دوست و رقیب

[NEGAARINN]

وقتی من گوشه های برگه های کتابی رو دولا نمیکنم و هیچ اثری از های لایتر تو هیچکدوم از صفحاتش نیست یعنی یا اون کتاب اونقدر به نظرم حوصله سربر و بدونِ هیچ جذابتی بوده که نمیخواستم چیزیشو نگهدارم تو ذهنم یا اونقدر بکر بوده و تک تک خطوطش پراز رمزو راز بوده که باید گوشه ی تمامِ صفحه ها دولا و تمامِ خطهاش های لایت میشده و این کتاب از همون دسته ی دومه
نمیدونم باید چه طوری کلمات رو کنار هم چید تا بشه این کتاب رو توصیف کرد
این کتاب رو باید باید باید باید خوند
قلمِ این بشر فوق العاده ترین چیزیه که تابه حال توی دنیایِ نویسندگی دیدم

" یکی از دردسرهای عشق این است که دست کم برای مدتی این خطر را دارد که به طور جدی خوشبختمان کند "

[Rain]

%(#f5480a)[apple and rain ]

%(#ff0000)[او ]هم چشم‌هایش را می‌بندد و به من فکر می‌کند؟

%(#ff0000)[ او] هم چشم‌هایش را می‌بندد و لبخند می‌زند؟

%(#ff0000)[#سارا_کروسان]

[chakame]

این پست پاک شده!

[_MILAD_]

نگاه کردم به چشمانش. دنبال رد آشنایی بودم. همیشه اولین‌بار اگر به چشمی نگاه کردی و توانستی در دریاچه‌ی نورش شنا بکنی، می‌توانی کنار آن آدم بمانی، اگر نه که چه بهتر هرچه زودتر، راهی بشوی.
‌‌‌
خاما
#یوسف_علیخانی

[_MILAD_]

حرف نزدن، دلهره ای بود
وحرف زدن و درست فهمیده نشدن,

دلهره ای دیگر...!

#رومن_رولان
ژان کریستف

[_MILAD_]

می‌توانی روی خاطره ها سرپوش بگذاری، یا چه می‌دانم، سرکوب‌شان کنی .
ولی نمی‌توانی تاریخی را که این خاطرات را شکل داده پاک کنی. هر چی باشد، این یادت بماند : تاریخ را نه می‌شود پاک کرد نه عوض.
مثل این است که بخواهی خودت را نابود کنی !

#هاروکی_موراکامی
سوکورو تازاکی بی رنگ و سال‌های زیارتش

[_MILAD_]

طریق درست عشق ورزیدن همین بود :
بی هراس، بی حد و مرز، بی اندیشه‌ی فردا
و سپس بی پشیمانی ...
#جولین_بارنز
هیاهوی زمان

[M.an]

ﻫﺮﻛﺲ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ آنچه ﺭﺍ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﻭ ﻫﻤﮕﻮﻥ ﺍﺳﺖ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﺍﺭﺝ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
کسی ﻛﻪ سطحی ﺍﺳﺖ ﭼﻴﺰﻫﺎی سطحی ﺭﺍ ﻣﻴﭙﺴﻨﺪﺩ، کسی ﻛﻪ ﻋﺎمی ﺍﺳﺖ ﭼﻴﺰﻫﺎی ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ ﺭﺍ، کسیﻛﻪ آﺷﻔﺘﻪ ﻓﻜﺮ ﺍﺳﺖ، ﺍﻓﻜﺎﺭ ﻣﻐﺸﻮﺵ ﺭﺍ، کسی ﻛﻪ ﺍﺑﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﻣﻬﻤﻼﺕ ﺭﺍ. و ﻫﺮﻛﺲ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﺮﭼﻴﺰ، آثار ﻭ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﭙﺴﻨﺪﺩ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺍﺳﺖ.

#در_باب_حکمت_زندگی
#آرتور_شوپنهاور

دانش-آموزان-آلاء

[mo]

دلم می‌خواهد زندگی‌ام را مانند بسته‌ای در دست کس دیگری بگذارم و بگویم: بیا، برای من دیگر بس است، حالا تو فکرش را بکن.
اما ممکن نیست.
با دست خودمان، زندگی را برای خود خراب کرده‌ایم. هر روز صبح که بیدار می‌شویم سنگینی این زندگی لعنتی روی ما وجود دارد و باز باید فکر کرد...

#آلبا_دسس_پدس
از کتاب #دیر_یا_زود

[mo]

دوست داشتن یک نفر، مثل نقل مکان کردن به یه خونه ست. اولش عاشق همه ی چیزهایی میشی که برات تازگی دارن. هر روز صبح از اینکه می بینی این همه چیز بهت تعلق داره حیرانی. بعد به مرور زمان دیوارها فرسوده می شن. چوب ها از بعضی قسمت ها پوسیده می شن و می فهمی که عشقت به اون خونه به خاطر کمالش نیست؛ بلکه به خاطر عیب و نقص هاشه. تمام سوراخ سنبه هاش رو یاد می گیری. یاد می گیری چطور کاری کنی که وقتی هوا سرده، کلید توی قفل گیر نکنه، یا در کمد رو چطور باز کنی که جیرجیر نکنه. اینا رازهای کوچیکی هستن که خونه رو مال آدم می کنن.

