-
یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا -
@Deleted-Account0
ای که همه هستی من خورده گره به موی تو
ای که دل دیوانه ام آمده است به کوی تو -
@Deleted-Account0
من ز افسون سخن ساحر شاعر باشم
چون ز باران شکر از قلم عالم باشم
چهره ی یوسف گم گشته نخواهم که چو من
با زبان بازی خود دلبر ماهر باشم
لعبت
(این بیتا برای مزاحن جدی نگیری) -
-
ramses kabir
تو با قلب ویرانه من چه کردی
ببین عشق دیوانه من چه کردی
در ابریشم عادت آسوده بودم
تو با بال پروانه ی من چه کردی -
@Deleted-Account0
دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد
جز غم که هزار آفرین بر غم باد -
@Deleted-Account0
در این سرای بی کسی کسی به در نمیزد
به دشت پرملال ما پرنده پر نمیزند -
@Deleted-Account0
در اندیشه ببستم قلم وهم شکستم
که تو زیبا تراز آنی که کنم وصف و بیانت. -
_Biliifti_
تا سر نکنم در سرت ای مایهٔ ناز
کوته نکنم ز دامنت دست نیازهرچند که راهم به تو دورست و دراز
در راه بمیرم و نگردم ز تو باز -
@Deleted-Account0
ز دیدنت نتوانم که دیده دربندم
وگر مقابله بینم که تیری در بندم -
_Biliifti_
مده ای رفیق پندم که نظر به او فکندم
تو میان ما نَدانی که چه می رود نهانیسعدی
-
_Biliifti_
ازدرد سخن گفتن و از درد شنيدن
بامردم بى درد، ندانى كه چه دردى است. -
ramses kabir
تو با شکستگیِ پا قدم به راه گذار
که ما به جاذبه امداد میکنیم تو را
(صائب تبریزی)