-
ramses kabir
وَه که جدا نمیشود نقش ِتو از خیال من
تا چه شود به عاقبت در طلب تو ، حال من -
@M-Shajarian
نمیدانم چنان لیلی نمیدانی بدون تو
(فراخای جهان تنگ است برِ مجنون چو زندانی)
لُعبَت
(این بیت،بیت اخر یه غزل 20 بیتیه و تنها مصرع اخرش از سعدی تضمین شده) -
ramses kabir
یا رب نگاه کس به کسی آشنا مکن
گر میکنی کرم کن و جدا مکن -
ramses kabir
یا رب، نگاه کس، به کسی آشنا مکن
گر میکنی، کرم کن و از هم جدا مکن -
Ainoor نمی دانم پس ازمرگم چه خواهد شد
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم
چه خواهد ساخت
ولی بسیار مشتاقم
که ازخاک گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد
به دست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز پی در پی
دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد
بدین سان بشکند در من
سکوت مرگبارم را. -
@Matrix
اَگر ان ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم همه دنیا و عقبی را
نه چون صائب که میبخشد فقط دست و تن و پایش
که آن را هرکسی بخشد که بیند ماهِ زیبا را
اگر آن بهجت تبریز بدانست قدر ماهِ خود
نمیرفت ماه او از دست که بخشد روح و اجزا را
نیاز گل که این دست و سر و اجزا نمیباشد
که گل ها عشق میخواهند نه این بحث و جدل ها را...
لُعبت
(و شعرتون از دکتر شریعتی،هیچ کلمه ای برای توصیفش ندارم) -
ramses kabir
آمدهام چو عقل و جان از همه دیدهها نهان
تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم
(اشعار خودتونه؟ و لعبت تخلصتون؟)
(بله شعر زیباییه) -
@Matrix
میم مادر همان مست دو چشمان من است
ماشه ی اسلحه ی حق به تن و جان من است
من از ان خمر شدم مست که در چشمانت
خون مردم چو بدیدم که به دامان من است
لُعبَت
(بله،همه ی اشعار مشاعره از غزل های خودمونه)