-
شعردانه
|
-
%(#5c1212)[ای لب لعلت ز آب زندگانی برده آب]
%(#5c1212)[ما ز چشم می پرستت مست و چشمت مست خواب ...] -
هفتاد و دو سینه سرخ هجرت کردند
با سرورِ آفتاب بیعت کردند
رفتند و به دریای ابد پیوستند
چون رود ، به اصل خویش رجعت کردند
.
.
. -
-
%(#ad4b4b)[در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست]
%(#ad4b4b)[مست از می و میخواران از نرگس مستش مست] -
دوست داشتنت
شهریوری ترین خیال من است
و نبودنت
سر آغاز بی مهری هایم ...
خنده ات
شکوفه ریزترین رویای من است
و نداشتنت
بهمن ترین حال و هوایم ...
محبوب من ..
تو هستی ...
تو نیستی ...
و من تمام روزها
تمام فصل ها را
در خودم یکجا دارم ...! -
%(#29450a)[شربت از دست دلارام چه شیرین و چه تلخ]
%(#29450a)[بده ای دوست که مستسقی از آن تشنهتر است ( :]- سعدی ( :
-
از جناس تامِ نابِ نامِ تو با کردگار عالمین
گرچه نیکو منظری بر گردنت افتاده دِین ( :- از شعرای بومی
- از شعرای بومی
-
-
نشسته سایه ای از آفــــــــــــتاب بر رویش
به روی شانهی طوفان رهاست گیسویش
ز دوردست، سواران دوباره میآیند
که بگذرند به اسبان خویش از رویش
کجاست یوسف مجروح پیرهن چاکم
که باد از دل صحرا میآورَد بــــــویش
کسی بزرگتر از امــــــــــــتحان ابراهیم
کسی چنان که به مذبح بُرید چاقویش
نشسته است کنارش کسی که می گرید
کسی که دست گرفته به روی پـــــهلویش
هــــــزار مرتبه پرسیده ام زخود او کیست
که این غریب ، نهاده است سر به زانویش
کسی در آن طرف دشت ها نه معلوم است
کجای حادثــه افـــــــــتاده است بازویـــــــش
کسی که با لب خشک و ترک ترک شده اش
نشسته تـــیر به زیر کمـــــــان ابــــــــــــرویش
کسی است وارث این دردها که چون کوه است
عجب که کـوه ز مـــاتم ســــــــــپید شد مویـش
عجب که کــــــــــوه شده چون نسیم سرگردان
که عشق می کشد از هر طرف به هر سویش
طلوع می کند اکنون به روی نیزه سـری
به روی شانه طوفان رهاست گیسویش
#فاضل_نظری -
%(#ff0000)[تا قیامت ز قیام تو قیامت برپاست]
%(#ff0000)[از قیام تو پیام تو عیان است هنوز]
%(#ff0000)[همه ماه است محرم ، همه جا کرب و بلاست]
%(#ff0000)[در جهان موج جهاد تو روان است هنوز . . .]
