خــــــــــودنویس
-
-
بعضی وقتا..
بعضی مشکلات..
یجوری بهت فشار میارن که چاره ای جز مچاله شدن نداری..!
اونقدر مچاله میشی تا قلبت دیگه نمیزنه..
تا مغزت از کار میوفته..
تا بدنت بی حس میشه ..
و یه جنازه ی یخ زده یه گوشه ی دنیا ازت پیدا میشه..
.
.
بعضی وقتا..
به آسمون بدون ماه خیره میشم..
بعد به خودم..
دوباره به آسمون..
درسته ماه نیست ولی خب..
خـــــدا که هست..
وقتی که اون باشه دیگه هیچ چیز و هیچکس دیگه ای لازم نیست..
فقط..فقط الان نمیدونم دارم تاوان کدوم گناه رو پس میدم
که حتی خــــدا هم بهم نگاه نمیکنه..
شایدم میخواد ببینه من صبرم چقدره..!
ولی خب خــــدا جونم چیز دیگه ای ازم نمونده..
این بار سنگین رو از روی دوشم بردار..
به جاش دستتو بزار..
بزار تا برگردم به روزای خوب و قشنگ..
من همونی ام که هروقت چیزی ازت خواستم بهم بخشیدی..
من همون آشنای دیروز و غریبه ی امروزم..
خــــدای مهربونم خودتو ازم نگیر.. -
تنهایی آدما باهم فرقی داره..
بعضیا وقتی هیچکس رو ندارن،
احساس تنهایی میکنن..
بعضیا خیلیا رو دارن اما وقتی اونی که باید باشه..نیست،
احساس تنهایی میکنن..
بعضیا وقتی از طرف هیچکس درک نمیشن،
احساس تنهایی میکنن..!
بعضیا هم ..
.
.
.
ولی جنس تنهایی من با "بعضیا" فرق داره..
من یه جایی توی گذر زمان گیر کردم..
یه جایی بین گذشته و آینده..
گذشته ای که خاطره های خوبش در مقابل خاطره های بد به چشم نمیان..
و آینده ای که تاریکه..سرده..ترسناکه
و تنهایی مطلق توش موج میزنه..
و زمان حالی که داره به غمگین ترین حالت ممکن میگذره..
پر از حس ترس..غم..تنهایی
تنهایی..
تنهایی.. -
یه مدت این جا اسپم ندادم :face_savouring_delicious_food:
مثل همیشه اوضاع دور و برم بد یعنی در حد وخیم بد.
اصلا یه وضعیه بیرون. هر بار که نگاه میکنم سرگیجه میگیرم مثل یه پانیک مثل یه حالتی که نمیدونم چطور. مشکل اینجاست که چیزی رو که میبینم مغز نمیتونه قبول کنه.
مثلا یه سوال توی ذهنم هست
خب شما اینو حتما میدونین که از لحاظ فکری ما ایرانیا خیلی دور افتاده شدیم :smiling_face_with_open_mouth_cold_sweat: یعنی به خاطر اموزش ها و خیلی چیزای دیگه فکرامون برمیگرده به چند هزار سال قبل.
ولی اینجا یه تناقض هست همون که میگم وقتی میبینم یه لحظه همه چی انگار توی ذهنم مخلوط میشه و من ارور میدم.
واقعیت اینکه یه جورایی انگار چطوری بگم شاید من این طور میبینم وو حساس شدم و شایدم واقعیت اینه که ظاهر نمایی خیلی زیاد شده. مثلا تناقضی که هست مثلا ادمی رو میبینی با ظاهر عالی و مرتب ولی با ذهنی که ادم روک بگم حالش به هم میخوره :face_savouring_delicious_food: و یا ادمی که مثلا ظاهرش خیلی بده ولی در عوض فکر عالی ای دارهو سوال دیگه این که چرا یه جورایی انگار احساس میکنم که خیلی چیزا در مورد ظاهر تکراریه. مثلا مانتو ابی و یا شلوار سفید و یا مدل موی خامه ای و یکی دو نمونه اینطوری. انگار یه کپی انبوه زدن و پخش کردن. خلاصه از این لحاظ ذهنم ریخته به هم: اگه ظاهرمون اینقدر داره خوب میشه پس چرا وضعیت داره به همون اندازه بدتر میشه؟ اگه ظاهر داره خوب میشه و وضعیت داره بدتر میشه پس میشه گفت باطن و شخصیت ها ثابت موندن(در یه حدی که کار رو بهتر نکنن) ؟ یا این وسط من قاطی کردم؟
خب این از اون سوالا که شدید توی ذهنم پراکنده بودن.
