چند نکته:
✅پلاسما،لنف،مایع مفصلی،مایع درون مجاری نیم دایره ای ،مایع درون حلزون گوش،زلالیه،مایع مغزی نخاعی،جزء محیط داخلی محسوب می شوند.اما مایع درون لوله های نفرون ها،مجاری جمع کننده،لگنچه،میزنای،مثانه و میزراه و مایع درون لوله ی گوارش،مایع ترشح شده توسط غدد پیازی-میزراهی و پروستات و مایع واژینال جزء محیط داخلی نیستند.
✅چون هومئوستازی شامل اعمالی نظیر تنظیم قند،نمک،آب ،اسید-باز،دما و نیز دفع مواد زائد است.بنابراین عواملی مثل هورمون ها،دستگاه عصبی،دستگاه تنفس،دستگاه گردش خون و دستگاه دفع مواد زائد(کلیه ها) در ایجاد هومئوستازی نقش دارند.
✅وال پستاندار است و شش دارد،مننژ و دیافراگم دارد،نوزادش رنین تولید می کند،دمش افقی است و اوره دفع می کند.
✅از متابولیسم کربوهیدرات ها مثل کیتین و نشاسته و گلیکوژن و لاکتوز و ساکارز و گلوکز و همچنین لیپیدها مثل کوتین و کلسترول و تری گلیسیرید و فسفولیپید،ماده ی دفعی زائد نیتروژن دار،تولید نمی شود.
✅از آمونیاک به سمت اوره و اوریک اسید،سمیّت و آب لازم برای دفع کاهش و انرژِی لازم برای دفع و پیچیدگی فرمول افزایش می یابد.
✅دوزیستانی مثل بعضی وزغ ها به تناسب زیستگاه در آب،آمونیاک و در خشکی،اوره دفع می کنند،انسان به طور همزمان اوره،اوریک اسید و مواد خارجی مثل داروها و حشره کش ها را به کمک کلیّه ها دفع می کنند و تک سلولی های آبزی مثل آمیب،پارامسی،تاژکداران چرخان و ... آمونیاک دفع می کنند.
✅بخش انتهایی هر نفرون،لوله ی خمیده ی دور است که به مجاری جمع کننده ختم می شود،این مجاری،جزء نفرون محسوب نمی شوند.
✅مسیر عبور ادرار در آقایان به این صورت است:
نفرون⬅️ مجاری جمع کننده⬅️لگنچه⬅️میزنای⬅️مثانه⬅️پروستات⬅️میزراه (در خانم ها پروستات وجود ندارد).
✅ در یک فرد ایستاده حرکت ادرار در میزنای و حرکت غذا در مری هرچند در جهت جاذبه است،امّا عامل اصلی موثر در ایجاد آن،انقباضات دودی ماهیچه های صاف است.
✅چون حجم تراوش 24 ساعته 180 لیتر است و حجم پلاسما 3 لیتر می باشد، می توان گفت در هر شبانه روز 60 بار کل پلاسما از کلیه ها عبور کرده و تصفیه می شود.
✅میزنای ادرار را از لگنچه ی کلیّه در ناحیه ی شکمی ضمن عبور از روز شاخه ی آئورت و بزرگ سیاهرگ زیرین به مثانه در ناحیه ی لگنی انتقال می دهد و سطح پشتی و جانبی وارد مثانه می شود
.
✅وجود سلول های خونی یعنی گلبول قرمز و سفید و پلاکت و همچنین وجود متعلقات این سلول ها مثل هموگلوبین،پرفورین و انیدرازکربنیک و ترومبوپلاستین و همچنین وجود پروتئین های خون مثل آلبومین و فیبرینوژن در کل لوله های ادراری و وجود آمینواسید و گلوکز از لوله ی خمیده ی نزدیک به بعد غیر طبیعی است.
✅کلیه ها با دفع بی کربنات در زمان قلیای شدن محیط داخلی و دفع یون هیدروژن ،در زمان اسیدی شدن محیط داخلی ، PH محیط داخلی را در حد ثابت (تقریبا 7.4) نگهداری می کنند.
✅از شاخه ی پایین رو لوله ی هنله، تنها آب بازجذب می شود ،هورمون آلدوسترون،روی این بخش تاثیر ندارد.
✅از آنجا که بخش بالا روی لوله ی هنله و لوله ی خمیده ی دور به آب نفوذ ناپذیرند هورمون ضد ادراری ،روی این بخش ها اثر ندارد.
✅هورمون های آلدوسترون ،ضد ادراری و پاراتیروئیدی ، روی بازجذب کلیوی اثر گذارند و هورمون آلدوسترون علاوه بر بازجذب ،روی ترشح کلیوی نیز موثر است.
✅هرچند آلدوسترون اثر مستقیمی روی شبکه ی اول مویرگی و تراوش ندارد، اما چون سبب افزایش فشار خون می شود ،به طور غیر مستقیم ،سبب افزایش تراوش و افزایش تولید ادرار می شود.
✅ترشح بیش از حد کورتیزول دارای عوارض زیر است:
خیز –افزایش میزان اوره و اوریک اسید-افزایش میزان تراوش کلیوی-اختلال در ساختار ربات،زردپی ،غضروف و استخوان، ضعف سیستم ایمنی
✅در بین هورمون های موثر بر کلیه ،هورمون های ضد ادراری و پاراتیروئیدی ،گیرنده های غشایی داشته و تنها بر بازجب کلیوی اثرگذارند و هورمون آلدوسترون، گیرنده ی درون سلولی داشته و هم بر بازجذب و هم بر ترشح کلیوی موثر است.
✅در بیماری های دیفتری و مالاریا، آسیب کلیوی ایجاد می شود.