#فردریک_بکمن
کتاب #مردی_به_نام_اوه (اُوه)

[M.an]

بالاخره یک نفر باید گردن سرنوشت را بشکند.
اگر هر از گاهی یک نفر، به سرنوشت دهن کجی نمی کرد، انسان، هنوز روی شاخه های درخت ها زندگی می کرد.

شرق بهشت
#جان_اشتاین_بک

پ ن : .......

[M.an]

متودوروس نخستین شاگرد اپیکور عنوان فصلی در کتابش را چنین برگزیده است:
%(#ff008c)["زخم هایی که بر سعادت ما از درون وارد می شود،بسیار عمیق تر از زخم هایی است که از بیرون می رسند"]
این واقعیتی آشکار و انکار ناپذیر است که عنصر اساسی برای خوشی انسان ، و درواقع برای همه نحوه زندگی او، آن چیزی است که در خود اوست و یا در وجودش جریان دارد.

کتابِ در باب حکمت زندگی

[SenatOr]

برای ملاقاتِ شخصی به یکی از بیمارستان هایِ روانی رفتیم.بیرونِ بیمارستان غُلغله بود.چند نفر سر جایِ پارکِ ماشین دست به یقه بودند.چند راننده مسافرکش سر مسافر با هم دعوا داشتند و بستگان همدیگر را مورد لطف قرار می دادند.
وارد حیاطِ بیمارستان که شدیم،دیدیم جایی‌ست آرام و پردرخت.بیماران روی نیمکت‌ها نشسته بودند و با ملاقات کنندگان گفت وگو میکردند.
بیماری از کنار ما بلند شد و با کمال ادب گفت: من می روم رویِ نیمکتِ دیگری می‌نشینم که شما راحت تر بتوانید صحبت کنید.
پروانه زیبایی روی زمین نشسته بود،بیماری پروانه را نگاه می‌کرد و نگران بود که مبادا زیر پا له شود.آمد آهسته پروانه را برداشت و کف دستش گذاشت تا پرواز کند و برود.
ما بالاخره نفهمیدیم،بیمارستانِ روانی %(#f28eed)[اینورِ دیوار است یا آنورِ دیوار؟]

#کتابِ کمالِ تعجب

[فااطمه]

️خودخواهی و غرور، دو چیز متفاوتند،
هر چند که معمولا مترادف گرفته می شوند.

ممکن است کسی مغرور باشد، اما خودخواه نباشد.
غرور، بیشتر به تصور ما از خودمان بر می گردد،
خودخواهی به چیزی که دیگران درباره ما می گویند...!

غرور و تعصب
#جین_آستین

کتاب قشنگیه

[M.an]

از حیله و دسیسه نترس. اگر کسانی دامی برایت بگسترانند تا صدمه ای به تو بزنند، خدا هم برای آنان دام می گستراند.

چاه کن اول خودش ته چاه است. این نظام بر جزا استوار است. نه یک ذره خیر بی جزا می ماند نه یک ذره شر، تا او نخواهد برگی از درخت نمی افتد. فقط به این ایمان بیاور.

ملت عشق
#الیف_شافاک

[99]

چیزى که نمى فهمیدم این بود که مردم تفکر نمى کنن، تکرار مى کنن. تحلیل نمى کنن، نشخوار مى کنن. هضم نمى کنن، کپى مى کنن. اون وقت ها یه ذره مى فهمیدم که بر خلاف حرف بقیه، انتخاب بین امکاناتِ در دسترس فرق داره با اینکه خودت براى خودت تفکر کنى. تنها راه درست فکر کردن براى خودت اینه که امکانات جدید خلق کنى، امکان هایى که وجود خارجى ندارن.

کتاب جزء از کل

[M.an]

یا زیاد بخوانید یا اصلا نخوانید!
کسانی که چند کتاب محدود خوانده‌اند به متوهم‌ترین و خطرناک‌ترین انسان‌ها‌ تبدیل می‌شوند، زیرا تعصب شدیدی روی دانش اندکشان پیدا می‌کنند

کارل_سیگن

[فااطمه]

بزرگترین راز خلقت این نیست که چرا خدا جهان را خلق کرده است
بلکه این است که او چرا انقدر بیشعورها را گستاخ و منفور آفریده است.
(دیوار نوشته ای پشت یک در، در کلیسای بوستون)

بیشعوری

[M.an]

️فکر نمی کنم چیزی به اندازه ی خنده، واگیر داشته باشد. غم و اندوه هم می تواند واگیر داشته باشد.

امّا ترس، چیزِ دیگری ست. ترس نمی تواند به راحتیِ شادی و غم سرایت کند و این، بسیار خوب است.

ما با ترسهایمان، کمابیش تنهاییم…

دختر پرتقالی
#یوستین_گردر

[Zahra M]

میدونی چه حسی داره وقتی خودتو به سرنوشت می‌سپری؟
یه جورایی بهت خوشامد می‌‌گه. دیگه نه دردی هست، نه ترسی و نه اشتیاق و آرزویی.

#جوجو_مویز
دختری که رهایش کردی