حدودا یه ماهی میشه کلاس زبان رفتم (همونطور که قبلا گفتم توی تایپیک بعد کنکور) و باشگاه هم دارم ثبت نام میکنم کمی دیر شد به یه دلایلی.
کلاس زبان که اول رفتم یه کلاس 23 نفری بود! و استادش هم در یه حدی بود که نزدیک بود بهش بگم بشین سر جات من درس بدم
کلاس رو عوض کردم اون یکی بهتر بود 10 نفر هستیم. این استاد از قبلیه خیلی بهتره و واقعا خیلی عالی تونستم راه بیافتم. جلسه اول که در مورد شخصیت حرف زدیم استاد گفت که ادم احساسی ای هست. منم از اونجایی که تجربه اش رو داشتم با ادمای احساسی واقعا خوب نمیتونم راه بیام. من خودم احساساتم نزدیک به صفره :smiling_face_with_open_mouth: خیلی کمه.
بدیش اینه از یه طرف که میخوام کلی سوال بپرسم بعضی وقتا اکثرا بعد از نصف تایم کلاس یه جورایی بی حوصله میشه. و وقتایی هم که سوال میپرسم نمیدونه یه جورایی انگار دلسرد میشه. برای همین گفتم به مشکل برمیخوریم چون ادم احساسی هست. ولی در کل ادم عالی هست خیلی ازش خوشم میاد و بیشتر از این خوشم میاد که وقتی میبینه خیلی تلاش میکنم امید میده.
مثل همیشه رقیب تو کلاس پیدا نمیشه:smiling_face_with_open_mouth_closed_eyes: باید هم نباشه هر روز 17 نوع کتاب زبان میخونم :face_savouring_delicious_food:
در کل نمیدونم چمه. نمیدونم خوشحالم نمیدونم ناراحتم نمیدونم توی خوابم نمیدونم بیدارم.
-
در اتوبوس باز میشه و من از روی صندلی سبز رنگ کنار سکو بلند میشم
یعنی منو میشناسن؟
اگر منو ببینن چه جوری برخورد میکنن
دستام میلرزه یاد تو می افتم اصلا چرا باید بیان؟
بیان اما چرا پیش من چرا الان؟!
الان که تموم شد؟!
الان که دیگه قرار نیست اتفاقی بیوفته
میشناسمشون بین جمعیت دست تکون میدم
لبخند یادت نره
لبخند میزنم دوسشون دارم.. اره دوسشون دارم مثل تو
هرکسی که دوسش داری رو دوسش دارم
میان سمتم
قدمام رو تند میکنم..
پدر؟
پدرجان سلام..
لبخند میزنن.. مصنوعی نیس.. حس میکنم گرماش پر میکنه
مادر که لبخند میزنه شبیه تو میشه
دلم میخاد گوشیمو دربیارم و عکست رو بگیرم کنار چهرش
چه قدر شباهت..
میرم جلو و مادر و بغل میکنم صورتشو میبوسم
مهربونه بوی گل میده بوی مادر بوی عشق
میخام پلاستیک رو از دست پدر بگیرم که دستشو عقب میکشه
نه دخترم سنگینه خودم میارمش
لبخنداشون هنوز توذهنمه
گوشیم رو درمیارم و میگم زنگ بزنم؟
نگران میشه بدونه تنها اومدین این همه راه رو از شمال تا اینجا
مادر سرتکون میده
نه نه عزیزم نمیخایم بدونه
سری تکون میدم ومیگم چشم
نگاهشون میکنم انگار تو رو میبینم
میبرمشون سمت ماشین قفل در رو میزنم وسوار میشم
پدر یاعلی میگه و مینشینه
اروم حرکت میکنم سمت خونه
گه گاهی به مادر نگاه میکنم و نگاهامون درهم گره میخوره
ناخوداگاه میگم
خیلی شبیه شماست.
