-
الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلهابه بوی نافهای کاخر صبا زان طره بگشاید
ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دلهامرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم
جرس فریاد میدارد که بربندید محملهابه می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید
که سالک بیخبر نبود ز راه و رسم منزلهاشب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبک باران ساحل هاهمه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر
نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل هاحضوری گر همیخواهی از او غایب مشو حافظ
متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملهافکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت
یار دیرینه ببینید که با یار چه کرد -
برای رها کردنت دیر است
تو ریشه کرده ای در من
مثل دانه ای
بر دلِ خاک
مثل کوهی بر بستر زمین
مثل ابری بر فراز آسمان
دیگر نمیتوانم رهایت کنم
حتی اگر
گوشه ای از قلبم
برای همیشه خالی بماند ... -
نه از رومم، نه از زنگم
همان بی رنگ بی رنگم
بیا بگشای در
بگشای
دلتنگم ... -
غرق خون بود
و نمی مرد ز حسرت فرهاد
خواندم افسانه شیرین
و به خوابش کردم... -
دی میشد
و گفتم صنما عهد به جای آر
گفتا غلطی خواجه
در این عهد وفا نیست -
گفتمش نقاش را نقشی ز کرمانشاه بکش...
نقش شیری روی قلب نقشه ی ایران کشید...
گفتمش اگر که دراین نقشه کرمانشاه نبود!!!
باقلم یک جنگل تاریک و بی سلطان کشید...
گفتمش این شیرغران چندسال دارد بگو...
روی کاغذ باابهت نقش طاقبستان کشید...
گفتم ای نقاش نقشی هم بکش از مردمش...
نقش نقشی، شامی وشهرام و جاویدان کشید...
گفتمش شیرین و فرهاد!نقش انها پس چ شد؟!
عشقشان دشوار و مرگ از عشق را اسان کشید...
رو به او گفتم چه فرقی بادگر شهرها کند...
کم کمک عکس عقابی بین گنجشکان کشید...
گفتمش در دفترم عکس رخ جانان بکش...
باقلم جوهر زرین ، نام کرماشان کشید.#همه جا ایران سرای من است
-
%(red)[دلبران] مهر نمایند
و وفا نیز کنند
%(red)[دل بر آن] مهر چه بندی
که جفا نیز کنند ... -
تکیه کردم بر وفای او، غلط کردم، غلط
باختم جان در هوای او، غلط کردم، غلط
عمر کردم صرف او، فعلی عبث کردم، عبث
ساختم جان را فدای او، غلط کردم، غلط
دل به داغش مبتلا کردم، خطا کردم، خطا
سوختم خود را برای او، غلط کردم، غلط
اینکه دل بستم به مهر عارضش، بد بود، بد
جان که دادم در هوای او، غلط کردم، غلط
همچو وحشی رفت جانم در هوایش، حیف، حیف
خو گرفتم با جفای او، غلط کردم، غلط -
راﺳﺖ ﮔﻔﺘﯽ ﺳﻬﺮاب
من هم در تردیدم..
من در این عرصه ی آغشته به بغض
لب خندان دیدم..
چشم گریان دیدم..
گریه کردم
امــا !
بارها خندیدم..
رمز بیداری را,پشت بی خوابی این ثانیه ها فهمیدم..
تو به آمار زمین مشکوکی..
من به دل های زمین مشکوکم ...