدن دستکش.
ریشهکنی باکتری از بینی پرسنل (چون ممکن است ناقل باشند).
این خلاصه تمام نکات "هایلایت شده"، "نکتههای مهم" و یادداشت شده هست -
۱. ویژگی سموم و سوپرآنتیژنها (صفحه اول)
مقاومت سموم: سموم استافیلوکوکوس به حرارت و آنزیمهای گوارشی مقاوم هستند (بنابراین اگر در غذا ترشح شوند، باعث مسمومیت غذایی میشوند). این سموم در ۵۰-۳۰٪ سویههای استاف اورئوس وجود دارند.
مکانیسم سوپرآنتیژنها (Super Antigens):
برخی سموم (مثل توکسینهای اکسفولیاتیو، TSST-1 و انتروتوکسینها) خاصیت سوپرآنتیژنی دارند.
عملکرد: این پروتئینها بدون نیاز به پردازش معمول، از ناحیه خارجِ شیار اتصالی پپتید، هم به MHC کلاس II و هم به ناحیه متغیر زنجیره بتا (V\beta) گیرنده سلول T متصل میشوند.
نتیجه: ایجاد یک "پل" بین این دو مولکول باعث فعالسازی غیر اختصاصی لنفوسیتها میشود.
تفاوت با آنتیژن معمولی:
آنتیژن معمولی: کمتر از ۰.۰۱٪ سلولهای T را فعال میکند.
سوپر آنتیژن: ۲ تا ۳۰٪ از لنفوسیتهای T را فعال میکند.
عوارض: این تحریک شدید باعث آزادسازی حجم عظیمی از سایتوکاینها میشود که منجر به عوارض بافتی شدید و در نهایت شوک سیستمیک میگردد.
۲. مقاومت آنتیبیوتیکی (صفحه دوم)
مقاومت به متیسیلین (MRSA):
علت اصلی: حضور ژن mecA (یا همولوگ آن mecC).
مکانیسم: تولید پروتئین PBP2a (پنیسیلین بایندینگ پروتئین تغییر یافته) که میل ترکیبی بسیار کمی نسبت به متیسیلین، نافسیلین و اگزاسیلین دارد.
درمان MRSA:
درمان انتخابی: آنتیبیوتیکهای گلیکوپپتیدی، به ویژه ونکومایسین.
مقاومت به ونکومایسین:
سویهها ممکن است به صورت VISA (مقاومت حد واسط) یا VRSA (مقاومت کامل) گزارش شوند.
خطوط آخر درمان (جایگزینها):
برای مواردی که مقاومت حد واسط یا کامل به ونکومایسین وجود دارد، از آنتیبیوتیکهای زیر استفاده میشود:
لینزولاید (Linezolid)
تیگسایکلین (Tigecycline)
داپتومایسین (Daptomycin)
۳. پیشگیری (صفحه دوم)
برای پیشگیری از عفونتهای بیمارستانی (Nosocomial) ناشی از استاف اورئوس اقدامات زیر ضروری است:
امحا پانسمانهای آلوده.
پوشاندن زخمهای عفونی.
شستشوی دست و پوشیدن دستکش.
ریشهکنی باکتری از بینی پرسنل (چون ممکن است ناقل باشند).
این خلاصه تمام نکات "هایلایت شده"، "نکتههای مهم" و یادداشت شده هست