لبخندتون نگاهتون..پدر میخنده و میگه فکر میکردم همه میگن شبیه منه بیشتر تا مادرش..
نگاهش رو برمیگردونه سمت شیشه
-چرا همراهتون نیومد؟
+بهش نگفتیم برای چی میایم.. اونم درگیر کارشه.. خودمون خواستیم بیایم
پشت چراغ قرمز نشستیم و من زل زدم به ماشین جلویی..
یعنی قراره چی بشه (: -
یعنی قراره چی بشه
_فاطمه؟؟ دخترم چراغ سبز شد..مردم دارن بوق میزنن باباجان
نگاهم رو برمیگردونم رو صورت پدر
جان؟ بله ببخشید.. الان راه میوفتمنگران نگاهم میکنه.. نفسش رو باصدا بیرون میده واروم دستی به ریشش میکشه..
باز هم شبیه تو..
چرا تعجب میکنم؟
باید بپرسم اما میترسم ناراحت بشن.. نمیخام ناراحت بشن
میبرمشون خونه.. مامان و بابا منتظرن
بابا زنگ میزنه گوشی رو میزارم رو بلندگو
بله بابا؟
دخترم کجایی
سلام بابا تو ماشین داریم میایم صداتون روبلندگو هست
سلام عزیزم به به خوب هستین اقا کامران؟ خانواده خوبن؟ سفرتون چطور بودراحت اومدین؟
پدر با لبخند و اروم جواب میده
سلام الحمدلله ممنونم شما خوبین خانواده خوبن؟خوب بود خداروشکر راحت اومدیم و این دختر رو هم انداختیم تو زحمت
نگاهشون میکنم که یعنی شما مراحمید پدر
سلامت باشید این چه حرفیه رانندگی دختر ما که شمارو اذیت نکرد؟؟
باخنده غر میزنم : بابااا...
مادر میخنده سلام جناب حالتون چطوره؟؟
این چ حرفیه زحمت هم دادیم هم به شما هم به این دختر
بابا میخنده و بحث ادامه پیدا میکنه
ولی من حواسم پی جادس..
چرا تو نیومدی چرا یهو بعد چند سال باید نباشی و
بعدمن خانوادت رو ببینم
چ قدر دوسشون دارم چه قدر میترسیدم ازمن خوششون نیاد و منو قبول نکنن اما حالا... دیگه فرقی هم داره
میپیچم تو کوچه و درپارکینگ رو میزنم
کمک میکنم تا وسایل رو ببریم بالا مامان وبابا میان استقبال
جو خوبیه همه میخندن و میوه پوست میکنن
بازم میخام بپرسم چی شده
اما روم نمیشه میترسم فکر دیگه ای کنن...
شام رو میکشم و میشینیم سر سفره
بابا تعارف میکنه : آقا کامران بفرمایید سینی رو برمیداره و میده دست پدر
مامان هم سینی رو میده دست مادر و میگه میناخانم تعارف نکنید توروخدا بفرمایید
همه غذا میکشن
غذای مورد علاقه ی توعه.. کاش میومدی.. به سفره نگاه میکنم
چرا غذا از گلوم پایین نمیره
همه معمولی رفتار میکنن.. انگار سال هاست همو میشناسیم
دلم میخاد بپرسم اما نمیتونم اگر اشتهاشون کور بشه چیبابا دستت درد نکنه جای پسرم خالیه خیلی ماکارونی دوست داره
اسمتو نگفت چرا؟
میدونم که میدونن برای تو پختم
مامان پیش قدم میشه میکشم براشون ببرید
بغض کردم.. نکنه اشتباه کرده باشم
نکنه پدر ومادرتو نباشن؟
اما این شباهت این شهر این صدا این سلیقه...
بلند میشم..
میام تو اتاق..
مادر درمیزنه
جانم الان میام؟
میتونم بیام تو اتاق؟ -
صبح تو ی ماشین کنار پدر و مادر میریم سمت ترمینال
نمیشه بیشتر بمونید؟
نه دخترم هدفمون دیدن تو بود که الحمدلله بهش رسیدیم..
