آلاخونه | شبکه اجتماعی دانش آموزی آلاء

Narges_ در همه گفته است:

در واقع من اینطوری به مصرع نگاه کردم که میگه
در سینه دلی دارم و آن(همون دل) همش(تمام قلب) در حال سوختنه(یه همچین چیزی)

کل بیت اینه نرگس:

الهی سینه‌ای ده آتش‌افروز
در آن سینه دلی وان دل همه سوز

از نظر خودتون بچه‌ها
آیا دل و همه یک نقش دارن و حتی میشه گفت همه در معنیِ دل اومده؟
مثلا وقتی میگیم
علی، برادر رضا وارد شد.
برادر رضا توضیحیه از علی
کاری به منابع نداشته باشین. درنهایت جمع‌بندی خواهیم کرد بحث رو. اختصاراً جواب سؤالم رو بدین.

@f-nalist
منظورش اینه که به وسیلهٔ سوز عشق و زخم و درد عشق به حرف و کلام من روایت بده ( و تبدیلش کن به قصه.)
فکر می‌کنم با معنی راحت‌تر قابل درک باشه.

بعد بدل قابل حذف نیست؟! =))))

اونو ول کن.
به من بگین اصن بدل یعنی چی =)))))))))

پرستو بابایی
گزینه‌ای تحت عنوان صفت ندارین؟! =))))

فقط به من توضیح بدین چی از بدل میدونین که بدل =)))

نمی‌دونم درنهایت بحثتون چی شد نتیجه‌ش. چونکه بیشتر گیج‌شدن دیدم تا نتیجه‌گیری. برای همین لازم میبینم پاسخ بدم.
‌
به سوزی ده کلامم را روایی
به سوزی کلامم را روایی ده
به سوزی به کلامم روایی ده
با سوزی به کلام من روایتی بده
‌
نهاد محذوف تو
با سوزی و به کلامم متمم
روایتی مفعوله
و بده هم که فعل هستش.
راستش نمیدونم چرا فکر کردین که کلامم مفعوله.
احتمالا چون قبل را اومده اینطور برداشت کردین. یا اینکه درک درستی هنوز از رای مفعولی ندارین. خصوصا در جملهٔ امری.
فرض کنین جمله امری نبود.
کلامم را روایی داد.
این را رای مفعولی نیست بچه‌ها. رای حرف اضافه‌ست.
او همهٔ ما را کُشت.
اینجا را مفعولیه.
تفاوت مهمی دارن. توی این قسمت که مفعول اونیه که کار روش انجام شده. جدای از این، فعل «کشت» نیاز به مفعول داره درحالی که فعل «داد» هم مفعول میخواد. اما نه از یکی بیشتر. وقتی مفعولی به گل‌درشتی «روایی» داره، دیگه پس برای بعدی باید دنبال این باشین که کجای کار رو دارین اشتباه می‌کنین.

پرستو بابایی
آخه شکفتن لحظه؟! =))))
شکفتن خنده رو نوشته شکفتن لحظه.
کاش روی شیشه پاسخ‌نامه نزنن دوستان.
...
در کل غلطه. عشق من نمیتونه استعاره باشه.
عشق من، خندهٔ تو درتاریک‌ترین لحظه‌ها می‌شکفد.
‌
فرض کنیم عشق من استعاره از گل باشه! یعنی طراح معتقده
گل مانند عشق من زیباست.
پس نویسنده داره با گل حرف میزنه. نه با معشوقه‌ش =)))
اگه حتی بگیم که منظور اینطوریه که @f-nalist گفت، عشق من استعاره از معشوق نه که کنایه از معشوقه.
جدای از این مسائل، به وضوح خنده به گلی تشبیه شده که می‌شکفه و استعاره داره.

@Znbs خواهش می‌کنم

Hesar در جمله وابسته گفته است:

بخاطر اگر توی مصراع اوله

👌🏻

@Zahra-Kazemi402 خواهش می‌کنم ♥

@Zahra-Kazemi402
شما نوشته بودی مهم نیست. این در ادامه ممکنه برای شخصی که پیامت رو میخونه برداشت غلط ایجاد کنه.
اگه منظورت از مطالعه اینه که بری ببینی چیه و اینا، واقعا در حد یه مطالعهٔ سر سری هم که باشه کافیه.
بعد اصلا چیز سختی نیست. اسمش جدیده براتون معمولا فکر میکنین خیلی پیچیده‌ست.
گذرا بودن فعل یعنی فعل به اون گروه اسمی نیاز داره.
یعنی وقتی میگی گذرا به مفعول، یعنی به مفعول نیاز داره.
حفظ کردنی هم نیست. واقعا در همین حد که من گفتم باید بلد باشین و بعدش خودتون با افعال مواجه بشین و ببینین که آیا این فعلی که دارین، چه گروه‌های اسمی رو نیاز داره تا معنای کاملی رو برسونه.

