هرچی تودلته بریز بیرون7
-
در حسرتِ یک لبخند عمیق،میگریست.
-
کی فکرش رو میکرد بار شرم زنده بودن انقدر سنگین باشه.
-
به شخصه داخل تمام امتحانات مجازی به هم دوره ای ها کمک کردم و یکی از آزمون ها رو کاملا به لطف من پاس کردن. ولی سر یکی از آزمونا گفتن اگر با AI چک نکردید و دانش خودتونه جوابی نفرستید، سر اون یه حال درست و حسابی بهشون دادم و جواب نفرستادم. نصف کلاس امتحان رو افتادن. 🗿
-
۱۳ تا ۱۵ سالگی زندگی من خدا بود 🔥
از هر جهت دوستش داشتم
هم خوب درس خوندم هم خوش گذروندم هم دوستام خفن و باحال بودن
واقعا رفیقِ خوب خیلی مهمه ، من الان ۵ ساله دیگه رفیقِ خوب ندارم
هنوز که هنوزه با این دوستا راهنماییم در ارتباطم با اینکه سرنوشت همه مون جدا شد و پخش شدیم سر تا سر ایران ! در رشته های مختلفنمیدونم همه اینو تجربه میکنن یا مشکل از منه،
ولی داخل این دوره اگه من نماز و روزه و اعمال عبادی و زیارتی رو انجام میدادم خیلی بهم کیف میداد خیلی حس معنوی بیشتری داشت
بخاطر همین از درون حس رضایت و آرامش داشتم از نظر معنوی
ولی ، بعد از تموم شدن این دوره انگار نه انگار
اصلا قابل مقایسه نیست ، وقتی به اون دوران فکر میکردم میگم بابا دیگه اینا همش الکیه ، تو دیگه اصلا شاید ایمان نداری معلوم نیست چخبر شده ، اگه اون حس معنوی بود پس دیگه چرا الان تجربه نمیشه ؟
ول معطلی فقط -
سندروم Survivor's Guilt:
حالت روانیای که فرد پس از زنده موندن از یه فاجعه یا تجربه مرگبار با وجود بی تقصیر بودن، دچار احساس گناه از زنده موندن میشه، به ویژه وقتی دیگران آسیب دیده یا جان باختن. -
یکی هست خدا رو با نماز و روزه پیدا میکنه
یکی به جور دیگه خدا رو تو زندگیش پیدا میکنه
یکی دیگه با یه ادبیات دیگه با خدای خودش حرف میزنه -
خدایا شکرت✨️