هروقت تونستی بهمون سر بزن..
چشم چشم حتما میام پدر..
قابلمه ماکارونی رو صندلی عقب کنار مادره..
هواخنکه و پنجره رو میکشم پایین تا مثل بچه ها بغضم نگیره..
بزار همه چی قشنگ تموم بشه فاطمه..
بزار خوب تموم کنیم..
لبخند می زنم فدای سرت.. فدای سرت که نشد..
که نمیشه..
خداروشکر که همه چیز خوبه که مادر و پدر رو دیدم
میرسیم ترمینال و مادرو قبل از این که سوار اتوبوس بشه بغل میکنم..
دم گوشش اروم زمزمه میکنم سلام من رو برسونید..
مادر اروم میگه مراقب خودت باش دخترم
پدربهم لبخند میزنه و میگه ممنونم ازت..
بهترین لبخندم رو میزنم و میگم خواهش میکنم من از شما ممنونم که به خاطر من این همه راه اومدین..اتوبوس که میره میشینم روی نیمکت سبز کنار سکو
نفس عمیق میکشم..
به صدای راننده ها گوش میدم و چشمامو میبندم...
افتاب کم کم تند میشه و هیاهوی مسافرا جای خالی اتوبوس رو پر میکنه...تراوشات ذهن خسته (:
جدی نگیرید -
میگه که زندگی کردن رو از کی اموختی (به سبک ادبیش
) میگه از رپر (rapper)!
یعنی من میگما نه که اینجوری بگنیه شب با برادرم رفته بودیم یه رستورانی (غذاش واقعا مزخرف بود) موقع برگشتن من تو ماشین منتظر بودم دیدم یه نفر یه رپر یا یه ادم که به رپ علاقه داشت با صدای بلند برای خودش رپ میگفت و همینطور قدم میزد. دو خانم با سن بالای 50-60 که از کنارش رد شدن طوری رد شدن که انگار یه ادم مریض دیدن. خیلی خوشم اومد از اون ادم خواستم با انگشتا که میگن دمت گرم اونطوری نشون بدم ولی نشد.
به این فکر کردم که یه چیزی کمه اینجا. اون ادم یه الگو بود برام برای اینکه خودم باشم و برای خودم زندگی کنم. شاید خیلی چیزا بگم که از نظر بقیه نمیدونم دیوونه بودن یا .... هر چیز دیگه ای باشه ولی خیلی خوبه که برای خودم زندگی کردم و تونستم خودم باشم و حرف خودم رو بزنم. الان زندگی کردن برای خودمون از همه چی سخت تره درسته دیگه؟
واقعا اون ادم عالی بود تونستم هر چی تو ذهنم بود هر چی تو دلم بود بگم و توی جمع البته و زندگی کنم برای خودم. یه ادم که همیشه کچل + پروفسوری میزنهکمک خیلی خوبی بود دمت گرم رپر جان کمک کردی اونی که میخوام باشم از همه لحاظ.
منتظرم دانشگاه بتونم برم ببینم کدوم نرم افزار هارو باید مسلط بشم شروع کنم به کارای کامیپوتری. این مسلط بودنه خیلی جلو میندازه. از استادا بپرسم ببینم دقیقا کدوم نرم افزار هارو باید مسلط بشم. من یه چیز رو متوجه نشدم هنوز اینکه چرا باید طراحی وب و نرم افزار و ... رو بخونیم برای رشته ما ؟ ولی خیلی عالیه نگران اون هوش مصنوعی بودم که باید چیکار کنم لازم دارم میگفتم باید برم یعنی IT بخونم؟ یعنی باید یه جوری برنامه ریزی کنم که تا چند سال دیگه خیلی از متود هارو حتی از یه مهندس کامپیوتر هم بیشتر کار کرده باشم.
در اخر یه سایت میخواستم بگم بهتون به اسم downloadly.ir توش برید بخش اموزش و بعد کلی اموزش داره توش درمورد IT و زبان.
نگاه کنین اون سایت رو و بعدش به این سایت برید udemy.com همه جور اموزش توش داره البته پولی هم هستن ولی شما free ها رو پیدا کنین نگاه کنین از اعتماد به نفس هست تا زبان و درس های دانشگاه فکر کنم هم باشه ولی همه انگلیسی ان.
