هر چی تو دلته بریز بیرون8

[چیچک]

ناز کنی، نظر کنی، قهر کنی، ستم کنی
گر که جفا، گر که وفا، از تو حذر نمیشود

• مولانا

[__Aqua]

دل بیمار را در عشق آن بت
شفا از نعره‌های عاشقانه است

"عطار"

[Hamid.s]

شاخ خشکیم به ما سردی عالم چه کند
پیش ما برگ و بری نیست که سرما ببرد

[Hamid.s]

ای باد بی‌آرام ما با گل بگو پیغام ما
کای گل گریز اندر شکر چون گشتی از گلشن جدا

ای گل ز اصل شکری تو با شکر لایق‌تری
شکر خوش و گل هم خوش و از هردو شیرینتر وفا

رخ بر رخ شکر بنه لذت بگیر و بو بده
در دولت شکر بجه از تلخی جور فنا

اکنون که گشتی گلشکر قوت دلی نور نظر
از گل برآ بر دل گذر آن از کجا این از کجا

با خار بودی همنشین چون عقل با جانی قرین
بر آسمان رو از زمین منزل به منزل تا لقا

[officer k]

از پختگی است گر نشد آواز ما بلند
کِی از سپندِ سوخته گردد صدا بلند؟!

صائب تبریزی

[__Aqua]

به جان جوشم که جویای تو باشم
خسی بر موج دریای تو باشم
تمام آرزوهای منی، کاش
یکی از آرزوهای تو باشم

“شفیعی کدکنی”

[Hamid.s]

من که در تنگ برای تو تماشا دارم
با چه رویی بنویسم غم دریا دارم...؟!

[Hamid.s]

روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست
در غنچه‌ای هنوز و صدت عندلیب هست
🌱

[Hamid.s]

جا مانده است چیزی جایی
که هیچ گاه دیگر ، هیچ چیز
جایش را پر نخواهد کرد..

[Hamid.s]

یادش که چنان روح، مرا وصله تن بود
گاهی همه دلخوشی کوچک من بود

هرگز به وفاداری او خرده مگیرید
هرچند خودم باخبرم عهدشکن بود

چون قاصدک خسته‌ای از خویش فراری
از عشق فقط سهم من آواره شدن بود

گر اشک الفبای سکوت است، چه گویم؟!
چشم تو در این مدرسه استادِ سخن بود

آفت زده این باغ کجایی که ببینی
پاییز فقط گوشه‌ای از قصه من بود
☁️

[Hamid.s]

جهان آلوده خواب است و من در وهم خود بیدار..

[Hamid.s]

چون بی‌‌تو گذشت، بگذرد بی‌دگران

• رشیدی سمرقندی .

.

[__Aqua]

من بسیار گریسته‌ام
هنگامی که آسمان ابری است
مرا نیت آن است
که از خانه بدون چتر بیرون باشم

من بسیار زیسته‌ام
اما اکنون مراد من است
که از این پنجره برای باری
جهان را آغشته به شکوفه‌های گیلاس بی هراس
بی محابا ببینم

"احمدرضا احمدی"

[officer k]

خنجر از بیگانه خوردن سخت و درمان سخت تر
نیشخند دوستان اما دو چندان سخت تر

خنده هایم خنده ی غم، اشک هایم اشک شوق
خنده های آشکار از اشک پنهان سخت تر

چید بالم را و درهای قفس را باز کرد
روز آزادی است از شب های زندان سخت تر

صبح، گل آرام در گوش چنار پیر گفت:
هر که تن را بیشتر پرورد، شد جان سخت تر

مرگ آزادی است وقتی بال و پر داری، کنون
زندگی سخت است اما مرگ از آن سخت تر

• علیرضا بدیع

[__Aqua]

کسی ‌سوال‌ می‌کند به خاطر چه زنده‌ ای؟
و من برای زندگی تو را بهانه می‌کنم

“نیما یوشیج”

[Ramos9248]

ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار
ببر اندوه دل و مژده دلدار بیار

نکته‌ای روح فزا از دهن دوست بگو
نامه‌ای خوش خبر از عالم اسرار بیار

تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشام
شمه‌ای از نفحات نفس یار بیار

به وفای تو که خاک ره آن یار عزیز
بی غباری که پدید آید از اغیار بیار

گردی از رهگذر دوست به کوری رقیب
بهر آسایش این دیده خونبار بیار

خامی و ساده دلی شیوه جانبازان نیست
خبری از بر آن دلبر عیار بیار

شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن
به اسیران قفس مژده گلزار بیار

کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی دوست
عشوه‌ای زان لب شیرین شکربار بیار

روزگاریست که دل چهره مقصود ندید
ساقیا آن قدح آینه کردار بیار

دلق حافظ به چه ارزد به می‌اش رنگین کن
وان گهش مست و خراب از سر بازار بیار
.
👤دیوان حافظ_غزل شماره ۲۴۹

[officer k]

نمی دانم چرا اما به قدری دوستت دارم
که از بیچارگی گاهی به حال خویش می گریم
فاضل نظری

[Hamid.s]

دست من گیر که بیچارگی از حد بگذشت...

• سعدى .

[Hamid.s]

شب را تا صبح
مهمان کوچه‌های بارانی خواهم بود
و برگ برگ دفتر غمگینم را
در باران خواهم شست

آن گاه شعر تازه‌ام را
ـ که شعر شعرهایم خواهد بود ـ
با دست‌هایم،
بر دفتری که خالی است
خواهم نوشت

ای تغزل دیرینم در باران ...!
☔🌧

[officer k]

آذرِ عاشقانه‌‌ام در حال تمام شدن است ...
و ما دست‌های هم را لمس نکرده‌ایم!