-
شعردانه
-
قاصدک هان چه خبر آوردی ؟
از کجا وز که خبر آوردی ؟
خوش خبر باشی اما
گرد بام و در من
بی ثمر می گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری، نه ز دیّار و دیاری باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظرند
قاصدک
در دل من همه کورند و کرند
دست بردار از این در وطن خویش غریب
قاصد تجربه های همه تلخ
با دلم می گوید
که دروغی تو، دروغ
که فریبی تو، فریب !
قاصدک
ابر های همه عالم شب و روز
در دلم می گریند
مهدی اخوان ثالث -
گر تو فارغی از حال دوستان یارا
فراغت از تو میسر نمیشود ما راتو را در آینه دیدن جمال طلعت خویش
بیان کند که چه بودست ناشکیبا رابیا که وقت بهارست تا من و تو به هم
به دیگران بگذاریم باغ و صحرا رابه جای سرو بلند ایستاده بر لب جوی
چرا نظر نکنی یار سروبالا راشمایلی که در اوصاف حسن ترکیبش
مجال نطق نماند زبان گویا راکه گفت در رخ زیبا نظر خطا باشد
خطا بود که نبینند روی زیبا رابه دوستی که اگر زهر باشد از دستت
چنان به ذوق ارادت خورم که حلوا راکسی ملامت وامق کند به نادانی
حبیب من که ندیدست روی عذرا راگرفتم آتش پنهان خبر نمیداری
نگاه مینکنی آب چشم پیدا رانگفتمت که به یغما رود دلت سعدی
چو دل به عشق دهی دلبران یغما راهنوز با همه دردم امید درمانست
که آخری بود آخر شبان یلدا را سعدی -
بس نامور به زیر زمین دفن کردهاند
کز هستیش به روی زمین بر نشان نماندوآن پیر لاشه را که سپردند زیر گل
خاکش چنان بخورد کزو استخوان نماندزندهست نام فرّخ نوشیروان به خیر
گر چه بسی گذشت که نوشیروان نماندخیری کن ای فلان و غنیمت شمار عمر
زآن پیشتر که بانگ بر آید: فلان نماند سعدی -
بی قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما را
بر ما و خود ستم کرد، هر کس ستود ما راچون موجهٔ سرابیم، در شورهزار عالم
کز بود بهرهای نیست، غیر از نمود ما راآیینههای روشن، گوش و زبان نخواهند
از راه چشم باشد، گفت و شنود ما راخواهد کمان هدف را، پیوسته پای بر جا
زان در نیارد از پا، چرخ کبود ما راچون خامهٔ سبک مغز، از بی حضوری دل
شد بیش روسیاهی، در هر سجود ما راگر صبح از دل شب، زنگار میزداید
چون از سپیدی مو، غفلت فزود ما را؟تا داشتیم چون سرو، یک پیرهن درین باغ
از گرم و سرد عالم، پروا نبود ما رااز بخت سبز چون شمع، صائب گلی نچیدیم
در اشک و آه شد صرف، یکسر وجود ما را صائب تبریزی -
يک لحظه به بخشايش او شک نتوان کرد
با اين همه ترديد، در اين باره يقيني ست|فاضل نظری|
-
آن رفیقی که به دوران غمم دور نرفت
زیر شمشیر غمش ، رقص کنان خواهم رفت
!!!(: -
سفرعشق از آن روز شروع شد که خدا
مهر یک بی کفن انداخت میان دل ما
(= -
عاشقی دردسری بود نمی دانستیم
حاصلش خون جگری بود نمیدانستیم
پرگرفتیم ولی باز به دام افتادیم
شرط ، بی بال و پری بود نمیدانستیم
آسمان از تو خبر داشت ولی ما از تو
سهممان بی خبری بود نمیدانستیم
آب و جاروی در خانه ما شاهد بود
از تو بر ما گذری بود نمیدانستیم
اینهمه چشم به راهی نگرانم کرده
عاشقی دردسری بود نمیدانستیم
تا ظهورت چقدر فاصله داریم آقا؟
آه از جمعه ی بی تو گله داریم آقا
رفته بودی که بیایی چقدر طول کشید؟
عرض کردیم نبودی و سحر طول کشید
ما برای خودمان اینهمه گفتیم بیا؟
نذر کردیم به پای تو بیفتیم بیا
تو طبیب دل غمدیده ی مایی آقا
ما که مردیم بیا پس تو کجایی آقا
مگر اینکه تو بیایی و حیاتم بدهی
مگر اینکه تو از این وضع نجاتم بدهی
از به خود آمدن این قافله را گم کردیم
وای بر ما پسر فاطمه را گم کردیم
دست برداری از این غیبت طولانی اگر
من به پای تو بریزم طلبی جامی دگر
از تو دنبال تو بودن نکند سهم من است؟
فقط از هجر سرودن نکند سهم من است؟
من شب جمعه قرار تو دلم میخواهد
صبح فرداش کنار تو دلم میخواهد
بخدا منتظر آمدنت میمانیم
پای این عشق اویس قدمت میمانیم
تو دلت بیشتر از ما تب هجران دارد
سحر وصل همیشه شب هجران دارد
تا به اندازه ی شمعی که ز سر میسوزد
پر پروانه به امید سحر میسوزد
خیر از جمعه ندیدیم به والعصر قسم
بی تو ما طعنه شنیدیم به والعصر قسم
شاعر : صابر خراسانی
اللهم عجل لولیک الفرج
️