امروز من کل گرامر زبان + مدیریت زمان رو دانلود کردم.
تو مدیریت زمان (فیلم چهارم) میگه که: -
زندگی زیباست....
ولی این زیبایی باید در نگاه تو باشع
فک کن اگه همیشه به نیمه پر لیوان نگاه کنی چقد زندگی قشنگ تر میشع
ﮔﻪ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﺍﺯﺕ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﻘﺪ ﺩﻭﺳﻢ ﺩﺍﺭﯼ ؟
ﻧﮕﻮ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ !
ﺑﮕﻮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ ..ﺍﮔﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺗﺎ ﮐﯽ ﺩﻭﺳﻢ ﺩﺍﺭﯼ ؟
ﻧﮕﻮ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ !
ﺑﮕﻮ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺴﺘﯽ..ﺍﮔﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﻘﺪ ﺑﻬﻢ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺭﯼ ؟
ﻧﮕﻮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﭼﺸﺎﻡ !
ﺑﮕﻮ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻬﻢ ﺍﻃﻤﯿﻨﺎﻥ ﻣﯿﺪﯼ .ﺗﺎ ﺑﺪﻭﻧﻪ ...
ﺗﺎﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺷﻪ ﮐﻪ ،
ﺑﻪ ﺍﺭﺯﺷﺎﺕ ﺍﺣﺘـرام ﺑﺬﺍﺭﻩ ...
برا خودتون ارزش قائل شید -
گل بابونه
-
این پست پاک شده!
-
سلام
:hand:
نمی دونم درست از کی ولی می دونم حدودا از چند هفته پیش ،زنجیره ای از اتفاقات ، شرایطی رو به وجود آورد که درس خوندن رو سخت می کرد و حال منو روز به روز بدتر...
خب دیدم باز دارم وارد بحرانات بعد از اعلام نتایج و بازخورد هاش از اطرافیان میشم و من که تجربه غرق شدن توی اون منجلاب ذهنی رو داشتم تصمیم گرفتم باهاش مبارزه کنم...
دیدم دیگه واقعا نایی برای درس خوندن توی اون شرایط ندارم ، همه ی کتابا و جزوه هام و نوشته هام و خلاصه همه ی وسایلمو توی کمد چیدم و درشو بستم...
تصمیم گرفتم خودمو به یه کاری مشغول کنم که زمان باز هم مثل همیشه کار خودشو بکنه و بگذره و بگذره و بگذره و اندکی شرایط بهبود پیدا کنه ، و چه کاری بهتر از هنری که توی مدرسه یاد گرفتم ، معرق !!:facepunch: :facepunch:
در سالی که پشت کنکور بودم ، یکی از بزرگ ترین مشکلاتم این بود که همیشه پایان راه رو گم می کردم ، خیلی اتفاق می افتاد که از خودم بپرسم اصلا چرا من درس می خوانم ؟!...
به واسطه همین تجربه تصمیم گرفتم با استفاده از هنرم ، نمادی بسازم تا همیشه مقابل چشمام باشه و هر وقت راهو گم کردم یا خواستم بی خیال بشم ، بهم چشمک بزنه و راهو نشونم بده
و این چنین شد که ستاره قطبی رویا هام رو درست کردم
{این همون عکس پروفمه و اینکه اسممو خط زدم}
امیدوارم امسال به اون آدمی که باید تبدیل بشم و تهش اون چیزی بشه که می خوام ...
پ ن 1 : این دوتا کار رو هم همراه "ستاره قطبی رویاهام" درست کردم
پ ن 2 : رسما همین جا قول میدم از بچه های انجمن هر کی سال دیگه پزشکی آورد ، از این روپوشا واسش درست کنم ، دیگه انگیزه از این بالاتر؟؟!
پ ن 3 : خداروشکر بارقه هایی از بهبود شرایط داره به چشم می خوره ، بریم واسه درس -
پارت اول
مهرشاد میخوای از روی یه شعر بخونیااا
نگاهم رو بهش دوختم..
