آلاخونه | شبکه اجتماعی دانش آموزی آلاء

@Znbs
سلام. کجا گفته شده فک اضافه‌ست؟
احیانا «حرف اضافه» نبوده؟

Foruzan Taheri
موجودات، آفریده‌ها، پدیده‌ها.
مسئله اینه که الزاما همهٔ موجودات جاندار نیستن.

@7e521f871c0e75
اونو توی تاپیکی که درمورد کنایه و مجاز و استعاره میزنم متوجه میشی خودت

@7e521f871c0e75
متوجه «ابهام» نمیشم که کی یا کجا گفتم 😂
در حد تعاریف دبیرستان هم همینه.
مصرحه وقتیه که مشبه به رو داشته باشیم.
مکنیه وقتیه که مشبه و وجه شبه رو.

Narges_ خواهش می‌کنم ♥

Narges_
ببین هر خواسته‌ای که نه.
الآن مثلا بگی «خواستم بروم بیرون.» الآن دعایی نیست که این.
‌یا مثلا بگی «من آن کیف را می‌خواهم»،«آن کیف را به من بده» و موارد دیگه.
باید وجههٔ دعا داشته باشه. درنهایت هم اگه بخوای از لحاظ معنوی بهش نگاه کنی قطعا بله. درنهایت برمی‌گرده به درخواستی که از خدا داری.
توی سؤال خودت:
رود ذره‌ای گر ز خاکت به باد
به خون من آن ذره آغشته باد
‌
اگه یک ذره از خاکت به باد بره و از دست بره، ای کاش که به خون من اون ذره آغشته بشه. (من بمیرم و این اتفاق بیوفته)
یا توی مثالایی که من زدمم به همین شکل. به هر حال دعا وجههٔ معناییش در هر صورت برمی‌گرده به خالق. اما اینکه لزوماً داری از خطا و مستقیما چیزی رو طلب میکنی نه. درست نیست.
در کل فکر می‌کنم همین که با «ای کاش» هم بهش فکر کنی برات ملموس‌تر بشه. حالت دعا بهش بدی توی معنی. خودت برای دو مثالی که من نوشتم همین کار رو بکن تا متوجه بشی.

Narges_
از مصدر «بودن» و از «بُوَدا» میاد. معنیِ «باشدا» میده.
علاوه بر اون دوتا مثالی که گفتم، یادِ «بادا بادا مبارک بادا» هم بیوفتی یادت می‌مونه 😂😄

https://forum.alaatv.com/post/3314008

اگه سؤالی درمورد اضافه‌ها دارین میتونین این پیام من رو بخونین ♥

پرستو بابایی در اضافه ی تشبیهی یا استعاره ای؟ گفته است:

@danial-hosseiny
دیگه اینقدر هم دست خطم بد نیست 🤕😂💔
ناامید شدم

بحث خط نیست. مسئله اینه که انگار خیلی شخصی‌سازی شده‌ست یادداشتت.

و یه نکته.
یکم غلط بنی اسرائیلیه ولی اضافهٔ استعاره‌ای اشتباهه.
اضافهٔ استعاری درسته.

Narges_
سلام.
فعل دعایی که البته اسمشم روشه، فعلیه که به واسطهٔ اون داریم دعا می‌کنیم. مثل این مصرع حافظ:
یا رب مباد که گدا معتبر شود
‌
یعنی خدایا، نکند(نشود) که گدا معتبر شود.

یا این بیت مولانا:

آتش است این بانگ نای و نیست باد
هرکه این آتش ندارد نیست باد
‌
باد دوم به معنای باشد و بگردده. و شاعر داره دعا میکنه.

پرستو بابایی
اینو واللا منم خیلی متوجه نشدم
ولی تاپیک جواب داده شده فعلا خداحافظ 😂♥

@7e521f871c0e75
سلام. بعد از اینکه پرسیدی متوجه شدم کاملا داری درست میگی. جوابت رو هم دادم. منتظر بودم ببینی تا بیام اینجا مطرح کنم...
مصرحه‌ست.
من به خاطر وجود وجه شبه، مکنیه گفتم. اما بعد که تو پرسیدی، رفتم انواع استعاره مصرحه رو بررسی کردم و دیدم که بله. مصرحه‌ست.
‌
از اینجا به بعد پیامم رو اصلا نیازی نیست برای دبیرستان بلدش باشین. فقط برای کنجکاوترا می‌نویسم 😅
به صورت ساده، استعارهٔ مصرحه خودش چند نوعه، این نوع اسمش هست استعارهٔ مصرحهٔ مطلقه.
اینجا علاوه بر مشبه به، وجه شبه هم اومده. توی قوانینمون برای استعارهٔ مصرحه می‌گفتیم وقتی میگیم استعاره مصرحه‌ست که فقط «مشبه به» رو آورده باشیم. اما این صرفا در حد بودجه بندی و تعاریف دبیرستانه.
مصرحه‌ها اشکال دیگه هم دارن.

@Zahra-Kazemi402 در ادبیات ❤ گفته است:

محبتِ به غایت را عشق خوانند.

واللا همونی که پرستو گفت کامل درسته. من ذهنم درگیر نقش «به غایت» شد که باید چی بهتون بگم درموردش. رفتم درسنامه‌تون رو نگاه کردم، اصل عبارت این بود:

محبت چون به غایت رسد، آن را عشق خوانند.
‌
که خب اینجا متغیره.
و احتمالا به غایت رسیدن رو میشه جملهٔ مرکب درنظر گرفت. باز باید یه سری به کتابام بزنم و نظر قطعی‌تر بهتون بدم.
اما درمورد اینی که خودت نوشتی، کل «محبتِ به غایت را» گروه مفعولیه. درمورد نقش «به غایت» فعلا نظر قطعی ندارم.

@Zahra-Kazemi402
خب آرایه‌های عجیبی هم نیستن ولی نیازی بهشون ندارین.
اشتقاق یعنی واژه‌های هم‌خانواده یا از یک‌ریشه به کار بره.
تمثیل یعنی برای حرفت مثال بیاری. مثل استفاده از ضرب المثل.
ترصیع و موازنه هم که انواعی از سجعن. ولی خب نیازی به یادگیریشون نیست.

@Zahra-Kazemi402
میشه سال چاپ کتاب رو به من بگی و عکس از جلدش هم بذاری؟
از همون صفحه که میگی هم عکس بدی ممنون میشم.
مسائل خاصی نیستن. بیشتر برام سؤاله که چرا توی اون کتاب هستن چون نیازی بهشون ندارین. اگه هم اینقدر بلاتکلیف مطرح شدن که نمیدونین باید بلد باشین یا نه واقعا جای حرفی نمی‌مونه...

@Zahra-Kazemi402 خواهش می‌کنم ♥

@Zahra-Kazemi402
درسته. اما من درمورد اشتقاق و تمثیل سؤال کردم.
‌
سجع هم در توضیح ساده یعنی پیدا کردن وزن یکسان و قافیه در نثر.
ما توی ادبیات یه مفهومی داریم به نام ابیات ذوالقافیتین. یعنی دارای دو قافیه هستن.
‌
مثل این بیت منسوب به عراقی:
دل در سر زلف یار بستم
وز نرگس آن نگار رستم
‌
هم «رستم» و «بستم» قافیه‌ست، هم «یار» و «نگار». توی نثر هم داریم همین رو و اون به خاطر این بوده.

Foruzan Taheri خواهش می‌کنم ♥

Foruzan Taheri
اول نگاه می‌کنیم ببینیم فعل اسنادی هست یا نه.
حالا اگر اسنادی بود، دنبال مسند هم می‌گردیم.