وسط دل و قلوه ردو بدل کردناتون بگم که درنهایت به جواب درستی رسیدین ولی با استدلال غلط 😂🙂♥

برای جمع بندی مباحثتون و پاسخ‌هایی که احساس می‌کنم نیاز به اصلاح داره:

Hesar در درست یا نادرست گفته است:

دور کرد: فعل

حصار «دور کرد» رو فعل اسنادی نه که فعل مرکب مطرح کرده بود.
ولی خب کسی درمورد این مسئله برای ردش چیزی نگفت. چرا این فعل مرکب نیست؟
کلا دعوا سر افعال مرکب زیاده و به خصوص توی بودجه بندی دبیرستان حرف مشخصی براش نیومده. اما نکته‌ای که احساس می‌کنم بهتون کمک کنه این باشه.
وقتی میگیم یه فعلی مرکبه، که از یه بخش بسیط و یک فعل تشکیل شده باشه و این دو واژه در کنار هم معنای جدیدی رو جدای از معانی خودشون تشکیل داده باشن.
یعنی وقتی «دور کردن» داره دقیقا معنای دو واژهٔ سازنده‌ش رو می‌رسونه، فعل مرکبی نمی‌سازه.
مثالای دیگه هم براش زیاد میشه آورد. مثل ناراحت کردن، ناراحت شدن، بستنی خوردن، در زدن و...
اما مثلا «بلند کردن» به معنای دزدیدن فعل مرکب می‌سازه.
پس از این به بعد در مواجهه با افعال مرکب خیلی با موچین رفتار کنین بچه‌ها.

@Zahra-Kazemi402 در درست یا نادرست گفته است:

کلا تو الگوهای جمله نهاد و مفعول و مسند بیشتر مورد توجه اند

@Zahra-Kazemi402 در درست یا نادرست گفته است:

Hesar نه لزوما نداره ..معطوف و متمم جز نقش هایی هستن که نشانه خاصی دارن مثلا متمم بعد حرف اضافه میاد یا معطوف بعد واو چون خیلی مشخصن تو الگو نمیارن ...فک نکنم اینقد گیر داشته باشه این موضوع

این قسمت پیام‌های شما هم غلطه.
وقتی با این نوع سؤالات برخورد می‌کنین، ازتون تک به تک نقش گروه کلمات رو نمی‌خواد. درواقع سؤال داره درمورد گروه‌های اسمی ازتون می‌پرسه. یا به صورت درست‌تر، درمورد اینکه فعل شما نیاز به کدوم گروه‌های اسمی داره یا به اصطلاح گذرا به چیه.
وقتی به شما میگه ساختار جمله «نهاد، مفعول، مسند، فعل» هستش، یعنی درواقع داره از شما میپرسه فعلتون چهار جزئی گذرا به مفعول و مسنده یا خیر.
پس طراح به صورت جزئی سراغ نقوش دستوری نمیره. که این معطوفه، اون حرف اضافه‌ست، اون یکی علامت مفعولیه و... طراح از شما درمورد نیازهای فعلی و گروه‌های اسمی پرسش داره.
حالا توی این مصرع ما متمم هم داریم. بحث اینه که همونطور که بچه‌ها به درستی هم گفتن، متمم ما متمم قیدیه. یعنی جزو نیازهای فعل نیست، اما وجود داره. این باعث میشه گزینه غلط بشه؟ خیر. چون متمم قابل حذفه و همونطور که گفتم در درجهٔ اول داره درمورد نیازهای فعل می‌پرسه. بعد از اون کلمات موجود توی مصرع.
حالا اگه اتفاقا برعکس بود و فعل ما گذرا به متمم بود و متمم نداشت، این سؤال غلط میشه. اینکه شما میگین متمم جزو مهمی نیست اشتباهه. متمم هم گروه اسمی مهمیه. به شرط اینکه فعل نیاز داشته باشه بهش.

در کل هم بیشتر از این مباحثه‌ها راه بندازین. من که خیلی استقبال کردم همیشه. خودتون بیشتر یاد میگیرین و با اطلاعات غلط یا درست خودتون مواجه میشین ♥🙌🏻

از اونجایی که بحثتون داره جالب میشه کلا ترجیح میدم چیزی نگم ببینم خودتون به کجا می‌رسین درنهایت =))

سلام. خیر.
استعاره نداره. مجاز داره.

@Zahra-Kazemi402
خواهش می‌کنم.
واللا دبیر تحت این عنوان که توی نظام آموزش پرورش باشم نه ولی خب تدریس خصوصی دارم.

@Zahra-Kazemi402
من که بلد بودم 😂🥹
می‌خواستم تو جواب بدی...
حالا که فرستادی یه نکتهٔ تکمیلی هم پس بگم.
میبینی دیگه. مثلا توی سؤال ۴۳ همه و جا رو هم هسته گرفته.
خود یه هسته هم به تنهایی یه گروه اسمی رو داره تشکیل میده. درسته که وابستهٔ پسین یا پیشین نداره و خودش تنهاست. اما به هر حال یه گروه اسمی داره.
برای همین هم هست که گفتم دو روش وجود داره. اگه از روش دومی استفاده کنی فقط گروه‌های اسمی رو پیدا میکنی که بیشتر از یک عضو دارن. پس باید حواست هم جمع این مطلب باشه.

@danial-hosseiny در ادبیات🧡 گفته است:

اولین اسمی که هسته گرفته باشه، هسته‌ست.

محض اصلاح:
اولین اسمی که «کسره» گرفته باشه، هسته‌ست.