دستی به ریشش کشید و گفت :حالا نمیشه یه نفر دیگه بخونه؟!
رضا:ای بابا!پسر دو بیت بیشتر نیست!!
نگاهش رو به صفحات شعر دوخته بود
شروع به خوندن کرد:وقتی که زندگی من..
صدای بمش با بغض مخلوط شد.روی صورتش دقیق شدم.درد رو توی چهره اش حس کردم..
مکث کرد،دوباره گفت بهتره من نخونم!
نوید با اعتراض گفت:ای بابااا بخون دیگه
نگاه گذرایی به جمع کرد و روی من نگاهش متوقف شد.چند ثانیه..
غم توی چشماش موج میزد،همراه با درد..
نگاهش رو از من گرفت و دوباره مشغول خواندن شد
ناگهان قلبم ایستاد..تک تک سلول های بدنم متوقف شده بودند..
تمام زورم برای گریه نکردن و قورت دادن یک بغض چند ساله رو سر لیوان توی دستم خالی کردم.با تک تک حروفی که به زبان می آورد،خاطرات به ذهن من هجوم می آوردند.. -
پارت دوم
سه سال پیش
_من نمیام
+اینقدر ترسو نباش
_آره من میترسم..اصن من از ارتفاع وحشت دارم
+نگران نباش!من پیشتم..به من اعتماد نداری؟!
توی چشماش خیره شدم.چطور میتونستم بگم نه وقتی قلبم و مغزم به من فرمان همراهی میداد؟!
سوار تلکابین شدیم.روبه روی هم نشستیم.تلکابین به حرکت دراومد و من علاقه ای به نگاه کردن به اطراف نداشتم .زنگ گوشیم به صدا دراومد.با تعجب نگاهمو از صفحه گوشی گرفتم و نگاهش کردم.
چشمکی زد و با سر اشاره کرد که جواب بدم.تماس رو وصل کردم..
+دوست دارم..با من تا آخرش میمونی؟!
از حرفی که زده بود شوکه شدم و با دوتا دستام صورتمو پوشاندم و درحالی که می خندیدم گریه می کردم..شایدم برعکس ولی حس عجیبی بود.منتظر نگاهم می کرد..
هنوز تماس وصل بود..
_وقتی که زندگی من
هیچ چیز نبود
هیچ چیز به جز تیک تاک ساعت دیواری
دریافتم
باید ، باید ، باید
دیوانه وار دوست بدارمکسی را که مثل هیچکس نیست
فروغ فرخزاد
.
.
با صدا زدن اسمم متوجه درد توی دستم شدم.لیوان توی دستم خورد شده بود و سیل اشک روی صورتم راه افتاده بود.
به من نگاه میکرد..نگاهی از جنس نگرانی..
جعبه کمک های اولیه رو از نوید گرفت و دستم رو پانسمان کرد و من تمام لحظات غرق او بودم..
با گفتن «تموم شد» منو از دریای خودش بیرون کشید.نگاهی به دست باندپیچی ام انداختم
مهرشاد هم رفت تا دستاش رو بشوره.وقتی برگشت به ستون تکیه داد و با نگاهش به من دنبال جواب می گشت..دنبال دلیلی منطقی که رفتن من رو توجیح کنه..
رفتن بی دلیل من..
وقتی جوابی پیدا نکرد به بالکن رفت سیگار میکشید..
سیگار پشت سیگار..
و منی که پشیمان تر از همیشه مردی را تماشا می کردم
که سیگار را با سیگار روشن میکرد..
تمام
ببخشید اگه طولانی بود -
اجیا داداشام
خیلی دوستون دارمعاغا همینا جا شد بکشم بقیتونم تو یادم هستینا
خب بگم که اولی مرضیه و سحر، گونش ، فاطمه، دلارام ، بهاره ،مهسا بعد مجهول انجمن شاه شطرنجمون بعد صدرای خلاق و ایل خان بعد به ترتیب
revival
@bfesfilmbvxazsjk دکتر دراکولا
@Milad91 از اون ناظم مهربوناست
Acola
_MILAD_ اون ماسته
athenaa
developer غول فیزیک
ققنوس
romisa
ایهام
sandiiii