Hg L 0
سلام.
در درجهٔ اول یادآوری میکنم هر تشخیصی استعارهست. پس ما مسئلهای با استعاره بودن تشخیصایی که گفتی نداریم.
اما درمورد اضافهٔ استعاری بودنشون...
نگاهِ متفکر
متفکر مانند انسانی است که نگاه دارد.
آیا به نظرت این جمله و تشبیه منطقیه که از توش استعاره دربیاریم؟ قطعا خیر.
چون متفکر فی ذاته خودش انسانه. دیگه تشبیه نداره
(البته که در نظر گرفتن واژهٔ متفکر به معنای یک انسان و درواقع به شکل اسم، به جای واژهٔ متفکرانه که یک صفته و اینجا دومی درستتره، باز هم مفهوم جمله درست نیست).
من حقیقتا با تشخیص گرفتن نگاه متفکر این جمله هم مشکل دارم و نمیدونم چرا کتابت این کار رو کرده.
شاید به خاطر وجود واژهٔ متفکر بوده... درحالی که اینجا منظور نگاهِ متفکرانهٔ یه انسانه. تشخیص گرفتنش برای من عجیب بود. درحالی که امتداد داشتن نگاه و اینکه در امتداد نگرش شخص، افقی دیده شده... داره نگرش انسانی رو به یه دشت وسیع تشبیه میکنه. این در ذهن من استعارهای رو داره میسازه. نه تشخیص.
به هر حال...
اضافه استعاری اولی منحله. چون جملهٔ تشبیهِ ساخته شده بیدر و پیکره.
پهلوی این کشور
به خاطر وجود واژهٔ این، و بیشتر از دوتا بودن واژهها، کلا قضیه منتفیه (حداقل در حد و اندازهٔ دبیرستان).
اما اگر فرض کنیم «این» وجود نداره.
کشور مانند انسانیست که پهلو دارد.
اینجا منطقی میتونست باشه و درست. اما پیشنهاد میکنم این رو هم اضافهٔ استعاری درنظر نگیرید.
کما اینکه تشخیص درسته و کشور اینجا استعاره داره.













